Να διεκδικήσουμε
αγωνιστικά τα κλεμμένα των προηγούμενων ετών!
Στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται
και κάπως έτσι μπορεί να περιγραφεί η άδοξη για τους τραπεζοϋπαλλήλους κατάληξη
μιας κορυφαίας διεκδίκησης του κλάδου την άνοιξη του 2025, στο πλαίσιο της
διαπραγμάτευσης της ΣΣΕ ΟΤΟΕ-Τραπεζών 2025-2027.
Η αναδρομική ισχύς του ξεπαγώματος της
πολυετίας καθώς και των μισθολογικών κλιμακίων αποτελούσε κι αποτελεί ώριμη
διεκδίκηση για να μην πάνε χαμένα 12 χρόνια δουλειάς. Οι τράπεζες είχαν κέρδη
ρεκόρ το 2024 ύψους 4,5 δις και προβλέψεις για πάνω από 5 δις το 2025, με τους μετόχους και τα μεγαλοστελέχη να
θησαυρίζουν κυριολεκτικά.
Και φυσικά, αποτελεί τεράστια
στρέβλωση όποιος προσλήφθηκε το 2011 να έχει το ίδιο μισθολογικό κλιμάκιο με
έναν προσληφθέντα το 2024. Ήταν μια μεγάλη ευκαιρία την περασμένη άνοιξη να
κερδίσουμε πραγματικά και να πάρουμε πίσω κάποια από τα κλεμμένα.. Γι αυτό και
δεν μπορούσαμε να είμαστε ευχαριστημένοι με την κλαδική σύμβαση των «αυξήσεων
2%».
Αλλά βέβαια το ίδιο συνδικαλιστικό κατεστημένο
ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ που έβαλε πλάτη στα μνημόνια για να σωθούν οι πτωχευμένες
τράπεζες, δέχτηκε και τώρα να
παραπεμφθεί η επίλυση του ζητήματος στις δικαστικές καλένδες, μην τυχόν και
θιγούν τα υπερκέρδη των αφεντικών τους από τα ψίχουλα που θα έδιναν για την
μισθολογική αποκατάσταση των εργαζόμενων.
Και για να μιλήσουμε και συγκεκριμένα,
η διαφορά από το εισαγωγικό κλιμάκιο μέχρι το 12ο, δηλαδή του νεοπροσληφθέντα
με αυτόν που δουλεύει 12 χρόνια, είναι 16€ μεικτά!!! Μία συνάδελφος με 20
χρόνια στην τράπεζα που είχε κολλήσει στο 12ο κλιμάκιο το 2012 (ένα τυπικό
κλιμάκιο με προωθήσεις για απόφοιτο ΑΕΙ) θα έπαιρνε +100€ μεικτά στον βασικό
μισθό.
Κάπως έτσι οι τράπεζες θα οδηγούνταν
πάλι στη χρεωκοπία, σύμφωνα με την αντίληψη του κεντρικού τραπεζίτη κου
Στουρνάρα, που όλα τα δεινά τα αποδίδει στις διεκδικήσεις των εργαζόμενων.
Μήπως γι΄ αυτό αρνείται να εφαρμόσει την κλαδική σύμβαση στην ΤτΕ και
συμψηφίζει τις πενιχρές αυξήσεις της κλαδικής με επιδόματα της επιχειρησιακής;
Αν λάβουμε μάλιστα υπόψη τους χρόνους έκδοσης
τελεσίδικων αποφάσεων από τα ελληνικά δικαστήρια αλλά και την έκβασή τους
σε παρόμοια ζητήματα, πχ μετοχοδάνεια Probank, ΛΕΠΕΤΕ, ΤΑΠΙΛΤΑΤ, περικοπή
συντάξεων κα (15 χρόνια και βάλε) , δεν μπορούμε να τρέφουμε ελπίδες ότι θα
δικαιωθούμε από τους εθνοσωτήρες δικαστές.
Ακόμα κι οι ίδιοι συνδικαλιστές, όταν
ρωτήθηκαν στη συνεδρίαση της εκτελεστικής γραμματείας παρουσία των νομικών, παραδέχτηκαν ότι χιλιάδες τραπεζοϋπάλληλοι θα
είναι εκτός κλάδου σε 10-15 χρόνια οπότε οι αγωγές αυτές μάλλον δεν θα έχουν
νόημα.
ΔΗΣΗΕ-ΔΑΚΕ, σε όλες τις τράπεζες,
συμφωνούν πλέον ότι η «μητέρα των μαχών» είναι η δικαστική διεκδίκηση των
3ετιών και θα περιορίσουν τον προγραμματισμό δράσης της τριετίας στη δικαστική
διεκδίκηση. Αλήθεια, γιατί δεν ασχολούνται «νομικά» με την παρανομία των τραπεζών
να έχουν χιλιάδες συναδέλφους ενοικιαζόμενους για πολλά χρόνια και να μην τους
προσλαμβάνουν;
Το σωματείο της Eurobank, Union, (ΔΑΚΕ), πρότεινε
«πιλοτική δίκη», ένα νομικό τέχνασμα για να αποφύγουν τις μαζικές ατομικές
αγωγές, που όμως σημαίνει ότι αν αυτή χαθεί, τότε οριστικά θα έχει κριθεί
αρνητική η έκβαση για όλες τις αγωγές και συνολικά για τη διεκδίκηση.
Δεν ξεχνάμε πχ το 2005 μετά τη μεγάλη
απεργία 17 εργάσιμων ημερών ενάντια στο νόμο της ΝΔ για την κατάργηση
ουσιαστικά των επικουρικών, πάλι το έριξαν στη νομική οδό και φυσικά η κατάληξη
ήταν αρνητική.
Η αλήθεια είναι ότι η φράση «ο αγώνας
θα συνεχιστεί στα δικαστήρια», , ξέρουμε όλοι από την εμπειρία μας ότι σημαίνει
το κλείσιμο ενός πραγματικού αγώνα. Γιατί οι νόμοι δεν καταργούνται στα αστικά
δικαστήρια, αλλά στους δρόμους με πραγματικό εργατικό κίνημα. Και η
σημερινή δικαιοσύνη δεν εμπνέει και σε κανέναν εμπιστοσύνη..
Δυστυχώς οι δυνάμεις που έχουν την πλειοψηφία στα
σωματεία των τραπεζών αποδεικνύεται ότι εκφράζουν την πιο συμβιβασμένη,
βολεμένη και εθελόδουλη μερίδα αυτών, αποσπασμένους για χρόνια συνδικαλιστές,
ημέτερους παρκαρισμένους σε γραφεία διευθύνσεων για δεκαετίες, μεγαλοδιευθυντές
κοκ.
Γίναμε μάρτυρες της γελοίας
αντιπαράθεσης ΔΗΣΥΕ και Προεδρείου ΟΤΟΕ, που συνεχίστηκε και στα πρωτοβάθμια
σωματεία (πχ ΣΥΕΤΕ), ποιος θα πληρώσει τις αγωγές: οι συνάδελφοι, η ΟΤΟΕ ή τα
πρωτοβάθμια..
Εμείς ανήκουμε στην αντίπερα όχθη και
γι΄αυτό δεν μπορούμε να συμβάλουμε στο παραμύθιασμα και την αδράνεια των
συναδέλφων. Δεν βλέπουμε καμιά διάθεση για συνδικαλιστικό αγώνα παράλληλα με
τον δικαστικό, και απορούμε για την απογοητευτική στάση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ
για άλλη μια φορά.
Αντίθετα φαίνεται για άλλη μια φορά η γνωστή
τακτική του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού να αυτοσυντηρηθεί μέσα
από μια χρόνια δικαστική διαμάχη.
Η διεκδίκηση των τριετιών (κλιμάκια
και επίδομα πολυετίας) είναι όντως μια σοβαρή υπόθεση και πρέπει να παλέψουμε να πάρουμε πίσω τα
κλεμμένα. Για μας δεν έχει χαθεί, αφού
δεν έγινε και ένας σοβαρός οργανωμένος απεργιακός αγώνας. Αυτός
είναι ο ρόλος του συνδικαλιστικού κινήματος και των οργάνων του, και όχι να
καλεί σε ατομικές αγωγές που θα επιβαρυνθούν οι συνάδελφοι.
Συλλογικά και αγωνιστικά να βαδίσουμε μαζί τον
δρόμο της αξιοπρέπειας και της ταξικής περηφάνειας σε κάθε μικρή και μεγάλη
μάχη.
23/1/2025
https://pantrapezikosxhma.blogspot.com/ τηλ. 6947724051
