Αγωνιστική Πρωτοβουλία στην Πειραιώς: 8 Μάρτη διεθνής μέρα της γυναίκας

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ στην ΠΕΙΡΑΙΩΣ

8 Μάρτη, Διεθνής Μέρα της Γυναίκας, μέρα τιμής, μνήμης μέρα με τη δική της αγωνιστική και αιματοβαμμένη ιστορία, που δεν ανήκει σε όλους. Είναι μέρα των «από κάτω» και σαν τέ­τοια «γιορ­τά­ζε­ται» με απεργίες, δια­δη­λώ­σεις, εκ­δη­λώ­σεις και πο­ρεί­ες σε όλες τις χώρες του κό­σμου.

8 Μάρτη 1857  οι εργάτριες στα υφαντουργεία και τα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης κατεβαίνουν σε απεργία διεκδικώντας μείωση του ωραρίου εργασίας (σε 10 από 16 ώρες), ίσα μεροκάματα με τους άντρες και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Τόσο η απεργία, όσο και οι μεγάλες μαχητικές διαδηλώσεις αντιμετωπίζονται από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους, με βία και αίμα.

Η 8 Μάρτη καθιερώθηκε το 1910, στη Β’ Διεθνής Συνδιάσκεψη των Σοσιαλιστριών Γυναικών στην Κοπεγχάγη, σαν Διεθνή Μέρα της Γυναίκας μετά από πρόταση της γερμανίδας κομμουνίστριας  Κλάρας Τσέτκιν.

Στις 8 Μάρτη 1912, 23.000 εργάτριες στην κλωστοϋφαντουργία της Νέας Υόρκης απέργησαν και ζήτησαν για μια κόμη φορά 10ωρο, καλύτερες συνθήκες, ίσο μισθό με τους άντρες, κατάργηση της παιδικής εργασίας και δικαίωμα ψήφου. Το σύνθημα «ψωμί και τριαντάφυλλα» κατέκλυσε τους δρόμους της Νέας Υόρκης και η αστυνομία έδωσε, ξανά, ένα άσχημο τέλος.
Στη Ρωσία το 1917, με το ξέσπασμα της επανάστασης του Φλεβάρη (23/2 με το παλιό ημερολόγιο, δηλαδή 8/3), οι γυναίκες της Πετρούπολης απεργούν στις βιοτεχνίες της κλωστοϋφαντουργίας διεκδικώντας «ψωμί και ειρήνη».

Στην Ελλάδα, το 1924 οι καπνεργάτες κατεβαίνουν σε απεργία. Οι συνθήκες εργασίας τους ήταν άσχημες, τα μεροκάματά τους μικρά. Στην απεργία των καπνεργατών της Καβάλας σκοτώθηκε η καπνεργάτρια Μαρία Χουσιάδου.
Το 1926 στην απεργία στο εργοστάσιο «Παπαστράτος» στο Αγρίνιο, στην ομάδα των εργατών που περιφρουρούν την απεργία και τις συγκεντρώσεις συμμετείχε και η εργάτρια Βασιλική Γεωργαντζέλη, μητέρα 2 παιδιών και 6 μηνών έγκυος. Σκοτώθηκε στις 8 Αυγούστου 1926, κατά τη διάρκεια πορείας των απεργών, από τα πυρά της αστυνομίας.
Κομβικά βήματα για τη θέση της γυναίκας και τη γυναικεία χειραφέτηση έγιναν στη διάρκεια της Αντίστασης. Στο ιστορικό Ψήφισμα των Κορυσχάδων κατοχυρώνεται, πρώτη φορά στην ελληνική πολιτική ιστορία, «ισότητα πολιτικών και αστικών δικαιωμάτων ανδρών και γυναικών».

Σήμερα, στην Ελλάδα των μνημονίων της φυλακής της Ε.Ε και του ΔΝΤ οι γυναίκες καταλαμβάνουν μεγαλύτερο μερίδιο στην ανεργία, στις απολύσεις, στις ελαστικές σχέσεις εργασίας, στις μειώσεις μισθών στην εργοδοτική τρομοκρατία, στη σεξουαλική παρενόχληση στους χώρους εργασίας.
Οι γυναίκες είναι αυτές που σήμερα βιώνουν εντονότερα τη συρρίκνωση των εργασιακών, συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων.
Οι γυναίκες επωμίζονται κατά κύριο λόγο την κατάρρευση  των κοινωνικών υπηρεσιών πρόνοιας και παιδείας.

Συγχρόνως όμως οι γυναίκες σήμερα στην Ελλάδα παλεύουν και συμμετέχουν στους εργατικούς αγώνες, οι εργάτριες της ΣΚΟΤ, οι καθαρίστριες στα νοσοκομεία και στα λεωφορεία, δεν το βάζουν κάτω δείχνουν το δρόμο μαζί με τις γυναίκες πρόσφυγες που πρωτοστατούν στους αγώνες για ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης , δικαιώματα και ελευθερίες.

Οι γυναίκες δεν γιορτάζουν, αγωνίζονται και διεκδικούν

Πιάνουμε το νήμα, την κλωστή των αγώνων, που ξεκινά αιώνες πριν, και φτάνει σήμερα στην Τουρκία, στο Κομπάνι, στην Πολωνία, στην Ιταλία, στην Λατινική Αμερική, στις ΗΠΑ.  Μαζί με τους άνδρες να βρεθούμε στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την ειρήνη, το δικαίωμα στη δουλειά, στη μόρφωση, στη ζωή, για μια κοινωνία της εργατικής χειραφέτησης και της κοινωνικής απελευθέρωσης, των ίσων δικαιωμάτων αντρών και γυναικών.

Τετάρτη 8 Μάρτη Διεθνής ημέρα της γυναίκας!

Συμμετέχουμε στις κατά τόπους πορείες και εκδηλώσεις.
Στην Αθήνα συγκέντρωση πλ. Κλαυθμώνος, ώρα 19:00 και πορεία προς τη Βουλή
Στην Θεσσαλονίκη συγκέντρωση στο Άγαλμα Βενιζέλου στις 18:00
 
http://www.apeate.gr/
 

Ανακοίνωση Αγ. Πρωτοβουλίας Πειραιώς για τη διορισμένη διοίκηση στο ΕΚΑ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ
(ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ – ΠΕΙΡΑΙΩΣ)

Για τη διορισμένη διοίκηση στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας
9-11-2016

 Στις 14-10-2016 το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, αποφασίζει την ακύρωση του 29ου Συνέδριου του ΕΚΑ (Μάιος 2016) και διορίζει προσωρινή Διοίκηση  στο Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Αθήνας, σε συνέχεια της Προσφυγής του «Συλλόγου Προσωπικού ALPHA BANK» και της παράταξης του στο ΕΚΑ με τον τίτλο «ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ», κατά των αποφάσεων και των αρχαιρεσιών του 29ου Συνεδρίου του ΕΚΑ.
 Με βάση την παραπάνω απόφαση «ο έλεγχος του κύρους των κάθε φύσεως εκλογών των οργάνων σωματείων απόκειται στην δικαιοδοτική κρίση των δικαστηρίων και όχι των διοικητικών συμβουλίων ή γενικών συνελεύσεων των υπερκείμενων oργανώσεων» !!!!!
 Ωμή και απροκάλυπτη παρέμβαση του κράτους στο συνδικαλιστικό κίνημα με τη σφραγίδα του εργοδοτικού συνδικαλισμού μέσω της «ανεξάρτητης» αστικής δικαιοσύνης που υπηρετεί με τις αποφάσεις της την εργοδοσία και την κυβέρνηση.
 Το εργοδοτικό σωματείο της Alpha Bank με τη στήριξη των τραπεζιτών επιδιώκει  περισσότερες έδρες στο ΕΚΑ. Αφού δεν κατάφερε να νομιμοποιήσει τους εκπροσώπους του και αποκλείστηκε από το συνέδριο (δεν προσκόμισε όπως τα υπόλοιπα σωματεία τα σωστά νομιμοποιητικά έγγραφα και εμφάνισε ψηφίσαντες για το εργατικό κέντρο Αθήνας από όλη την Ελλάδα κλπ) κατέφυγε στα δικαστήρια.
 Η ΟΤΟΕ στήριξε στο δικαστήριο, από κοινού με τον εργοδοτικό Σύλλογο της Eurobank, το εργοδοτικό σωματείο  της Alpha Bank.
 Οι παρατάξεις ΕΑΚ, ΠΑΣΚ, ΔΑΚΕ νομιμοποίησαν την προσφυγή του εργοδοτικού
 σωματείου της Alpha Bank με τη δημιουργία κοινού προεδρείου με τη «ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ» και αποδεχόμενοι τη νέα δοτή διοίκηση, δηλαδή την καθόλου τυχαία αφαίρεση  μίας έδρας από την Αγωνιστική Ταξική Ενότητα και την κατοχύρωσή της  σε συνδικαλιστή της εργοδοτικής παράταξης «ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ», αποδεικνύουν και στους πλέον δύσπιστους την ευθεία σύνδεσή τους με την κυβέρνηση, την αστική
 δικαιοσύνη, την εργοδοσία και ιδιαίτερα  το τραπεζικό κεφάλαιο.
 Ο  πρόεδρος του ΕΚΑ και  μέλος του ΔΣ του ΣΕΥΤΠΕ, Γιώργος Μυλωνάς συντάχθηκε   με τις παραπάνω ενέργειες, παίρνοντας θέση κατά των συμφερόντων των εργαζομένων. υπέρ της ωμής κρατικής παρέμβασης στο συνδικαλιστικό κίνημα.
 
 Καθόλου τυχαία δεν είναι η συγκυρία που συμβαίνουν όλα αυτά.

 Την ώρα δηλαδή που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ξεκινά μια ακόμα  «διαπραγμάτευση» που θα καθορίσει μισθούς – συμβάσεις – συνδικαλιστικό
 νόμο και δικαίωμα στην απεργία, την ώρα που απαιτείται ταξική ανασυγκρότηση του
 συνδικαλιστικού κινήματος και ενίσχυση των ταξικών και αποφασιστικών αγώνων
 ανατροπής της βάρβαρης πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-εργοδοσίας, το  μεγαλύτερο εργατικό κέντρο της χώρας στα πρότυπα του εργοδοτικού, κρατικού
 και κυβερνητικού συνδικαλισμού, της ΓΣΕΕ, και της ΟΤΟΕ , παραλύει, όχι μόνο
 δεν μπορεί να οργανώσει την πάλη ενάντια στα αντεργατικά μέτρα αλλά συναινεί
 και νομιμοποιεί την υποταγή του συνδικαλιστικού κινήματος στις εργοδοτικές και κυβερνητικές εντολές.

 Καταγγέλλουμε την ωμή και άθλια παρέμβαση των αστικών δικαστηρίων στις αποφάσεις των εργαζομένων και τη συμμετοχή σε οποιαδήποτε δοτή και διορισμένη
 διοίκηση.

 Καλούμε το ΣΕΤΑΠ και κάθε πρωτοβάθμιο σωματείο –μέλος του ΕΚΑ να αποφασίσει για την ανάκληση της άθλιας απόφασης αλλά και των ασφαλιστικών μέτρων του σωματείου  της Alpha Bank.

 Συσπειρωνόμαστε στα σωματεία μας, ζωντανεύουμε τις μαζικές τους διαδικασίες, οργανώνουμε την αντεπίθεση του εργατικού κινήματος!

Ανακοίνωση της Αγων. Πρωτοβουλίας Πειραιώς (πρ. Αγροτικής) για ΓΣ ΣΕΤΑΠ 16/4

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΛΟΓΟΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΕΤΑΠ 

ΣΑΒΒΑΤΟ, 16 ΑΠΡΙΛΗ 10:00 π.μ.

Να μοιραστούμε μια νέα ελπίδα της ανατροπής

και όχι την ήττα του συμβιβασμού και της υποταγής

Στην εποχή του μνημονίου 

Μετά από 6 χρόνια μνημόνια, βιώνουμε τη δραματική επιδείνωση των όρων ζωής της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Σύμφωνα με τη φετινή έκθεση του ινστιτούτου εργασίας της ΓΣΕΕ (ΙΝΕ – ΓΣΕΕ) το ποσοστό της πραγματικής ανεργίας βρίσκεται στο 27,5%, ενώ το 48% των νοικοκυριών της χώρας ζούνε κάτω από το όριο φτώχειας του 2008. Οι μισθωτοί έχουνε χάσει το 25% της αγοραστικής τους δύναμης, 1 στους 2 εργαζόμενους αμείβεται με κάτω από 800 ευρώ, ενώ 2 στους 3 με κάτω από 1000 ευρώ.

Οι τραπεζοϋπάλληλοι είχανε το δικό τους μερτικό στις απώλειες, με μειώσεις μισθών, άτυπη επιμήκυνση των ωραρίων και επιδείνωση των όρων εργασίας. Όσοι προέρχονται από την ΑΤΕ, απώλεσαν πάνω από το 1/3 του μισθού τους και κατέληξαν με ατομικές συμβάσεις, μισθούς παγωμένους επ’ άπειρον και με αστερίσκους που προειδοποιούν: «οικειοθελής παροχή ελευθέρως ανακλητή».

 «Τέλειωσαν τα άσχημα, έρχονται τα χειρότερα!»

 Σήμερα βρισκόμαστε στην τελική ευθεία της συμφωνίας της κυβέρνησης με τους «θεσμούς» στην προσπάθεια επιβολής νέων σκληρών μέτρων. Βιώνουμε μια ακόμα «διαπραγμάτευση» για την υλοποίηση του 3ου μνημονίου.

Το ασφαλιστικό, το φορολογικό, τα «κόκκινα (και όχι μόνο) δάνεια», οι ιδιωτικοποιήσεις  είναι αυτά που φαίνεται ότι έχουν ήδη προσυμφωνηθεί και είναι εφιαλτικά. Και όλα αυτά στον απόηχο της επαίσχυντης συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας για τους πρόσφυγες και μετανάστες που συνυπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αφού είχε αποδεχθεί την παρουσία του ΝΑΤΟ και της FRONTEX στο Αιγαίο. Μιας συμφωνίας - μνημόνιο που μαζί με τους χιλιάδες πρόσφυγες που πνίγονται στα νερά του Αιγαίου, βουλιάζουν στις λάσπες της Ειδομένης και στοιβάζονται στα κατ’ ευφημισμό «κέντρα φιλοξενίας», κηδεύει με κάθε επισημότητα και τα στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα των προσφύγων και των μεταναστών.

 Σήμερα δύο μήνες μετά την πετυχημένη απεργία στις 4 Φλεβάρη η ΓΣΕΕ «κατέβασε ρολά». Η πρόσφατη ομόφωνη απόφαση για 48ωρη απεργία εάν και εφόσον το νομοσχέδιο έρθει στην Βουλή, δίνει πολύτιμο χρόνο στην κυβέρνηση να αντεπιτεθεί. Αποτελεί ένα ακόμα στιγμιότυπο ανοιχτής υπονόμευσης των εργατικών αγώνων. H τακτική των συμβολικών κινήσεων και διαμαρτυριών καλλιεργεί την ηττοπάθεια και την παραίτηση, αντιμετωπίζει την εργατική τάξη ως θεατή των πολιτικών εξελίξεων και των κοινοβουλευτικών διαδικασιών αποπροσανατολισμού.

Δεν πρόκειται απλώς για ντουφεκιές στον αέρα, αλλά για συνειδητή βαλβίδα εκτόνωσης της εργατικής και λαϊκής πάλης, αν δεν υιοθετηθεί ένας δυναμικός σχεδιασμός οργάνωσης των εργαζομένων και αποφασιστικών κινητοποιήσεων στην προοπτική αποτροπής της κατάθεσης του νομοσχεδίου.

 Τα μνημόνια υπάρχουν στην καθημερινότητά μας

 Τέσσερα χρόνια στην Πειραιώς και τρία από τις τελευταίες εκλογές του ΣΕΤΑΠ τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είναι όπως παλιά.

 Η ασφυκτική κατάσταση στα καταστήματα και στις κεντρικές διευθύνσεις, συμπληρώνει τη γενικότερη επίθεση στα εργατικά δικαιώματα με τις μειώσεις μισθών, τη φοροεπιδρομή, τη μείωση του εισοδήματός μας, την κατεδάφιση του ασφαλιστικού συστήματος.

 Η συνεχής παραβίαση του ωραρίου (με προσπάθεια κατοχύρωσης του αυθαίρετου  9:00 – τουλάχιστον 5:00,  στις κεντρικές διευθύνσεις) , οι απλήρωτες υπερωρίες, η πίεση για τους εξωπραγματικούς στόχους, η τρομοκρατία διευθυντών – προϊσταμένων –περιφερειακών, οι αναγκαστικές μετακινήσεις – αποσπάσεις (ακόμα και σε διοικητικές θέσεις εταιρειών του ομίλου, τα ατελείωτα σεμινάρια για τις πωλήσεις, η καταπάτηση των δικαιωμάτων των συναδελφισσών – μητέρων, η φίμωση της συνδικαλιστικής δράσης, η 3^η εθελούσια - απόλυση  …… είναι το μνημόνιο που βιώνουμε στην Πειραιώς.

Το 2016 θα είναι μια ιδιαίτερα κρίσιμη και δυσκολότερη χρονιά για όσους παραμείνουμε στην τράπεζα. Είναι χαρακτηριστική η θέση της διοίκησης ότι μετά την ανακεφαλαιοποίηση και το πλάνο αναδιάρθρωσης, οι στόχοι, και ο έλεγχος υλοποίησής τους πλέον τίθενται και παρακολουθούνται από τους «επενδυτές».

Κυρίαρχο πλέον στόχο αποτελεί η διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και μάλιστα με επικίνδυνες λογικές αντιμετώπισης της πλειοψηφίας των εργαζόμενων - επαγγελματιών δανειοληπτών που συνοψίζεται στο «ή θα πληρώσουν αυτοί ή εσείς θα χάσετε τη δουλειά σας».

Εξίσου σημαντικός είναι  ο στόχος μείωσης των λειτουργικών δαπανών. Σε αυτή την κατεύθυνση κλείνουν καταστήματα. Στο πρόγραμμα εθελουσίας  «πριμοδοτούνται» οι συνάδελφοι που δουλεύουν στην περιφέρεια και μάλιστα με επιπλέον ποσοστό όσοι δουλεύουν σε καταστήματα που κλείνουν.

Επίσης η ΕΣΣΕ (μετά από παράταση για να ολοκληρωθεί η υπογραφή της κλαδικής) λήγει στις 30-06-2016 και κατά τη γνώμη μας θα κινηθεί σε αντιδραστικές κατευθύνσεις για μισθούς – σχέσεις εργασίας, (τα πρώτα δείγματα έρχονται από τη διαπραγμάτευση για ΕΣΣΕ στην τράπεζα Αττικής).       

Τι αποτέλεσμα λοιπόν είχε στην καθημερινότητά μας

η αλλαγή των συσχετισμών στο ΣΕΤΑΠ στις τελευταίες εκλογές;

Είναι γεγονός ότι υπήρξε όλο αυτό το διάστημα στο προεδρείο και στην πλειοψηφία του  ΔΣ μια αντίληψη στήριξης κάθε σπίθας αντίστασης, μια αντίληψη μακριά από παρασκηνιακές διαβουλεύσεις με τη διοίκηση και αντιπαράθεσης για όλα τα εργασιακά ζητήματα, μια αντίληψη μείωσης  των υπερβολικών οικονομικών δαπανών  για τους αποσπασμένους και τους εκλεγμένους.

Το κυριότερο όμως ήταν ότι δεν κινήθηκαν και δεν είχαν σαν κατεύθυνση τη δημιουργία προϋποθέσεων ώστε να υπάρξει  αγώνας και κινητοποίηση των εργαζομένων για οποιαδήποτε διεκδίκηση.

Και αυτό κατά τη γνώμη μας οφείλεται στο γεγονός ότι ούτε η Συσπείρωση ούτε η ΕΣΑΚ έχουν γραμμή έμπρακτης σύγκρουσης και ανατροπής της πολιτικής κυβέρνησης – κεφαλαίου – ΕΕ. Ακολούθησαν το «αγωνιστικό» πρόγραμμα της ΓΣΕΕ και ΟΤΟΕ, χωρίς να βάζουν τη λογική κλιμάκωσης των αγώνων γιατί θεωρούν είτε ότι πρέπει να κινηθούμε σε «ρεαλιστικά» πλαίσια, είτε ότι δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις νίκης οπότε αρκεί μια διαμαρτυρία και συσπείρωση δυνάμεων.

Συσπείρωση και ΕΣΑΚ ακολούθησαν την πεπατημένη για τις ΓΣ – εκδρομές ψηφίζοντας μάλιστα επιπλέον μέρες διανυκτέρευσης.

Ιδιαίτερα η Συσπείρωση δεν κατάφερε και αυτό φάνηκε και στο συνέδριο της ΟΤΟΕ να πάρει σαφή θέση απέναντι στον κυβερνητικό συνδικαλισμό, συμπορεύτηκε με δυνάμεις που στις άλλες τράπεζες στηρίζουν ανοικτά την κυβέρνηση, δεν κατέβασαν πλαίσιο διεκδικήσεων και θέσεων και αποχώρησαν.

ΔΗΣΥΕ και ΔΑΚΕ όλο το προηγούμενο διάστημα κινήθηκαν ακολουθώντας την πεπατημένη των περασμένων θητειών τους. Σε κάθε διαδικασία κατηγορούσαν το προεδρείο για ανυπαρξία και αντιδημοκρατικές διαδικασίες. Με περίσσια υποκρισία (αφού στήριξαν το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα σε ΓΣΕΕ ΟΤΟΕ και είναι υπέρ της παραμονής στην ΕΕ) καταγγέλλουν την κυβέρνηση για την εφαρμογή του μνημονίου λες και δεν ήταν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και το ΠΟΤΑΜΙ που μαζί το ψήφισαν.

Στην ΟΤΟΕ συμπορεύονται  με τις δυνάμεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού η ΔΗΣΥΕ με την πλειοψηφία του εργοδοτικού σωματείου ΣΕΤΠ. Η ΔΑΚΕ με τους εργοδοτικούς του Γκιάτη. Ψήφισαν την κλαδική σύμβαση, η οποία δεν καλύπτει ούτε στο ελάχιστο τις ανάγκες των εργαζόμενων, ενώ δεν διασφαλίζει τα εργασιακά μας δικαιώματα. Είναι μάλιστα προκλητικό να πανηγυρίζουν, τη στιγμή που δεν επιτεύχθηκε  ούτε η σταδιακή ανάκτηση των μισθολογικών απωλειών των τελευταίων χρόνων, ούτε η προστασία της απασχόλησης που η ίδια η ΟΤΟΕ ζητούσε. Ουσιαστικά αποδέχθηκαν όλο το μνημονιακό πλαίσιο των τελευταίων χρόνων για μείωση μισθών και ελευθερία απολύσεων.

Δημαγωγούσαν επανειλημμένα για μετατάξεις στο δημόσιο, προσφυγές σε ευρωπαικά δικαστήρια. Έχουν δώσει όλες τους τις δυνάμεις για να «μοιράσουν»  (δίνοντας τα μεγαλύτερα ποσά σε συνταξιούχους που ήδη έχουν πάρει επικουρική και μάλιστα από ένα ταμείο στο οποίο δεν έχουν συνεισφέρει, και σε υψηλά αμειβόμενα στελέχη), ότι μπορούν από την περιουσία του ΕΛΕΜ. Δεν τους απασχολεί αν θα περάσει το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο αρκεί να μην περιλαμβάνει τα αποθεματικά του ΕΛΕΜ.  Με απλά λόγια προτάσσουν τα ατομικά έναντι των συλλογικών συμφερόντων των εργαζομένων. Χαρακτηριστική η πρόταση της ΔΑΚΕ να μπλοκάρουν την κρατική ενίσχυση στην ΕΒΖ και τις πληρωμές στους τευτλοπαραγωγούς από ΑΤΕ υπό εκκαθάριση.

Τι έφταιξε λοιπόν, τι φταίει που δεν μπορέσαμε το προηγούμενο διάστημα να αναδείξουμε γεγονότα – μάχες των εργαζομένων στην Πειραιώς;

 Σημαντικό ρόλο παίζει κατά τη γνώμη μας η πολυδιάσπαση των εργαζομένων, το κυριότερο όμως είναι η κατεύθυνση και ο ρόλος του κάθε σωματείου.

Η σημερινή κατάσταση με τα 6 σωματεία, βολεύει μόνο την εργοδοσία. Με τη συνέχιση της σημερινής κατάστασης, ο ΣΕΤΑΠ θα καταλήξει να είναι ένα ακόμα σωματείο στο χώρο της Πειραιώς, που θα ασχολείται κυρίως με τα ειδικά ζητήματα των προερχόμενων από την ΑΤΕ.

Οι ευθύνες για τη σημερινή πολυδιάσπαση μοιράζονται σε όλους τους συλλόγους. Τη μεγαλύτερη έχει σίγουρα η ηγεσία του ΣΕΤΠ, που παίζοντας το παιχνίδι της εργοδοσίας και όντας πλέον ο αντιπροσωπευτικός σύλλογος στο χώρο δεν επιθυμεί καμία περαιτέρω ενοποίηση. Ευθύνες έχει και ο ΣΕΥΤΠΕ ο οποίος εστιάζει στο πώς με οποιονδήποτε τρόπο θα πάρει μέλη από τους άλλους συλλόγους χωρίς να  ανταποκρίνεται στα καλέσματα επί της ουσίας συζήτησης με διάφορες προφάσεις.  Ευθύνες έχει όμως και η ηγεσία του συλλόγου της πρώην ΕΤΒΑ, που δεν θέλει ενοποίηση για να μην μοιραστούν τις κατασκηνώσεις του συλλόγου με τους υπόλοιπους εργαζόμενους, η ηγεσία του «Ενωτικού» (πρώην Μακεδονίας – Θράκης), που αυταπατάται ότι μπορεί ένας μικρός σύλλογος να προστατεύσει από μόνος του τα μέλη του και τη σύμβασή τους, αλλά και οι άλλοι σύλλογοι που δεν έχουν καταφέρει να συνεννοηθούν.

Ευθύνες έχει όμως και ο ΣΕΤΑΠ. Κι αυτό γιατί δεν έκανε ότι μπορούσε στην κατεύθυνση της ενοποίησης, με σημείο καμπής τη λανθασμένη απόφαση της συνέλευσης του 2014.

Τελικά, η απόφαση διορθώθηκε με πρόσφατη απόφαση του Δ.Σ., αφού όμως είχε χαθεί πολύτιμος χρόνος. Παρά την αλλαγή της λανθασμένης απόφασης της συνέλευσης του 2014, ο ΣΕΤΑΠ δεν επανήλθε με κάλεσμα και δεν κίνησε τη διαδικασία από τα κάτω με υπογραφές από τους συναδέλφους.

Δεν αγνοούμε ότι οι ενοποιήσεις σωματείων στον τραπεζικό χώρο, οδηγούν σε λιγότερες θέσεις αποσπασμένων συνδικαλιστών. Αν π.χ. ενοποιηθούν 2 σωματεία αυτό σημαίνει μία απόσπαση λιγότερη, αν ενοποιηθούν 3 σωματεία, θα έχουμε 2 λιγότερες αποσπάσεις κ.ο.κ. Αυτό ίσως εξηγεί την απροθυμία των διοικήσεων μικρών και μικροσκοπικών σωματείων να προχωρήσουν σε ενοποιήσεις. Ίσως όμως, εξηγεί και την απροθυμία των καρεκλοκένταυρων του ΣΕΤΑΠ, να κινηθούν σε αυτήν την κατεύθυνση. Η σύμπλευση ΔΗΣΥΕ-ΔΑΚΕ και ΕΣΑΚ στη συνέλευση για το καταστατικό, προκειμένου να μην φτάσει σε πανελλαδική ψηφοφορία η πρότασή μας για περιορισμό των πολύχρονων αποσπάσεων, είναι ενδεικτική.

Δεν θέλουμε άλλο ένα σωματείο,

αλλά ένα άλλο σωματείο ταξικό, σωματείο μαζικής συσπείρωσης και μαχητικής δράσης στα χέρια των εργαζομένων

 Απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε, χρειαζόμαστε ένα ισχυρό σωματείο και ισχυρό είναι το σωματείο που τα μέλη του είναι ενεργά. Οι καταγγελίες στην επιθεώρηση εργασίας για τις παραβιάσεις της Τράπεζας είναι το ελάχιστο που μπορεί να γίνει - και από την πλευρά μας κάναμε δεκάδες τέτοιες, για όσα καταστήματα ενημερωθήκαμε ότι παραβίαζαν το ωράριο ή άλλες πλευρές της εργατικής νομοθεσίας. Κυρίως, χρειαζόμαστε την ενεργή αντίσταση των συναδέλφων. Τα παραδείγματα όπου συνάδελφοι αντέδρασαν, δείχνουν ότι η αντίσταση φέρνει αποτέλεσμα. Χρειαζόμαστε ένα σωματείο που να βρίσκεται δίπλα στο συνάδελφο, σε κάθε περίπτωση.

Δεν χρειαζόμαστε ένα σωματείο – και γενικότερα ένα συνδικαλιστικό κίνημα – που κινείται στη λογική των εξαιρέσεων και διαπνέεται από συντεχνιακό πνεύμα. Τέτοιο σωματείο γνωρίσαμε την περίοδο πριν το 2013, με τις παρασκηνιακές συνομιλίες, τις συμφωνίες στους διαδρόμους, το μηχανισμό των ρουσφετιών που διασπούσε τους συναδέλφους και δρούσε διαλυτικά για το σύλλογο. Αυτό το σωματείο αποδείχτηκε πολύ λίγο στο να προασπίσει τα δικαιώματά μας.

Χρειαζόμαστε ένα σωματείο :

Που θα αποφασίζει και θα δρα με βάση τις ανάγκες των εργαζομένων και όχι τα πρέπει της εργοδοσίας και τα εφικτά.

Που θα στηρίζεται στην αμεσοδημοκρατική λειτουργία στη βάση από τους ίδιους τους εργαζόμενους μακριά από λογικές ανάθεσης και εκπροσώπησης.

Που θα αγκαλιάζει όλους τους εργαζόμενους στην τράπεζα ανεξάρτητα από σχέση εργασίας.

Που θα μάχεται τον εργοδοτικό και  κυβερνητικό συνδικαλισμό και θα συντονίζεται με κάθε αγωνιστικό σωματείο

Που θα εκφράζει την αλληλεγγύη του σε κάθε εργαζόμενο, άνεργο, οικονομικό ή πολιτικό πρόσφυγα.

 Δεν χρειαζόμαστε συνδικαλιστικές ηγεσίες, που αποτελούν το μακρύ χέρι των αφεντικών στις συνδικαλιστικές οργανώσεις,

Δεν χρειαζόμαστε σωματείο που θα υποτάσσεται στις ξεπουλημένες και προδοτικές για τα συμφέροντα των εργαζομένων ηγεσίες της ΟΤΟΕ και YES-ΕΕ. Τις ηγεσίες των πανάκριβων συνεδρίων σε χλιδάτα ξενοδοχεία μακριά από τους εργαζόμενους.

  Κι αυτό, ιδιαίτερα σήμερα σε μια περίοδο που οι επιχειρησιακές συμβάσεις υπερισχύουν των κλαδικών και θα πρέπει να περιμένουμε επίθεση της εργοδοσίας που θα περάσει μέσα από τις επιχειρησιακές συμβάσεις σε κάθε τράπεζα, μετά την ολοκλήρωση των αλλαγών στα Δ.Σ. των τραπεζών τον Ιούνιο.

Έχει σημασία λοιπόν, ποιο είναι το αντιπροσωπευτικό σωματείο σε κάθε χώρο και ποια η κατεύθυνσή του. Και σήμερα, αντιπροσωπευτικό σωματείο στην τράπεζα είναι ο ΣΕΤΠ, στον οποίο κυριαρχούν δυνάμεις που είχαν και έχουν παραδώσει τους εργαζόμενους χειροπόδαρα δεμένους στην εργοδοσία, χωρίς ούτε τη στοιχειώδη αντίσταση. Είναι χαρακτηριστική η ΕΣΣΕ που υπέγραψαν, η στήριξη που προσφέρουν στην τράπεζα.

 Σε αυτή την κατεύθυνση οι δυνάμεις και οι αγωνιστές που αγωνιούν για τη σημερινή κατάσταση τόσο στο ΣΕΤΑΠ όσο και συνολικότερα, οφείλουν να δράσουν όχι μόνο για την αλλαγή των συσχετισμών αλλά για την ουσιαστική υπέρβαση των σημερινών εκφυλιστικών καταστάσεων που κυριαρχούν στο συνδικαλιστικό κίνημα γενικότερα.

Όλοι όσοι πραγματικά πιστεύουν ότι σημαία μας είναι οι σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων, οφείλουν να συμβάλλουν στην προσπάθεια της εργατικής αντίστασης με αποφασιστικούς, μαζικούς και ανατρεπτικούς αγώνες μέχρι τη νίκη.

Σήμερα που μεγάλα τμήματα εργαζόμενων αντιλαμβάνονται το ρόλο των «ΓΣΕΕ και ΣΙΑ», επείγει να εμφανιστεί δυναμικά, μια νέα αγωνιστική ταξική ενότητα. Για να δοθεί μια αδιάλλακτη μάχη ενάντια στην πολιτική κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ και να ηττηθεί η κυβέρνηση και όλο το μαύρο μπλοκ ΝΔ – ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ – ΧΑ-ΛΕΒΕΝΤΗΣ.

 Σαν Αγωνιστική Πρωτοβουλία, όλο το προηγούμενη διάστημα προσπαθήσαμε με τη δράση μας και τις πρωτοβουλίες μας να συμβάλλουμε σε αυτή την κατεύθυνση.

 Από την επόμενη μέρα των τελευταίων εκλογών καταθέσαμε πρόταση αγωνιστικής συγκρότησης του προεδρείου του ΣΕΤΑΠ. Συσπείρωση και ΕΣΑΚ απέρριψαν την πρότασή μας και αποδέχθηκαν την ψήφο ανοχής της ΔΗΣΥΕ δεσμευόμενες στο μοίρασμα των αποσπάσεων που ζήτησε.  

 Στο θέμα των οικονομικών του ΣΕΤΑΠ υποστηρίξαμε την άποψη ότι οι εκλεγμένοι και ιδιαίτερα οι αποσπασμένοι πρέπει να εναλλάσσονται ενάντια στη λογική των κατ’ επάγγελμα συνδικαλιστών. Υποστηρίξαμε τη μείωση των οικονομικών δαπανών για τους εκλεγμένους – αποσπασμένους αντιλαμβανόμενοι το σωματείο σαν μια συλλογικότητα και όχι σαν επιχείρηση. Δεχθήκαμε λυσσαλέα επίθεση από ΔΗΣΥΕ – ΔΑΚΕ γιατί τους θίξαμε τα ιερά και όσια. Όμως η πρόταση για εναλλαγή δεν ψηφίστηκε τελικά  ούτε από Συσπείρωση – ΕΣΑΚ .

 Όταν την περίοδο του δημοψηφίσματος ζητήσαμε από το ΔΣ να τοποθετηθεί ξεκάθαρα ΔΗΣΥΕ – ΔΑΚΕ – ΕΣΑΚ προτίμησαν να μην παρθεί καμιά απόφαση.

 Στην καταστατική συνέλευση ΔΗΣΥΕ – ΔΑΚΕ – ΕΣΑΚ ένωσαν τις δυνάμεις τους για να διαφυλάξουν τα ιερά και όσια του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού (αποσπάσεις)  αποφασίζοντας με 34 ψήφους να μην τεθούν σε πανελλαδική ψηφοφορία οι προτάσεις μας.

 Σε κάθε ευκαιρία θέταμε το θέμα συντονισμού με τους υπόλοιπους εργαζόμενους στις τράπεζες και με κάθε σωματείο που βρισκόταν σε αγωνιστική δράση.

Τα  συμφέροντα των εργαζόμενων μπροστά και πάνω από τα κέρδη και την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Στη ΓΣ της 16/04/2016 ψηφίζουμε για τα πεπραγμένα και αποφασίζουμε για τη δράση του συλλόγου από δω και πέρα.

Καταψηφίζουμε τον απολογισμό γιατί θέλουμε ένα άλλο σωματείο που θα βάζει μπροστά τα εργατικά συμφέροντα, την αλληλεγγύη και το συντονισμό με τους υπόλοιπους εργαζόμενους και αυτό δε θα μένει μόνο στα λόγια αλλά θα αντικατοπτρίζεται σε όλες τις πλευρές δράσης και λειτουργίας του.

Προτείνουμε το παρακάτω πλαίσιο – πρόγραμμα δράσης  

Πρωτοβουλία του ΣΕΤΑΠ άμεσα για συντονισμό με όσα σωματεία εξαγγείλουν άμεσες αγωνιστικές κινητοποιήσεις για να μη φτάσει στη βουλή το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο. Συμμετέχουμε στη νέα συνέλευση αγώνα την Τρίτη 19/4 της Πρωτοβουλίας Πρωτοβάθμιων Σωματείων με σχεδιασμό που να περιλαμβάνει καταλήψεις κυβερνητικών κτηρίων και συλλαλητήριο 48ωρη απεργία 20-21 Απρίλη  και κλιμάκωση με απεργία μάχης με παράλληλες δυναμικές ενέργειες, αν το νομοσχέδιο κατατεθεί.

            Να ανοίξει το θέμα της επιχειρησιακής σύμβασης με στόχο αυξήσεις των μισθών, κατάργηση των αστερίσκων «οικειοθελής παροχή», οργανισμό, τήρηση ωραρίου, ρήτρα μη απολύσεων με απεύθυνση σε όλους τους εργαζόμενους

Πρωτοβουλία για ενοποίηση που να απευθύνεται σε όλους τους εργαζόμενους της Πειραιώς και ενοποίηση με όποιο σωματείο συμφωνήσει.

Παλεύουμε για :

Ανατροπή της αντιλαϊκής επίθεσης κυβέρνησης – κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ. Κατάργηση παλιών και νέων μνημονίων, των δανειακών συμβάσεων και των αντιδραστικών «μεταρρυθμίσεων» του κεφαλαίου.

 Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Να καταργηθούν όλοι οι νόμοι της ελαστικής εργασίας.

Να μην περάσουν τα βάρβαρα μέτρα του 3ου μνημονίου για το ασφαλιστικό. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων. Να επιστραφούν άμεσα όλα τα δις ευρώ που κλάπηκαν από τα ασφαλιστικά ταμεία. Σύνταξη στα 58 για τους άνδρες και στα 55 για τις γυναίκες και με 30 χρόνια δουλειάς, χωρίς όριο ηλικίας. Αποκλειστικά δημόσια, καθολική και υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση. Καταβολή των οφειλών του κράτους και της εργοδοσίας.

Δημοκρατία και ελεύθερος συνδικαλισμός στους χώρους δουλειάς, ενάντια στον εργοδοτικό δεσποτισμό και την απόλυτη εξουσία του κεφαλαίου. Κατάργηση όλης της λεγόμενης «αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας» και των νόμων που καταργούν στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα. Να μην περάσουν τα σχέδια για την «αναμόρφωση» των συνδικάτων, την κατάργηση των απεργιών, κ.λπ. Να καταδικαστούν οι φασίστες δολοφόνοι της Χρυσής Αυγής.

Να σταματήσει η συμμετοχή της Ελλάδας στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Διεθνιστική αλληλεγγύη με όλους τους λαούς. Έξοδος από το ΝΑΤΟ. Άσυλο και στέγη, στους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Κατάργηση του Δουβλίνου Ι και ΙΙ, του Ευρωστρατού, της Frontex, και των δυνάμεων ταχείας επέμβασης. Δικαίωμα στο άσυλο. Να γκρεμιστεί ο φράκτης στον Έβρο. Κανένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Κατάλληλα δημόσια κτίρια και δομές για την αξιοπρεπή στέγαση, περίθαλψη, σίτιση και δημόσια μέσα για τη μετακίνηση των προσφύγων. Ελεύθερη διέλευση των προσφύγων και μεταναστών.

Σύγκρουση με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, τον «μονόδρομο» της εκμετάλλευσης, την ΕΕ και το ΔΝΤ. Παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους. Έξοδο από την ευρωζώνη και την ΕΕ. Στο δρόμο για μια κοινωνία με τους εργαζόμενους στο τιμόνι της οικονομίας και της εξουσίας, χωρίς φτώχεια, εκμετάλλευση, πολέμους και βαρβαρότητα.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

(ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ – ΠΕΙΡΑΙΩΣ)

www.apeate.gr, Τηλ. 210/3644906, 6944/723483, 6972/416325

Ανακοίνωση της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας πρ. ΑΤΕ-ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Kλιμάκωση των κινητοποιήσεων  μέχρι τη ΝΙΚΗ

 Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Βρισκόμαστε σε κρίσιμη καμπή. Η κυβέρνηση και όλο το μαύρο μπλοκ ΝΔ – ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ – ΧΑ-ΛΕΒΕΝΤΗΣ, των νενέκων της πολιτικής κεφαλαίου – ΕΕ, μπορεί και πρέπει να ηττηθεί.

Μπορούμε να νικήσουμε αν κλιμακώσουμε τους αγώνες μας. Με κοινό μέτωπο φτωχομεσαίας αγροτιάς-εργαζομένων-ανέργων-αυτοαπασχολούμενων και συνταξιούχων. Να πιάσουμε το νήμα των τελευταίων κινητοποιήσεων και να υπάρξουν άμεσα νέοι αγωνιστικοί σταθμοί. Να μην αφήσουμε χρόνο στην κυβέρνηση να αντεπιτεθεί.

Με νέα 48ωρη απεργία και άλλες μορφές πάλης όπως συλλαλητήρια, καταλήψεις δημοσίων κτιρίων, ΠΡΙΝ η κυβέρνηση καταθέσει το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο.

 Η απάντηση μας πρέπει να είναι μόνο μία: Μην τολμήσετε να το φέρετε! 

 Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Η επιτυχία της απεργίας της 4ης Φλεβάρη και οι μαζικές απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλη την χώρα, η μεγάλη συμμετοχή των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων, των ανέργων, η αγωνιστική συμπόρευση με τη φτωχομεσαία αγροτιά στο Σύνταγμα, έδειξαν τις δυνατότητες που υπάρχουν για να αποτρέψουμε το έγκλημα στο ασφαλιστικό και για να υπάρξει ένα ρήγμα στην συνέχιση βάρβαρης μνημονιακής επίθεσης! Οι εργαζόμενοι και ο λαός έδειξαν ότι στηρίζουν έναν πραγματικό αγώνα όταν δεν γίνεται για την «τιμή των όπλων», αλλά για να μην έρθει ο Νόμος στην Βουλή.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ προσπαθεί να κερδίσει χρόνο, να εκτονώσει τις λαϊκές αντιδράσεις, με «διάλογο» απάτη και «τροποποιήσεις» που διατηρούν ακέραιο τον  αντιλαϊκό και αντιδραστικό χαρακτήρα του νομοσχεδίου από τη μια και από την άλλη συνεχίζοντας τις «διαπραγματεύσεις» με την ΕΕ και το ΔΝΤ για άμεσες περικοπές κύριων και επικουρικών συντάξεων, νέα φοροεπιδρομή κλπ.

 Μαζί με το ασφαλιστικό προετοιμάζονται πυρετωδώς και για τα υπόλοιπα ζητήματα της «πρώτης αξιολόγησης»: τα «κόκκινα δάνεια», το υπερταμείο ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας («νέο ΤΑΙΠΕΔ»), το νέο φορολογικό και τα εργασιακά.

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ

Το επίσημο συνδικαλιστικό κίνημα κάνει ότι μπορεί για να βοηθήσει το σύστημα, την κυβέρνηση και τους εργοδότες. Η ΓΣΕΕ του ΝΑΙ στα μνημόνια, την Τρόικα και το ΣΕΒ, και από κοντά και η ΑΔΕΔΥ , αρνούνται να οργανώσουν έναν πραγματικό αγώνα.

Το ΠΑΜΕ μαζί με τις δυνάμεις του κυβερνητικού-εργοδοτικού συνδικαλισμού αντί για την αναγκαία απεργιακή κλιμάκωση, αποφασίζουν την αναμονή για «όταν και εφόσον» η κυβέρνηση καταθέσει το νομοσχέδιο στην Βουλή… Αποφεύγουν οποιαδήποτε προσπάθεια οργάνωσης πραγματικού αγώνα ενάντια στην αντιασφαλιστική και  συνολικά την αντεργατική επίθεση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Με αυτόν τον τρόπο αντικειμενικά υπηρετούν αυτό που θέλει να κάνει η κυβέρνηση, να κερδίσει χρόνο, να φτάσει στην κατάθεση χωρίς καμία ουσιαστικά αντίδραση, να αδυνατίσει τα μέτωπα που θα μπορούσαν να διαμορφωθούν μεταξύ των αγροτών, των ελεύθερων επαγγελματιών που συνθλίβονται, των εργαζομένων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.

Το βέβαιο είναι πως ο βασικός προσανατολισμός όλων αυτών είναι  μια κινητοποίηση τις ημέρες της κατάθεσης και συζήτησης του νομοσχεδίου, που ουσιαστικά θα έχει χαρακτήρα διαμαρτυρίας και όχι πραγματικής μάχης για να μην περάσει.

Αν  θέλουμε να δώσουμε έναν πραγματικό αγώνα για να μην ψηφιστούν τα αντιασφαλιστικά κυβερνητικά σχέδια, πρέπει να σπάσουμε τις λογικές αναμονής και εκτόνωσης των ηγεσιών των ΓΣΕΕ -ΑΔΕΔΥ για να μπορέσουμε να φτάσουμε μέχρι τέλος.

Θα πρέπει  να υιοθετήσουμε τη λογική για νέα 48ωρη απεργία πριν την κατάθεση του νομοσχεδίου (έως 15 Μαρτίου), ώστε  η απεργία να πάρει τον χαρακτήρα μάχης για την αποτροπή ψήφισης του νομοσχεδίου.

 Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Επειδή πιστεύουμε πραγματικά ότι  :

«Πρέπει επιτέλους να σπάσουμε την εργοδοτική τρομοκρατία, να βάλουμε φρένο στην καταπάτηση των δικαιωμάτων μας, να εμποδίσουμε τα σχέδια της κυβέρνησης και των εργοδοτών. Μόνος τρόπος είναι ο οργανωμένος αγώνας με την συμμετοχή και τη συμβολή όλων των εργαζόμενων στην υλοποίηση των αποφάσεων.

Πρέπει να πάρουμε μέτρα για την κλιμάκωση του αγώνα! Κάθε μέρα, κάθε ώρα, με ανεβασμένες μορφές μέσα από μαζικές συλλογικές διαδικασίες. Αυτή είναι η ισχυρή, η αναμφισβήτητη δύναμη που μπορεί να ανατρέψει σχεδιασμούς, να κάνει την κυβερνητική πρόταση για το ασφαλιστικό, κουρελόχαρτο! Που μπορεί να τρομοκρατήσει τον εργοδότη.», όπως αναφέρει και η πρόσκληση για την περιφερειακή συνέλευση στην Αθήνα, η οποία όμως δεν έγινε λόγω χαμηλής συμμετοχής.

Ο ΣΕΤΑΠ πρέπει να πάρει αποφάσεις

Ø    για συντονισμό  με άλλα σωματεία και συνδικαλιστικές οργανώσεις για άμεση απεργιακή κλιμάκωση με 48ωρη απεργία κατά το πρώτο δεκαπενθήμερο του Μάρτη για την αποτροπή με κάθε μέσο της κατάθεσης του νομοσχεδίου.

Ø    να στηρίξουμε τις κινητοποιήσεις των ελαστικά εργαζόμενων σε συνεργασία με τους φορείς και τις συλλογικότητές τους.

Ø    να στηρίξουμε κάθε κινητοποίηση που εξελίσσεται αυτήν την περίοδο

2-3-2016

Αγ. Πρωτοβουλία πρ. Αγροτικής-Πειραιώς για εκλογές καταστατικού

Καταστατική ψηφοφορία 23 και 24 Φλεβάρη

Σαν Αγωνιστική Πρωτοβουλία, πιστεύουμε ότι σήμερα - περισσότερο από ποτέ - βασικό ζητούμενο είναι η  λειτουργία και δράση ενός  συλλόγου, που θα μπορέσει να απαντήσει αποτελεσματικά στην αγωνία των χιλιάδων συναδέλφων, που θα μπορέσει να ανατρέψει την τρομοκρατία της εργοδοσίας και να αντιπαλέψει – από κοινού με όλους τους εργαζόμενους - τα αντεργατικά σχέδια της κυβέρνησης.

Γνώμη μας είναι ότι για το χτίσιμο ενός τέτοιου σωματείου απαιτείται διαφορετική - από την επικρατούσα σήμερα - αντίληψη για το συνδικαλισμό, τους συνδικαλιστές την οργάνωση και λειτουργία του συλλόγου, τη σχέση του συλλόγου με τα μέλη του. Ο συνδικαλισμός πρέπει να είναι υπόθεση όλων των εργαζομένων και όχι κάποιων επαγγελματιών μονίμως αποσπασμένων.

Πιστεύουμε ότι χρειαζόμαστε έναν σύλλογο ενιαίο στην τράπεζα

• μαζικό, που να στηρίζεται στη δύναμη των εργαζόμενων, μέσα από συνελεύσεις και διαδικασίες βάσης ενάντια σε λογικές ανάθεσης
• που μάχεται τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό
• ασπίδα απέναντι στους εκβιασμούς εργοδοσίας και κυβέρνησης
• που να στηρίζει και να συμβάλλει στη δημιουργία επιτροπών στους χώρους δουλειάς
• που θα επιδιώκει  τον συντονισμό με κάθε αγωνιστικό σωματείο
• που θα συσπειρώνει όλους τους εργαζόμενους, ανεξαρτήτως σχέσης εργασίας

Με την παραπάνω λογική αντιμετωπίσαμε και τη διαδικασία των καταστατικών αλλαγών και κάναμε συγκεκριμένες προτάσεις για το καταστατικό του ΣΕΤΑΠ.

Η διαδικασία αλλαγής του καταστατικού του ΣΕΤΑΠ, είναι μια σημαντική διαδικασία που αφορά το μέλλον του σωματείου. Η ψηφοφορία που γίνεται στις 23 και 24 Φλεβάρη, είναι κουτσουρεμένη ως προς τα ερωτήματα που τίθενται, χάρη στους «34» που στην καταστατική συνέλευση με την καθοδήγηση ΔΗΣΥΕ-ΔΑΚΕ-ΕΣΑΚ αποφάσισαν να περιορίσουν τα άρθρα που θα αλλάξουν (βλ. σχετική ανακοίνωσή μας της 26^ης Ιανουαρίου). Σε σχέση με την ψηφοφορία και τα ερωτήματα της, τοποθετούμαστε ως εξής:

1. Καλούμε καταρχήν τους συναδέλφους να συμμετέχουν στη διαδικασία. Μια ψηλή συμμετοχή θα δείξει ότι ο ΣΕΤΑΠ διατηρεί την ισχύ του και τη σχέση με τα μέλη του. Η διαδικασία της ψηφοφορίας και το ποσοστό της συμμετοχής ενδιαφέρει και την εργοδοσία, που θα μετρήσει πόσο ισχυρός ή αδύναμος είναι ο βασικός της συνδικαλιστικός αντίπαλος.

2. Είμαστε υπέρ της κατάργησης του άρθρου 16, που έχει ταλαιπωρήσει τον ΣΕΤΑΠ, με αγωγές διαφόρων «συναδέλφων» που ζητάνε να προσθέσουν άλλους 3 μισθούς στα δεκάδες χιλιάδες ευρώ που εισέπραξαν από αποζημιώσεις, εφάπαξ κι εθελούσιες.

3. Τοποθετούμαστε υπέρ της πρότασης να μπορεί η ίδια εφορευτική επιτροπή να διεξάγει εκλογές σε περισσότερα από ένα εκλογικά κέντρα, γεγονός  που θα διευκολύνει τη διαδικασία εκλογής των οργάνων του συλλόγου.

4. Είμαστε κατά της πρότασης για επιστολική ψήφο, διαδικασία που είναι διαβλητή και διάτρητη. Σε έναν κλάδο που έχει γνωρίσει ωμές και απροκάλυπτες παρεμβάσεις της εργοδοσίας, οφείλουμε να προστατεύσουμε τους συναδέλφους, διασφαλίζοντας τη μυστικότητα της ψήφου. Καλούμε τους συναδέλφους να καταψηφίσουν την πρόταση αυτή.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

(ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ – ΠΕΙΡΑΙΩΣ)

www.apeate.gr, Τηλ. 210/3644906, 6944/723483, 6972416325

ΓΣ Συλλόγου Αγροτικής-Πειραιώς: 34 απαγόρευσαν την έκφραση γνώμης σε 3000!

Ανακοίνωση της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΠΡ. ΑΤΕ- ΠΕΙΡΑΙΩΣ

34 απαγόρευσαν την έκφραση γνώμης σε 3000!

ΔΗΣΥΕ-ΔΑΚΕ-ΕΣΑΚ ένωσαν τις δυνάμεις τους για να διαφυλάξουν τα ιερά και όσια του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού.

Στην καταστατική συνέλευση του Σαββάτου με 34 ψήφους έναντι 20, πάρθηκε η πρωτοφανής απόφαση να μην επιτραπεί στους 3000 συναδέλφους μέλη του σωματείου να κρίνουν τις προτεινόμενες αλλαγές στο καταστατικό. Οι 34 συνάδελφοι που σήκωσαν τα χέρια τους στη σχετική ψηφοφορία, έκριναν ότι θα έπρεπε οι λίγες δεκάδες που συμμετείχαν στη συνέλευση να αποφασίσουν ποιες από τις προτεινόμενες τροποποιήσεις του καταστατικού θα έμπαιναν σε πανελλαδική ψηφοφορία. Δηλαδή, να αποφασίσουν οι 34 για το σύνολο των μελών του ΣΕΤΑΠ!!

Το σημερινό καταστατικό προβλέπει ότι αν δεν υπάρχει η αναγκαία απαρτία σε καταστατική συνέλευση (1/2 των μελών), η συνέλευση «αποφασίζει και παραπέμπει τις αλλαγές σε πανελλαδική ψηφοφορία». Η διαπαραταξιακή επιτροπή του ΔΣ, η οποία συγκέντρωσε και επεξεργάστηκε τις προτάσεις που κατατέθηκαν, είχε συμφωνήσει ότι το σύνολο των προτάσεων θα τεθεί σε πανελλαδική ψηφοφορία.

Αυτό ανατράπηκε στη συνέλευση, όπου ΔΗΣΥΕ, ΔΑΚΕ και ΕΣΑΚ από κοινού υποστήριξαν ότι η συνέλευση θα έπρεπε να κρίνει και να αποφασίσει για ποιες προτάσεις θα ερωτηθούν οι συνάδελφοι.

Φυσικά, η συνέλευση είναι το ανώτερο όργανο και μπορεί να αποφασίσει για κάθε ζήτημα και είναι στη διακριτική ευχέρεια των μελών της συνέλευσης να κρίνουν για ποιο θέμα μπορούν να πάρουν απόφαση. Κάθε απόφαση όμως κρίνεται και η συγκεκριμένη είναι μια απόφαση παράλογη, αυθαίρετη, βαθιά αντιδημοκρατική.

Ευθύνη για αυτήν την απόφαση έχουν φυσικά όσοι την ψήφισαν, αλλά και όσοι την επέτρεψαν με την απουσία τους από τη συνέλευση.

Θεωρούν ηλίθιους τους συναδέλφους

Υπήρχε βέβαια «λόγος σοβαρός» για μια τέτοια αυθαιρεσία. Η πρόταση της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας να τροποποιηθεί το άρθρο 53 με την προσθήκη «Κάθε συνδικαλιστικό στέλεχος μπορεί να αποσπάται για δύο συνεχόμενες θητείες και για κάθε νέα απόσπαση πρέπει να μεσολαβεί εργασία στην τράπεζα», ήταν αυτή που κινητοποίησε και ένωσε ΔΗΣΥΕ,ΔΑΚΕ και ΕΣΑΚ.

Τα επιχειρήματα που χρησιμοποιήθηκαν για να στηριχτεί αυτή η απόφαση είναι μνημειώδη. Κάποιοι θεώρησαν ότι οι συνάδελφοι θα μπερδευτούν με τόσες προτάσεις, θεωρώντας μάλλον ότι τα μέλη του ΣΕΤΑΠ είναι ένα τσούρμο ηλίθιοι.

Στην ουσία ΔΗΣΥΕ και ΔΑΚΕ θεώρησαν ότι οποιαδήποτε πρόταση τροποποίησης δεν έχει τη δική τους έγκριση δεν πρέπει να μπει σε πανελλαδική ψηφοφορία. Ενώ από την πλευρά της ΕΣΑΚ ακούσαμε διάφορες αστειότητες όπως ότι μια τέτοια πρόταση συμπλέει με τις προτάσεις της τρόικας για περιορισμό της συνδικαλιστικής δράσης, ότι ρίχνει νερό στο μύλο της εργοδοσίας, ότι είναι πρόταση που η ίδια η διοίκηση ασπάζεται.

Η πρότασή μας φυσικά δεν αφορά σε κανέναν περιορισμό της συνδικαλιστικής δράσης, ούτε στον περιορισμό των αποσπασμένων. Το μόνο που περιορίζει είναι το γραφειοκρατικό συνδικαλισμό. Ο συνδικαλισμός δεν είναι δουλειά των λίγων εκλεκτών και μονίμως αποσπασμένων, αλλά όλων των εργαζομένων. Οι εκπρόσωποί μας δεν πρέπει να λειτουργούν με την λογική της ανάθεσης αλλά να συντονίζουν τις δράσεις και τις αποφάσεις που παίρνουν οι εργαζόμενοι μέσα από διαδικασίες βάσης για κάθε ζήτημα. 

Θυμίζουμε ότι την ίδια λυσσαλέα επίθεση είχαμε δεχθεί και όταν συζητούσαμε στο ΔΣ και στο Γενικό Συμβούλιο το θέμα της μείωσης των οικονομικών αποζημιώσεων  των εκλεγμένων. Στη συνέλευση του Σαββάτου δεν απαιτήσαμε από κανέναν να συνταχθεί με την πρότασή μας, αλλά ζητήσαμε να τεθεί αυτή στην κρίση των συναδέλφων μας. Το γεγονός ότι οι συγκεκριμένες δυνάμεις αρνήθηκαν να το κάνουν, δείχνει ότι τρέμουν τη γνώμη όλων αυτών που «εκπροσωπούν», τρέμουν την πιθανότητα να ξαναγυρίσουν στη δουλειά, να αναγκαστούν να έρθουν σε σύγκρουση με την τρομοκρατία των  περιφερειακών και των διευθυντών, να τηρήσουν το ωράριο, να εναντιωθούν στην στοχοθεσία, να,…, να…,  να κάνουν δηλαδή όλα όσα εκ του ασφαλούς ζητούν από τους εργαζόμενους.

Τέλος, δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε την κριτική που έγινε στην πρότασή μας για εκλογές στο σύλλογο κάθε 2 χρόνια. Ακούστηκε από έναν από τους μονίμως αποσπασμένους (ΔΑΚΕ) ότι μια τέτοια πρόταση είναι αντίθετη με το Νόμο 1264, αποδεικνύοντας ότι είναι παντελώς άσχετος με το αντικείμενο. Ο συγκεκριμένος, με την άγνοιά του για στοιχειώδη ζητήματα, απλά αποδεικνύει το πόσο καλά κάνουν τη δουλειά τους αυτοί οι κύριοι.