Ανακοίνωση της Αγωνιστικής Συνεργασίας στην ΟΤΟΕ

Χωρίς όριο ο υποταγμένος συνδικαλισμός της ΟΤΟΕ

       Ξεχείλισε το ποτήρι μετά την τελευταία ανακοίνωση της ΟΤΟΕ για τη συνάντηση με τη Διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας. Ο πρόεδρος της ΟΤΟΕ δηλώνει μόνιμα ικανοποιημένος από τις επαφές του με τις τραπεζίτες, τη στιγμή που ο ελληνικός λαός πληρώνει τα μνημόνια με δεκάδες αντεργατικά μέτρα (μόνο η ανακεφαλαιοποίηση των χρεοκοπημένων τραπεζών έχει κοστίσει δεκάδες δις). Το Προεδρείο της ΟΤΟΕ τάχθηκε πάλι στο πλευρό των «κρατικοδίαιτων» τραπεζιτών, προκαλώντας το αίσθημα της εργαζομένων και συνταξιούχων που βιώνουν μια τεράστια αντεργατική επίθεση στο βωμό της ανάκαμψης των κερδών του κεφαλαίου.

      Ταυτόχρονα, η ΟΤΟΕ προσπαθεί να μας πείσει ότι οι τράπεζες είναι ένας εργασιακός παράδεισος. Τη στιγμή που έχουν γίνει επώνυμες καταγγελίες συναδέλφων για δεκάδες απλήρωτες υπερωρίες, ακόμη και για εργασία τα Σαβ/κα, και το ωράριο έχει καταστρατηγηθεί πλήρως σε καταστήματα και διευθύνσεις, οι  εθελούσιες επέφεραν απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας, η εντατικοποίηση έχει χτυπήσει κόκκινο, υπάρχουν εκατοντάδες ενοικιαζόμενοι συνάδελφοι των 500-600 ευρώ που έχουν υποστεί απολύσεις και μειώσεις μισθών, παρελαύνουν στρατιές χρυσοπληρωμένων συμβούλων και η εργοδοτική αυθαιρεσία κυριαρχεί, η ΟΤΟΕ μας μεταφέρει με ζήλο τη διαβεβαίωση των τραπεζιτών ότι τηρούνται όλες οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας και δεν υπάρχει καμία παραβίαση όσον αφορά ωράριο, άδειες, υπερωρίες, ενώ υπάρχει τεράστια μέριμνα για την απασχόληση!

      Οι συνάδελφοι παρακολουθούμε το τελευταίο 3μηνο τις προκλητικές ανακοινώσεις της ΟΤΟΕ μετά τις συναντήσεις με όλες τις διοικήσεις των τραπεζών. Η ίδια εικόνα μας μεταφέρεται από την ηγεσία της Ομοσπονδίας: Εθνική, Eurobank, Alpha Bank, Πειραιώς, Αττικής και Τράπεζας Ελλάδος, απαντούν στην ΟΤΟΕ ότι εφαρμόζεται κατά γράμμα η εργατική νομοθεσία και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Οι τραπεζοϋπάλληλοι όμως βιώνουμε μια άλλη πραγματικότητα. Η Alpha Bank τον Μάιο κατήγγειλε όλες τις επιχειρησιακές συμβάσεις, με συνέπεια η νέα σύμβαση να σημαίνει απώλεια του παλιού Οργανισμού και μεγάλες μειώσεις μισθών για τους Εμπορικάριους.

      Ο κυβερνητικός -εργοδοτικός συνδικαλισμός ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟΙ είναι κυρίαρχος στην ΟΤΟΕ εδώ και καιρό. Με το ζόρι προκηρύσσει απεργίες χωρίς καμιά προσπάθεια να τις οργανώσει, μην τυχόν διασαλευτεί η εύρυθμη λειτουργία των τραπεζών. Πλήρης άρνηση για συντονισμό και αλληλεγγύη με άλλους αγωνιζόμενους κλάδους. Διαλυτική η κατάσταση στα όργανα (υπολειτουργία Γενικού Συμβουλίου), παρακμιακή γραφειοκρατική αντίληψη και πρακτική, καμιά διάθεση για οργάνωση του κλάδου σε αγωνιστική κατεύθυνση.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες

Η υπομονή μας εξαντλήθηκε. Να απαλλαγούμε εδώ και τώρα από τον εργοδοτικό συνδικαλισμό. Με γενικές συνελεύσεις, επιτροπές στους χώρους δουλειάς, πραγματικές κινητοποιήσεις, συντονισμό με δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, να κερδίσουμε πίσω όσα έχουμε χάσει και ακόμη περισσότερα.

ΙΟΥΝΙΟΣ 2014

http://pantrapezikosxhma.blogspot.gr/

Ψήφισμα της Γ. Συνέλευσης του Συλλόγου Εργαζομένων πρώην Αγροτικής - Πειραιώς

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Η ΓΣ του ΣΕΤΑΠ συμπαρίσταται στο δίκαιο πολύμηνο αγώνα των καθαριστριών του Υπ. Οικονομικών για την επαναπρόσληψή τους ενάντια στην αυθαιρεσία της άθλιας συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ, στην απροκάλυπτη εκδήλωση βίας και αυταρχισμού των ΜΑΤ, στην αδιαλλαξία και απανθρωπιά του θεσμού της δικαιοσύνης που τις καταδικάζει στην ανεργία.

Ο δρόμος της αλληλεγγύης και του αγώνα είναι η μόνη οδός που έχει προοπτική.

Οι καθαρίστριες έδειξαν ότι η τιμή και η αξιοπρέπεια είναι αδιαπραγμάτευτες, ότι οι κοινωνικοί αγώνες δεν είναι ούτε παράνομοι, ούτε νόμιμοι, ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ.       

14/6/2014

Ανακοίνωση της Αυτόνομης Πρωτοβουλίας Εργαζομένων στην Alpha Bank

ΜΕ ΕΝΤΟΛΗ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ

 ΚΑΙ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΓΚΙΑΤΗ

ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ Ο ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

Μαύρη μέρα η 2 Ιουνίου 2014 για τους εργαζόμενους στην Alpha Bank, γιατί είναι η ημερομηνία που η ηγεσία του Συλλόγου ( Γκιάτης ,Αθανασιάδης και σια) υπέγραψαν ουσιαστικά την κατάργηση μιας από τις βασικότερες κατακτήσεις μας, τον Οργανισμό Προσωπικού.  Ο νέος Οργανισμός που υπογράφηκε είναι πλέον ένα κέλυφος αδειανό που κατοχυρώνει οποιαδήποτε ενέργεια της  Τράπεζας και αφήνει τους εργαζόμενους μόνο με υποχρεώσεις. Τα κυριότερα σημεία της προδοτικής εκχώρησης δικαιωμάτων μας είναι τα ακόλουθα:

1)      ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Το σωματείο συμφώνησε οι συμβάσεις εργασίας μας να θεωρούνται «αορίστου χρόνου». Αντίθετα με τον προηγούμενο Οργανισμό που οι συμβάσεις εργασίας μας ίσχυαν μέχρι την συνταξιοδότηση και μπορούσαν να καταγγελθούν μόνο για «σπουδαίο λόγο» με το βάρος απόδειξης της απόλυσης στην τράπεζα, τώρα μπορούν να απολύσουν συνάδελφο χωρίς αιτιολογία. Η επίκληση από την ηγεσία του Σωματείου του Μνημονίου που προβλέπει την μετατροπή των συμβάσεων σε «αορίστου διάρκειας» είναι παραπλανητική διότι αφενός εκκρεμεί η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για την συνταγματικότητα του νόμου (προσφυγές ΓΣΕΕ , ΟΤΟΕ , κλπ), αφετέρου είναι σχεδόν σίγουρο ότι ο νόμος θα αλλάξει στο μέλλον.

2)      ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ

Ο νέος Οργανισμός επιτρέπει τις μεταθέσεις εκτός νομού για τους εργαζομένους (άρθρο 12.1, 12.2, 12.3), ενώ μέχρι σήμερα η μετάθεση εκτός νομού ήταν ουσιαστικά εκούσια.

3)      ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΗ

Καταργήθηκε η προστασία από μειώσεις αποδοχών λόγω αδικαιολόγητης ανάκλησης υπογραφών και επιδομάτων όπως προέβλεπε το άρθρο 8.6 του παλαιού Οργανισμού.

4)      ΠΡΟΑΓΩΓΕΣ – ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ

Καταργήθηκε η αναφορά στον παλαιό Οργανισμό  για την τοποθέτηση Διευθυντή ή Προϊσταμένου να «λαμβάνεται πρόνοια για την μη διασάλευση της ιεραρχίας» (άρθρο 1.4 παλαιού Οργανισμού). Επίσης καταργήθηκε η πρόβλεψη ότι «κατ εξαίρεση» προαγωγή μπορεί να δοθεί μόνο μια φορά σε κάθε συνάδελφο. Με την κατάργηση των ανωτέρω η Διοίκηση μπορεί να αυθαιρετεί προάγοντας και τοποθετώντας όποιον θέλει όποτε θέλει.

5)      ΜΟΝΙΜΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

Καταργήθηκε η πρόβλεψη ότι η τράπεζα δε μπορεί να προσλαμβάνει μη μόνιμο προσωπικό για τραπεζικές εργασίες (άρθρο 2.4 παλαιού Οργανισμού). Αντίθετα στον νέο Οργανισμό προστέθηκε ότι : « η τράπεζα δύναται κατά την ελεύθερη και απόλυτη κρίση της να απασχολεί

προσωπικό με συμβάσεις ορισμένου χρόνου.., συμβάσεις έργου και παροχής υπηρεσιών». Δηλαδή αποκτά δικαίωμα για ελαστική και μερική απασχόληση εκτός συλλογικών συμβάσεων.

Συνέχεια στην 2^η σελίδα 

Σελίς 2

6)      ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ

Όσο δε αφορά τα Πειθαρχικά Συμβούλια , τα οποία παραπλανητικά ο Σύλλογος είχε ανακηρύξει σε μείζον θέμα, και εκεί η τράπεζα φρόντισε να κατοχυρωθεί προσθέτοντας  παράγραφο ότι είναι στην απόλυτη δικαιοδοσία της να μην παραπέμψει συνάδελφο στο πειθαρχικό συμβούλιο αλλά να τον απολύσει κατευθείαν…..

Δεν μας εκπλήσσει το γεγονός ότι η ηγεσία του Συλλόγου έδρασε σαν «κοινός διαρρήκτης του σαββατοκύριακου» για να κλέψει δικαιώματα δεκαετιών, ούτε η μεθόδευση σε συνεννόηση με την τράπεζα  την Παρασκευή 31/5 να καταγγελθούν οι συμβάσεις και να υπογραφούν οι νέες την επόμενη. Είναι γνωστό ότι ηγεσία του Συλλόγου λαμβάνει εντολές κατευθείαν από την Διοίκηση και έχει την ίδια αυταρχική και αντιδημοκρατική νοοτροπία ώστε να μη θέσει τόσο σημαντικές αλλαγές στην κρίση των συναδέλφων (π.χ.  η σύγκληση Γενικής Συνέλευσης ήταν απαραίτητη για τέτοιες αλλαγές).

Η νέα διάσταση είναι το μέγεθος του θράσους της ηγεσίας του Συλλόγου που πανηγύριζε ότι «αρχισε η ανοδική πορεία»!!! γιατί στα ερείπια των εργασιακών δικαιωμάτων και της μισθολογικής ισοπέδωσης των συναδέλφων της Εμπορικής, δόθηκαν αυξήσεις από € 20 έως € 40 (μικτά) στους Δ/ντές και τους Προϊσταμένους καταστημάτων. Ποσά που δεν αντιστοιχούν ούτε στις απλήρωτες υπερωρίες μιας ημέρας. Απαράδεκτο και προκλητικό το ειδικό επίδομα (€ 96) να μπαίνει στον συντάξιμο μισθό μόνο στους προερχομένους από την πρώην Πίστεως και οχι στους συναδέλφους της ΙΟΝΙΚΗΣ και ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ.

Είναι να απορεί κανείς πως η ηγεσία του Συλλόγου επαίρεται ότι διασφαλίζει την απασχόληση και την ίδια στιγμή να καταργεί από τον Οργανισμό όλες τις ασφαλιστικές δικλείδες για προστασία από την διευθυντική αυθαιρεσία  ή την καταγγελία σύμβασης. Η εξήγηση είναι ότι εκτός από το ποσοστό στις εκλογές του ΕΝΩΜΕΝΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ, το προεδρείο του Συλλόγου θεωρεί την πλειοψηφία των συναδέλφων ΡΑΓΙΑΔΕΣ  ή ΗΛΙΘΙΟΥΣ ή και τα 2 μαζί.

 Συνάδελφοι,

Οι αρνητικές εξελίξεις για το θέμα του Οργανισμού, όπως και το καθεστώς εντατικοποίησης, αυταρχισμού, και υποβάθμισης που βιώνουμε, αποδεικνύουν για μια ακόμα φορά ότι δεν θα δούμε άσπρη μέρα αν δεν  ξεκουμπιστεί η ιερά συμμαχία Κυβέρνησης-Τρόϊκας- Τραπεζιτών μαζί με τον συνδικαλιστικό τους εκπρόσωπο που ελέγχει το προεδρείο του Σωματείου.

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ALPHA BANK

Ιούνιος  2014

Σημείωση: Για την απαράδεκτη στάση του Συλλόγου στο θέμα του Εφάπαξ της πρώην ΙΟΝΙΚΗΣ, της κατάργησης της κάλυψης της ΑΧΑ στο Ασφαλιστήριο συμβόλαιο Υγείας, για  το θέμα των απλήρωτων υπερωριών που Διοίκηση και Σωματείο εμπαίζουν τους εργαζόμενους και καταστρατηγούν την νομοθεσία, καθώς και για την απαράδεκτη προσπάθεια της Δ/νσης Προσωπικού να κατευθύνει την αξιολόγηση των υπαλλήλων με ποσόστωση,  θα επανέλθουμε σύντομα.  

Προεκλογική Διακύρηξη της Πρωτοβουλίας Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής

ΝΑ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΛΕΞΗ

Το εύκολο είναι να χαϊδεύει κανείς αυτιά. Να λέει ότι όλα βαίνουν καλώς. Ότι θα έρθει ο θεσμικός επενδυτής –ο «λευκός ιππότης» που έλεγε και το προεδρείο του Συλλόγου μας λίγο παλιότερα- για να σώσει την Τράπεζα και μαζί της κι εμάς. Ότι μπαίνουμε σε αναπτυξιακή τροχιά κι αφήνουμε τις εποχές της σκληρής λιτότητας πίσω μας. Ότι αρκεί να εκλέξουμε στη διοίκηση του Συλλόγου κάποιους ικανούς διαχειριστές, που θα διαπραγματευτούν με την όποια εργοδοσία -τον «κοινωνικό μας εταίρο» κατ’ άλλους- και, μέσα σε κλίμα αμοιβαίας κατανόησης, θα καταλήξουν στις καλύτερες δυνατές λύσεις που θα εξυπηρετούν τα κοινά μας συμφέροντα. Ότι πρέπει πάση θυσία να αποφύγουμε κάθε σύγκρουση που θα μπορούσε να χαλάσει το «καλό κλίμα» και να διαταράξει την εργασιακή ειρήνη. Ότι αρκεί να δουλέψουμε λίγο (ακόμα) περισσότερο για να έρθει ένα καλύτερο αύριο.

Το εύκολο είναι να λέει κανείς ιστορίες που καθησυχάζουν, που δημιουργούν την αίσθηση ότι, όσο κι αν ο κόσμος αλλάζει δραματικά γύρω μας, για μας δε θα αλλάξει τίποτα. Ακόμα κι αν γνωστοί και φίλοι (αν όχι εμείς οι ίδιοι), έχουν τουλάχιστον έναν άνεργο στο σπίτι -αν δεν έχουν μόνο έναν εργαζόμενο ή συνταξιούχο που το μηνιαίο μειωμένο εισόδημά του πρέπει να φτάνει για όλους… Ακόμα κι αν η αποδιάρθρωση του κοινωνικού κράτους, της Παιδείας, της Υγείας, της Ασφάλισης, κ.α., σημαίνει ότι όλοι μας χάνουμε ένα μέρος του μισθού μας για υπηρεσίες που μέχρι χθες ήταν –σε ένα βαθμό- διασφαλισμένες.

Μπορεί όμως κανείς να ισχυρίζεται ότι η γενική εξαθλίωση που επικρατεί γύρω μας, η δραματική μείωση των εισοδημάτων, δε μας επηρεάζει ούτε ως εργαζόμενους στον τραπεζικό τομέα; Πιστεύει κανείς ότι σε μια ρημαγμένη κοινωνία θα επιστρέψει η πολυπόθητη ανάπτυξη που θα επαναφέρει την προηγούμενη τάξη πραγμάτων, καταθέσεις στις τράπεζες, δάνεια σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά, κ.α;

Η ελπίδα δεν πεθαίνει ποτέ. Αλλά η πραγματικότητα που βιώνουμε απέχει πάρα πολύ από εύπεπτες ιστορίες, που σαν τα παραμύθια, μπορούν να μας κάνουν να κλείσουμε τα μάτια και να αποκοιμηθούμε ήσυχοι.

Οι πολιτικές σκληρής λιτότητας δεν είναι ΜΙΑ εμμονή κάποιων μεμονωμένων (τύπου Μέρκελ, Λαγκάρντ, κ.α.), αλλά Η κεντρική επιλογή του κεφαλαίου (το οποίο αυτοί εκφράζουν) για την υπέρβαση της κρίσης. Η ιστορία δείχνει ότι οι κρίσεις και οι υφεσιακοί κύκλοι δεν οφείλονται σε «άστοχες» επιλογές κάποιων κυβερνώντων και οικονομικών παραγόντων. Είναι εγγενείς και δομικές στον καπιταλισμό. Η έξοδος από την ύφεση κάποια στιγμή θα έρθει, κι ας είναι μέσω μιας ανάκαμψης αναιμικής, πιο πρόσκαιρης απ’ ό,τι στο παρελθόν. Το πρόβλημα είναι ότι θα έρθει στο έδαφος της «κινεζοποίησης» των εργαζόμενων, της εξαθλίωσής μας. Έξοδος του κεφαλαίου από την κρίση δε θα σημάνει και έξοδο των εργαζομένων από τις συνθήκες που θα έχουν διαμορφωθεί: χαμηλές αμοιβές, εξαιρετικά διευρυμένα και ελαστικά ωράρια, υπερεντατικοποίηση της εργασίας. Το να πληρώνονται λιγότεροι, λιγότερο, για περισσότερη δουλειά εξασφαλίζει τη μέγιστη κερδοφορία του κεφαλαίου.

Μπορούμε να γυρίσουμε απ’ την άλλη και να αρνηθούμε να δούμε το «γενικό πλάνο» και να πούμε ότι δε μας αφορά. Μόνο που μας αφορά.

Γιατί, τελικά:

Όσο «καλή» κι αν είναι η εργοδοσία μας, δεν παύει να είναι εργοδοσία και ως εκ τούτου τα συμφέροντα της και τα αντίστοιχα δικά μας ως εργαζόμενων είναι καταρχήν ανταγωνιστικά. Οι τράπεζες δε λειτουργούν σε καθεστώς πλήρους κι ελεύθερου ανταγωνισμού μεταξύ τους (ο οποίος τελικά υπάρχει μόνο στα εγχειρίδια πολιτικής οικονομίας), αλλά βρίσκονται σε πλήρη σύμπνοια ως καρτέλ -σε αντίθεση με τους εργαζόμενους που αδυνατούν μέχρι τώρα να συντονιστούν αποτελεσματικά. Και τα μηνύματα από άλλες τράπεζες δείχνουν ότι η αναδιάρθρωση του τραπεζικού συστήματος όχι μόνο δεν έχει ολοκληρωθεί, αλλά περνά στην επόμενη φάση της που θα είναι και πιο βίαιη.

Η επίτευξη της κερδοφορίας που θα κάνει την Τράπεζα πιο θελκτική στα μάτια των υποψήφιων επενδυτών περνά μέσα από περαιτέρω μειώσεις αποδοχών και επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων, όπως ακριβώς η επίτευξη του «πρωτογενούς πλεονάσματος» περνά μέσα από την υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου για την κοινωνία στο σύνολό της. Με μια κλαδική συλλογική σύμβαση που δεν διασφαλίζει την απασχόληση αλλά πολύ προσεκτικά δεν εκφράζει παρά τη –θολή- «βούληση των συμβαλλόμενων για διατήρηση των θέσεων εργασίας», η απειλή των απολύσεων όχι μόνο δεν απομακρύνεται αλλά είναι βέβαιο ότι θα χρησιμοποιηθεί, είτε άμεσα είτε έμμεσα, ως διαπραγματευτικό όπλο των τραπεζιτών για περαιτέρω υποχωρήσεις από την πλευρά μας.

Απέναντι σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα και τη δυσοίωνη προοπτική που προδιαγράφεται, το ουτοπικό θα ήταν να πιστέψουμε ότι όλα θα αντιμετωπιστούν με εκατέρωθεν καλή θέληση, ότι οι εργοδότες –και ιδιαίτερα οι τράπεζες- θα αυτοδεσμευθούν από κούφια ιδεολογήματα, όπως οι «κώδικες ηθικής και δεοντολογίας και η «εταιρική κοινωνική ευθύνη», χωρίς να ασκηθεί καμία πίεση και να απαιτηθεί καμία ρήξη. Ότι θα φάμε μια νόστιμη ομελέτα, αλλά τα αυγά θα παραμείνουν άθικτα.

Υπάρχουν κάποιοι βέβαια που δεν έχουν ανάλογους προβληματισμούς και μπορούν να υπόσχονται τα πάντα. Κι αυτό ενώ δεν έχουν όχι απλά επιτύχει, αλλά ούτε καν διεκδικήσει την αποκατάσταση ακόμα και των πιο κατάφωρων αδικιών και παρατυπιών σε βάρος των εργαζομένων. Όπως τη διευθέτηση των συσσωρευμένων υπολοίπων αδειών για τα οποία είναι παραπάνω από υπαρκτός ο κίνδυνος παραγραφής τους. Όπως τις εκκρεμείς από χρόνια προαγωγές που θα έδιναν στους/στις συναδέλφους κάποιες, όχι αμελητέες, αναδρομικές απολαβές. Όπως την επίλυση του ζητήματος του οικοδομικού συνεταιρισμού στη βάση της ομόφωνης απόφασης της περσινής μας Γ.Σ. Όπως τη διενέργεια διαφανών και αξιοκρατικών προσλήψεων νέων συναδέλφων που θα ανακούφιζαν τους/τις συναδέλφους δικτύου και διοίκησης που υπερβαίνουν τα όρια τους σε καθημερινή βάση.

Ασφαλώς, η ρύθμιση αυτών των ζητημάτων μπορεί να επηρέαζε προσωρινά τα οικονομικά αποτελέσματα της Τράπεζας. Φαίνεται πως αυτό είναι επαρκής λόγος για να παραπέμπονται μονίμως στις καλένδες. Τα προβλήματα των εργαζομένων θεωρούνται ήσσονος σημασίας μπροστά στις εκάστοτε προτεραιότητες της επιχείρησης: πρώτα η ΑΜΚ, μετά το πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου, έπειτα το κλείσιμο του τριμήνου, τώρα η νέα ανακεφαλαιοποίηση. Σύμφωνα με το σκεπτικό των εκπροσώπων μας όλες αυτές οι συγκυρίες αποτελούν λόγο αναβολής -και τελικά ματαίωσης- κάθε προσπάθειας για επίλυση των προβλημάτων μας.

Αντίθετα. το δικό μας σκεπτικό είναι ότι αυτές ήταν ευκαιρίες για την οριστική διευθέτησή τους. Οι συνθήκες εργασίας μας, που τελικά καθορίζουν και τις ίδιες μας τις ζωές, δεν είναι δευτερεύουσας σημασίας. Ούτε μπορεί η κανονικότητά μας να είναι τα καταστήματα λιανικής των τριών ατόμων, όπου οι εργαζόμενοι απαγορεύεται να αρρωστήσουν, τα υποστελεχωμένα επιχειρηματικά κέντρα, όπου οι εργαζόμενοι πασχίζουν να βγάλουν άκρη μέσα από τον κυκεώνα των μεταφορών και ταυτόχρονα να εξυπηρετήσουν και τους πελάτες, οι περιφερόμενοι ταμίες, που περιμένουν κάθε Παρασκευή το υπηρεσιακό που θα τους ενημερώνει πού θα εργάζονται από Δευτέρα, οι διευθύνσεις διοικητικής υποστήριξης στις οποίες όλο και λιγότεροι συνάδελφοι καλούνται να σηκώσουν το βάρος μιας ολοένα και πιο συγκεντρωτικής λειτουργίας. Οι άδειες, οι ασθένειες και το ωράριο εργασίας είναι αναφαίρετα δικαιώματα και όχι προνόμια που τελούν υπό την καλή προαίρεση της διοίκησης.

Οι εργαζόμενοι είναι άνθρωποι. Δεν είναι παραγωγικές μονάδες.

Τώρα είναι η περίοδος που όλα αυτά τα ζητήματα που τόσο καιρό κρύβονται επιμελώς κάτω από το χαλί, μπορούν να βγουν στην επιφάνεια, πλην όμως, όταν αυτό γίνεται με έναν τρόπο πρόσκαιρο, πλήρως ελεγχόμενο και καθαρά εκλογοκεντρικό, δεν οδηγεί πουθενά. Την επομένη των εκλογών, «προβληματισμοί» και «υποσχέσεις» θα ξεχαστούν για μια ακόμη φορά. Άλλωστε, το πόσο συμμετοχικές είναι οι διαδικασίες στο Σύλλογό μας και το πόσο υπολογίζει το προεδρείο τις απόψεις των μελών του, το μαρτυρούν τα ίδια τα γεγονότα: Η ωμή παραβίαση του καταστατικού με την ετσιθελική κατάργηση του θεσμού του Γενικού Συμβουλίου του Συλλόγου, επειδή κάποιοι αυθαίρετα αποφάνθηκαν ότι είναι «αναχρονιστικός». Ο περιορισμός στη χρήση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που υποκαταστάθηκε από έναν «ηλεκτρονικό κουβά» στο intranet, τον οποίο ακόμα κι οι εμπνευστές του δε διστάζουν να παρακάμψουν τώρα που το απαιτούν οι προεκλογικές τους ανάγκες χρησιμοποιώντας (θεωρητικά παράτυπους) εξωτερικούς λογαριασμούς για μαζική αποστολή ανακοινώσεων. Η όψιμα δημιουργημένη και ταυτόχρονα πολυδιαφημισμένη ιστοσελίδα που βρίθει από αυτόματες αναρτήσεις από μηχανές ειδησεογραφικών portal, διαφημιστικές καταχωρίσεις, selfies του προέδρου του ΣΥΤΑ και εμπορικούς συνδέσμους αλλά, από την οποία όμως απουσιάζουν παντελώς οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Είναι χαρακτηριστικό ότι ούτε καν τα άρθρα (κάποια εκ των οποίων πραγματικά ενδιαφέροντα) που περιέχονται στο προεκλογικό έντυπο της ΔΗΣΚ, δεν μπορούν να δημοσιευθούν στην ιστοσελίδα και να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης. Η χρήση τους είναι καθαρά εργαλειακή και έχει πολύ μικρό χρονικό ορίζοντα.

Οι εργαζόμενοι που συμμετέχουμε στην Πρωτοβουλία, είναι σαφές ότι δεν πιστεύουμε στο είδος του συνδικαλισμού που πουλάει υποσχέσεις, ρουσφέτια και βόλεμα, ή ρυθμίσεις προβλημάτων σε ατομική βάση. Δεν πιστεύουμε ούτε ότι αρκεί κανείς να ψηφίσει μια φορά στα τρία χρόνια και μετά να αναθέσει σε άλλους να διαχειριστούν την εργασιακή ζωή του. Για εμάς η θεσμική εκπροσώπηση –η έδρα στο Δ.Σ. του Συλλόγου και η θέση στο Γενικό Συμβούλιο της ΟΤΟΕ- δεν είναι αυτοσκοπός. Και βέβαια, δεν είναι διαπραγματευτικό χαρτί για να εξυπηρετήσει κανείς τα ατομικά του συμφέροντα, στις πλάτες αυτών που τον εκλέγουν. Είναι εργαλεία για την υπεράσπιση και προώθηση των συμφερόντων του συνόλου των εργαζομένων.

Το να οργανωθούν οι εργαζόμενοι/ες σε οριζόντια, αντιιεραρχική κι αμεσοδημοκρατική βάση  και να βάλουν μπροστά τα προτάγματά τους, αποφασίζοντας οι ίδιοι για τους τρόπους με τους οποίους θα τα διεκδικήσουν, σίγουρα δεν είναι εύκολη υπόθεση. Όποτε όμως το καταφέρνουν, τότε πετυχαίνουν πολλά. Για αυτό και αξίζει τον κόπο να προσπαθήσουμε. Για να ξανακάνουμε το συνδικαλισμό μια όμορφη λέξη.

ΜΑΚΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ (Διεύθυνση Ανάπτυξης και Διαχείρισης Προϊόντων)

ΜΑΝΔΕΛΟΣ ΣΠΥΡΟΣ (Κατάστημα Ηλιούπολης)

ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ ΚΩΣΤΑΣ (Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών)

ΜΠΑΪΡΑΚΤΑΡΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ (Διεύθυνση Θεματοφυλακής)

ΣΑΡΡΗ ΚΛΕΙΩ (Διεύθυνση Εμπλοκών και Επισφαλειών)

ΤΣΑΚΙΡΗΣ ΒΙΚΤΟΡΑΣ (Κατάστημα Πειραιά)

ΥΓ. Μολονότι αυτή την περίοδο στο μικρόκοσμό μας οι αρχαιρεσίες επισκιάζουν τα πάντα, συμβαίνουν ταυτόχρονα γεγονότα που ίσως αποδειχθούν τελικά περισσότερο σημαντικά από ότι μια λιγότερη ή περισσότερη έδρα σε ένα διοικητικό συμβούλιο. Σήμερα Τρίτη, στον Άρειο Πάγο εκδικάζεται η προσφυγή του Υπουργείου Οικονομικών κατά της θετικής για τις καθαρίστριες απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου.
Η αλληλεγγύη είναι το οξυγόνο των εργατικών αγώνων, η δύναμη που μπορεί να τους κάνει νικηφόρους απέναντι στις υπέρτερες δυνάμεις μιας καθεστωτικής τάξης που μπορεί να φαίνεται αλλά δεν είναι ακλόνητη. Σε αυτό το πλαίσιο θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντικό το ψήφισμα συμπαράστασης που ενέκρινε η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας της 28 Μάη και που παραθέτουμε στο παράρτημα.

ΨΗΦΙΣΜΑ

Συμπαράστασης στις απολυμένες καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών

595 γυναίκες καθαρίστριες εργαζόμενες για πάρα πολλά χρόνια στο Υπουργείο Οικονομικών, τέθηκαν σε διαθεσιμότητα στις 18/9/13.

Μέχρι το 2005 ήταν εργαζόμενες με συμβάσεις έργου. Μετά από οδηγία της Ευρωπαϊκής ένωσης και αφού επιβλήθηκε πρόστιμο στην Ελλάδα, οι συμβάσεις τους μετατράπηκαν σε αορίστου χρόνου.

Επί 8 μήνες οι εργαζόμενες βρίσκονται σε συνεχείς και δυναμικές κινητοποιήσεις, παλεύοντας για το αυτονόητο δικαίωμά τους να διατηρήσουν τις θέσεις εργασίας τους για να μπορούν να στηρίζουν τις οικογένειές τους.

Στις 16/5, δυο μέρες πριν την απόλυσή τους, το Μονομελές Πρωτοδικείο της Αθήνας έκρινε ότι η διαθεσιμότητα στην οποία είχαν τεθεί οι καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών είναι παράνομη. Με την απόφαση αυτή, το υπουργείο Οικονομικών υποχρεώνεται να δεχθεί την επιστροφή των εργαζομένων στη δουλειά με τους ίδιους όρους που ίσχυαν έως και πριν τεθούν σε διαθεσιμότητα.

Έκτοτε, το υπουργείο Οικονομικών και η κυβέρνηση αρνούνται να εφαρμόσουν την απόφαση. Αρνούνται πεισματικά γιατί, αν αποδεχθούν τη δικαίωση των καθαριστριών, η συνολική πολιτική τους για μαζικές απολύσεις και κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων θα υποστεί ένα σημαντικό πλήγμα.

Οι καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών, αγωνιζόμενες όλο το προηγούμενο διάστημα, ζητάνε το αυτονόητο. Αξιοπρέπεια στη ζωή και τη δουλειά. Δε διεκδικούν κάτι μόνο για τις ίδιες, αλλά για όλους μας: την ανατροπή μιας πολιτικής που μας οδηγεί στην εξαθλίωση. Η δικαίωσή τους θα είναι δικαίωση όλων μας.

Ζητάμε την άμεση εφαρμογή της απόφασης για την επιστροφή των καθαριστριών στην δουλειά τους και τη μη άσκηση ένδικων μέσων εναντίον της από την κυβέρνηση.

Ανακοίνωση της Πρότασης Προοπτικης (Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης Εθνικής Τράπεζας)

Τα τραπεζικά συμφέροντα εχθροί του εργαζόμενου λαού

 Το ότι η Εθνική Τράπεζα και ο χαρακτήρας της έχει αλλάξει, το έχουμε καταλάβει εδώ και πολλά χρόνια, από όταν πουλήθηκε το τελευταίο ποσοστό του δημοσίου (2003). Τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια σάρωσαν και τα τελευταία ψήγματα λειτουργίας «της καλής μας φίλης» ως φιλοκοινωνικού πιστωτή, και η ΕΤΕ ταυτίστηκε με όλες τις ιδιωτικές τράπεζες ως προς το σκληρό πρόσωπο απέναντι στην πελατεία και τους εργαζόμενους, με τα υψηλά επιτόκια δανείων και καρτών, τις δεκάδες προμήθειες- χαράτσια, τις επιθετικές πωλήσεις, αλλά και τη σταδιακή υποβάθμιση των συνθηκών εργασίας του προσωπικού. Έτσι χτίστηκαν τα κέρδη της δεκαετίας 2000-2010 και στήθηκε ο χορός των δισεκατομμυρίων. Το ζήσαμε στο πετσί μας ως εργαζόμενοι, με τη σταδιακή μείωση προσωπικού, την αλλαγή των εργασιακών σχέσεων και την εντατικοποίηση.

Μόλις όμως η κρίση χτύπησε και την πόρτα τους, οι τράπεζες, μαζί και η Εθνική, κατέφυγαν σαν μπαταχτσήδες στο κατά τα άλλα άχρηστο ελληνικό δημόσιο. Από το 2008, 255 δις δόθηκαν με διάφορες μορφές (εγγυήσεις, ομόλογα ως και ζεστό χρήμα μέσω ΤΧΣ) και κάλυψαν τις τρύπες των τραπεζών, με τα δάνεια που έπαιρναν οι κυβερνήσεις από την Τρόικα. Όμως, οι τραπεζίτες εξακολούθησαν να αποφασίζουν εκείνοι για την πιστωτική πολιτική των τραπεζών, τα σκάνδαλα που βγήκαν στη φόρα –και ποιος ξέρει πόσα δεν έχουν βγει- είναι ενδεικτικά (Λαυρεντιάδης, Ρέστης, Μέγαρο Μουσικής, δάνεια στα κόμματα κ.ά.), ενώ οι χασούρες καλύφθηκαν με «ξένα κόλλυβα» , τα χαράτσια τις περικοπές και τα αντεργατικά μέτρα που φορτώθηκε η μεσαία και η εργατική τάξη. 

Και στην περίπτωση της Εθνικής, η φετινή ΑΜΚ επιβεβαίωσε όσους «κράζαμε» την ηγεσία του ΣΥΕΤΕ για την περυσινή πανστρατιά υπέρ του Λάτση και του Τουρκολιά. Και τι δεν μας έλεγαν τότε. Εκστρατεία για να μείνει η τράπεζα σε ελληνικά χέρια, να μπουν τα ασφαλιστικά ταμεία στην ΑΜΚ, να σωθεί η τράπεζα για μια δεκαετία κλπ. Θυμόμαστε τις πιέσεις προς τους μικροκαταθέτες αλλά και τους υπαλλήλους για να συμμετέχουν στην ΑΜΚ! Και όσοι μικροεπενδυτές αγόρασαν πέρυσι μετοχές, σήμερα έχουν χάσει τα λεφτά τους, μαζί και τα ασφαλιστικά μας ταμεία (ΤΥΠΕΤ, Ταμείο Αυτασφάλειας) και ο Σύλλογος που ζημιώθηκαν σε μεγάλο βαθμό. Οι όροι της φετινής ΑΜΚ ήταν σκανδαλώδεις! Η ΕΤΕ, αφού ανακεφαλαιοποιήθηκε πέρυσι με τα λεφτά του ελληνικού λαού μέσω ΤΧΣ, κι έγινε με τυμπανοκρουσίες η εφοπλιστική τράπεζα, φέτος χαρίστηκε και σε ξένους θεσμικούς επενδυτές, που αγόρασαν μετοχές στη μισή τιμή από πέρυσι! Ντόπιο και ξένο κεφάλαιο ελέγχουν πλήρως την ιδιοκτησία και τις αποφάσεις της Διοίκησης. Τα παραμύθια περί δήθεν διασποράς των μετόχων δεν μας ρίχνουν στάχτη στα μάτια.

Πληθαίνουν όμως οι φωνές που ζητούν, μαζί με εμάς, το πέρασμα της ΕΤΕ και όλων των τραπεζών σε δημόσια ιδιοκτησία, και την υπαγωγή τους σε εργατικό – κοινωνικό έλεγχο προς όφελος του λαού, ώστε να μην κατασχεθεί κανένα σπίτι, να διαγραφούν τα χρέη των ανέργων, συνταξιούχων και χαμηλόμισθων, να καταργηθούν τα ληστρικά επιτόκια. Είναι δίκαιο απέναντι στο λαό που τις έχει σώσει με το αίμα του κυριολεκτικά, είναι επιτακτικό να γίνει αίτημα του συνδικαλιστικού κινήματος των τραπεζοϋπαλλήλων. 

Η χειροτέρευση των εργατικών μας δικαιωμάτων είναι γεγονός!

Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι την τελευταία περίοδο βιώνουμε μια «εργασιακή κόλαση» όλοι οι εργαζόμενοι στην Εθνική Τράπεζα. Μετά την εθελουσία, η εντατικοποίηση είναι άνευ προηγουμένου. Το κλείσιμο καταστημάτων (έκλεισε μέχρι και το κατ/μα Ομονοίας) έχει προκαλέσει τρομακτική πίεση στους συναδέλφους στα ταμεία και στις υπηρεσίες και έχει καταστήσει την τήρηση του ωραρίου συναλλαγών απαγορευτική. Πολλοί συνάδελφοι φεύγουν καθημερινά στις 5-6 το απόγευμα ή και αργότερα σε κάποιες διευθύνσεις. Οι περιφερειακές εγκρίνουν μόλις 10-15 ώρες το μήνα ανά κατάστημα και διαμηνύουν στους εργαζόμενους να ξεχάσουν τις υπόλοιπες. Οι στόχοι σε όλες τις υπηρεσίες καλά κρατούν, λες και δεν υπάρχει κρίση. Περιφερειακός Δ/ντής στην Δ/νση Δικτύου Ε απέστειλε γραπτώς απειλητικό μήνυμα με στόχο την τρομοκράτηση των υπαλλήλων. Στο Γέρακα, ακόμη χρωστούν χρήματα σε συναδέλφους της Δ/νσης Οργάνωσης για τις υπερωρίες του Σεπτέμβρη. Ζητούν εργασία για όσο και όποτε χρειαστεί, ενώ δεν δεσμεύονται για πληρωμή υπερωριών. Υπάρχουν καταστήματα σε νησιά που δεν λαμβάνουν το τουριστικό επίδομα, ενώ συνάδελφοι της Probank που εργάζονται ως ταμίες για μήνες δεν έχουν λάβει το ταμειακό επίδομα. Ενόψει καλοκαιριού, θέλουν να κόψουν ακόμη και την άδεια που δικαιούνται οι εργαζόμενοι, απειλώντας την ψυχική και σωματική μας υγεία. Το δε Επικουρικό Ταμείο αλλά και το Ταμείο Αυτασφάλειας κινδυνεύουν, αφού ανά πάσα στιγμή μπορεί η Τράπεζα να διακόψει την καταβολή χρημάτων που δίνει «οικειοθελώς». Οι ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι βλέπουν το μισθό τους να μειώνεται, εργάζονται σε καθεστώς τρομοκρατίας με ατομικές συμβάσεις και εν μέσω απολύσεων, ενώ ο Σύλλογος των ενοικιαζόμενων έχει δεχθεί διώξεις από τη Διοίκηση. 

Ταυτόχρονα, τα golden boys απολαμβάνουν ειδικής μεταχείρισης. Ακόμη και σήμερα προσλαμβάνονται εξώφθαλμα και παράτυπα ειδικοί συνεργάτες με υψηλούς μισθούς, κάθε μέρα βγαίνουν πράξεις τοποθέτησης σε θέσεις εποπτείας και η παραβίαση του Κανονισμού έχει γίνει καθεστώς. Το πάρτι των εταιρειών και η ανάθεση έργων συνεχίζεται απρόσκοπτα. Η Διοίκηση, λειτουργώντας ως «κράτος εν κράτη», παραβιάζει την επιχειρησιακή σύμβαση για την ανάδειξη στελεχών (Δ/νση Επιχειρηματικής Ανάλυσης), επιβεβαιώνοντας όσους ήμασταν αντίθετοι στην αλλαγή του κανονισμού με τη βούλα του ΣΥΕΤΕ. Το δε σύστημα προαγωγών – για το οποίο πανηγυρίζει ο ΣΥΕΤΕ και συγχαίρει (!) την τράπεζα ο ΣΥΤΑΤΕ – δεν ακολουθεί αντικειμενικά κριτήρια όπως όλοι γνωρίζουν, καθώς ουσιαστικά βασίζεται στις «κατευθυνόμενες! εισηγήσεις» των κρινόντων, με συνέπεια κυρίως να προάγονται στελέχη που φωτογραφικά αναδεικνύονται μέσα από την Τράπεζα.

Όσον αφορά στις προσλήψεις, ανακοίνωσαν ότι θα αναπληρώσουν τις 2500 θέσεις εργασίας που χάθηκαν με την εθελουσία, με μόλις 200(!) προσλήψεις για όλη την επαρχία και – το χειρότερο – με την πρόσληψη 200 πτυχιούχων μέσω ΙΚΥ που θα πληρώνονται για 2 χρόνια από το ΕΣΠΑ, δηλαδή η Εθνική θα τους εκμεταλλεύεται δωρεάν! Και φυσικά εκτός ασφαλιστικών ταμείων και συλλογικών συμβάσεων, με μισθό «πρακτικάριου», δηλ. ψίχουλα.

Την ίδια ώρα οι τραπεζίτες ενωμένοι, έξω από ανταγωνισμούς, επιτίθενται στους εργαζόμενους. Στην Alpha Bank, η διοίκηση αφού έκοψε τους μισθούς των υπαλλήλων της πρώην Εμπορικής κατά 20%, κατήγγειλε τέλη Μαΐου όλες τις επιχειρησιακές και τους οργανισμούς, και με τη συνδρομή του εκεί εργοδοτικού Συλλόγου παγίωσε τις μειώσεις με νέα επιχ. σύμβαση χωρίς ρήτρα απολύσεων και με νέο οργανισμό χωρίς καμιά υποχρέωση για την Τράπεζα. 

ΣΥΕΤΕ: Σύλλογος των εργαζομένων ή Γραφείο Τύπου της Διοίκησης;

Δεν υπάρχει συνάδελφος πλέον που να αρνείται τον απαράδεκτο ρόλο του Συλλόγου μας. Στην καλύτερη των περιπτώσεων είναι απών ή κωφεύει στις εκκλήσεις των ΕΑΚ και των εργαζόμενων, στη χειρότερη ταυτίζεται με τα συμφέροντα της εργοδοσίας (υπογραφή επιχειρησιακών, υποστήριξη ΑΜΚ, στήριξη εθελούσιας κλπ). Οι αποσπασμένοι των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ προσπαθούν να κατευνάσουν την οργή των συναδέλφων και «βγάζουν την υποχρέωση» με καμιά επιστολή προς τη Διοίκηση. Δεν συζητάνε πια προσφυγές στην Επιθεώρηση Εργασίας - ούτε λόγος για αγωνιστική διεκδίκηση, στήριξη των εργαζόμενων, οργάνωσή τους - γελάνε στο άκουσμα της πρότασης για Συνελεύσεις. Δεν θέλουν να δυσκολέψουν το έργο της Τράπεζας στο παραμικρό. Στο τελευταίο ΔΣ στις 10/5, παραμονή της ΓΣ της ΕΤΕ, αρνήθηκαν να πάρουν απόφαση αρνητικής ψήφου στην ΑΜΚ, διαλύοντας όπως όπως τη συνεδρίαση για να μη γίνει ψηφοφορία και εκτεθούν. Κρύβουν από τους εκλεγμένους συμβούλους τις επιστολές που απευθύνονται στο ΔΣ του ΣΥΕΤΕ και όλα «διευθετούνται» μέσω Προεδρείου.

Ο ΣΥΕΤΕ δε, έχει σοβαρό οικονομικό πρόβλημα λόγω της συμμετοχής στην περσινή ΑΜΚ με 850.000€ αλλά και λόγω των δανείων και των συσσωρευμένων ζημιών από τις μετοχές, αλλά η ηγεσία δεν ασχολείται. Και ενώ επιτέλους δέχθηκαν να προσλάβουν ως άμεσοι εργοδότες τις 2 καθαρίστριες του ΣΥΕΤΕ που εργάζονταν ως ενοικιαζόμενες μέσω εργολαβικής εταιρείας, για τις 3 εργαζόμενες καθαρίστριες στη Λέσχη ισχύει χειρότερο καθεστώς με συμβάσεις 1 χρόνου και χαμηλότατους μισθούς, αντί να ισχύει και για εκείνες η σύμβαση της ΟΤΟΕ. Τι να περιμένει κανείς από δαύτους; 

Μπορούμε να αλλάξουμε τη ρότα με οργάνωση και δυναμική αντεπίθεση!

Κόντρα στη μοιρολατρία, το φόβο, τον κανιβαλισμό που θέλουν να μας επιβάλουν, διατρανώνουμε: Δε θα ζήσουμε σα δούλοι! Δεν χαρίζουμε κανένα από τα ασφαλιστικά και εργασιακά μας δικαιώματα. Θα συγκρουστούμε με τους νόμους που φέρνουν για κατάργηση συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και απελευθέρωση απολύσεων. Γνωρίζουμε τη δύναμή μας και αυτό μας δίνει πεποίθηση ότι μπορούμε να νικήσουμε. Ο ηρωικός αγώνας των καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών, που κέρδισαν την επαναπρόσληψή τους, δείχνει το δρόμο της διεκδίκησης και της αξιοπρέπειας. Με αλληλεγγύη μπορούμε να φέρουμε τα πάνω – κάτω. Κάθε κατάστημα να μετατραπεί σε κύτταρο αντίστασης και αγώνα. Να πάρουμε στα χέρια μας το ΣΥΕΤΕ, διώχνοντας τους ξεπουλημένους συνδικαλιστές. Να ξεσηκωθούμε για τα μικρά και τα μεγάλα που δικαιούμαστε. Ο πλούτος που παράγουμε μας ανήκει!

Ψήφισμα Γ. Συνέλευσης Συλλόγου Τραπ. Αττικής για καθαρίστριες

ΨΗΦΙΣΜΑ Γ. ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ 28/5 ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ  

Συμπαράστασης στις απολυμένες καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών

595 γυναίκες καθαρίστριες εργαζόμενες για πάρα πολλά χρόνια στο Υπουργείο Οικονομικών, τέθηκαν σε διαθεσιμότητα στις 18/9/13.

Μέχρι το 2005 ήταν εργαζόμενες με συμβάσεις έργου. Μετά από οδηγία της Ευρωπαϊκής ένωσης και αφού επιβλήθηκε πρόστιμο στην Ελλάδα, οι συμβάσεις τους μετατράπηκαν σε αορίστου χρόνου.

Επί 8 μήνες οι εργαζόμενες βρίσκονται σε συνεχείς κα δυναμικές κινητοποιήσεις, παλεύοντας για το αυτονόητο δικαίωμά τους να διατηρήσουν τις θέσεις εργασίας τους για να μπορούν να στηρίζουν τις οικογένειές τους.

Στις 16/5, δυο μέρες πριν την απόλυσή τους, το Μονομελές Πρωτοδικείο της Αθήνας έκρινε ότι η διαθεσιμότητα στην οποία είχαν τεθεί οι καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών είναι παράνομη. Με την απόφαση αυτή, το υπουργείο Οικονομικών υποχρεώνεται να δεχθεί την επιστροφή των εργαζομένων στη δουλειά με τους ίδιους όρους  που ίσχυαν έως και πριν τεθούν σε διαθεσιμότητα.

Έκτοτε, το υπουργείο Οικονομικών και η κυβέρνηση αρνούνται να εφαρμόσουν την απόφαση. Αρνούνται πεισματικά γιατί, αν αποδεχθούν τη δικαίωση των καθαριστριών, η συνολική πολιτική τους για μαζικές απολύσεις και κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων θα υποστεί ένα σημαντικό πλήγμα.

Οι καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών, αγωνιζόμενες όλο το προηγούμενο διάστημα, ζητάνε το αυτονόητο. Αξιοπρέπεια στη ζωή και τη δουλειά. Δε διεκδικούν κάτι μόνο για τις ίδιες, αλλά για όλους μας: την ανατροπή μιας πολιτικής που μας οδηγεί στην εξαθλίωση. Η δικαίωσή τους θα είναι δικαίωση όλων μας.

Ζητάμε την άμεση εφαρμογή της απόφασης για την επιστροφή των καθαριστριών στη δουλειά τους και τη μη άσκηση ένδικων μέσων εναντίον της από την κυβέρνηση.

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής για Γ. Συνέλευση Συλλόγου

ΔΕΙΤΕ ΚΙ ΕΔΩ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΕ pdf.