Ανακοίνωση Αγ. Πρωτοβουλίας Πειραιώς για τη διορισμένη διοίκηση στο ΕΚΑ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ
(ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ – ΠΕΙΡΑΙΩΣ)

Για τη διορισμένη διοίκηση στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας
9-11-2016

 Στις 14-10-2016 το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, αποφασίζει την ακύρωση του 29ου Συνέδριου του ΕΚΑ (Μάιος 2016) και διορίζει προσωρινή Διοίκηση  στο Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Αθήνας, σε συνέχεια της Προσφυγής του «Συλλόγου Προσωπικού ALPHA BANK» και της παράταξης του στο ΕΚΑ με τον τίτλο «ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ», κατά των αποφάσεων και των αρχαιρεσιών του 29ου Συνεδρίου του ΕΚΑ.
 Με βάση την παραπάνω απόφαση «ο έλεγχος του κύρους των κάθε φύσεως εκλογών των οργάνων σωματείων απόκειται στην δικαιοδοτική κρίση των δικαστηρίων και όχι των διοικητικών συμβουλίων ή γενικών συνελεύσεων των υπερκείμενων oργανώσεων» !!!!!
 Ωμή και απροκάλυπτη παρέμβαση του κράτους στο συνδικαλιστικό κίνημα με τη σφραγίδα του εργοδοτικού συνδικαλισμού μέσω της «ανεξάρτητης» αστικής δικαιοσύνης που υπηρετεί με τις αποφάσεις της την εργοδοσία και την κυβέρνηση.
 Το εργοδοτικό σωματείο της Alpha Bank με τη στήριξη των τραπεζιτών επιδιώκει  περισσότερες έδρες στο ΕΚΑ. Αφού δεν κατάφερε να νομιμοποιήσει τους εκπροσώπους του και αποκλείστηκε από το συνέδριο (δεν προσκόμισε όπως τα υπόλοιπα σωματεία τα σωστά νομιμοποιητικά έγγραφα και εμφάνισε ψηφίσαντες για το εργατικό κέντρο Αθήνας από όλη την Ελλάδα κλπ) κατέφυγε στα δικαστήρια.
 Η ΟΤΟΕ στήριξε στο δικαστήριο, από κοινού με τον εργοδοτικό Σύλλογο της Eurobank, το εργοδοτικό σωματείο  της Alpha Bank.
 Οι παρατάξεις ΕΑΚ, ΠΑΣΚ, ΔΑΚΕ νομιμοποίησαν την προσφυγή του εργοδοτικού
 σωματείου της Alpha Bank με τη δημιουργία κοινού προεδρείου με τη «ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ» και αποδεχόμενοι τη νέα δοτή διοίκηση, δηλαδή την καθόλου τυχαία αφαίρεση  μίας έδρας από την Αγωνιστική Ταξική Ενότητα και την κατοχύρωσή της  σε συνδικαλιστή της εργοδοτικής παράταξης «ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ», αποδεικνύουν και στους πλέον δύσπιστους την ευθεία σύνδεσή τους με την κυβέρνηση, την αστική
 δικαιοσύνη, την εργοδοσία και ιδιαίτερα  το τραπεζικό κεφάλαιο.
 Ο  πρόεδρος του ΕΚΑ και  μέλος του ΔΣ του ΣΕΥΤΠΕ, Γιώργος Μυλωνάς συντάχθηκε   με τις παραπάνω ενέργειες, παίρνοντας θέση κατά των συμφερόντων των εργαζομένων. υπέρ της ωμής κρατικής παρέμβασης στο συνδικαλιστικό κίνημα.
 
 Καθόλου τυχαία δεν είναι η συγκυρία που συμβαίνουν όλα αυτά.

 Την ώρα δηλαδή που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ξεκινά μια ακόμα  «διαπραγμάτευση» που θα καθορίσει μισθούς – συμβάσεις – συνδικαλιστικό
 νόμο και δικαίωμα στην απεργία, την ώρα που απαιτείται ταξική ανασυγκρότηση του
 συνδικαλιστικού κινήματος και ενίσχυση των ταξικών και αποφασιστικών αγώνων
 ανατροπής της βάρβαρης πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-εργοδοσίας, το  μεγαλύτερο εργατικό κέντρο της χώρας στα πρότυπα του εργοδοτικού, κρατικού
 και κυβερνητικού συνδικαλισμού, της ΓΣΕΕ, και της ΟΤΟΕ , παραλύει, όχι μόνο
 δεν μπορεί να οργανώσει την πάλη ενάντια στα αντεργατικά μέτρα αλλά συναινεί
 και νομιμοποιεί την υποταγή του συνδικαλιστικού κινήματος στις εργοδοτικές και κυβερνητικές εντολές.

 Καταγγέλλουμε την ωμή και άθλια παρέμβαση των αστικών δικαστηρίων στις αποφάσεις των εργαζομένων και τη συμμετοχή σε οποιαδήποτε δοτή και διορισμένη
 διοίκηση.

 Καλούμε το ΣΕΤΑΠ και κάθε πρωτοβάθμιο σωματείο –μέλος του ΕΚΑ να αποφασίσει για την ανάκληση της άθλιας απόφασης αλλά και των ασφαλιστικών μέτρων του σωματείου  της Alpha Bank.

 Συσπειρωνόμαστε στα σωματεία μας, ζωντανεύουμε τις μαζικές τους διαδικασίες, οργανώνουμε την αντεπίθεση του εργατικού κινήματος!

Ανακοίνωση της Πρότασης Προοπτικής: Μέχρι και έγκυο ενοικιαζόμενη απέλυσε η Εθνική Τράπεζα

ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ

Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση ΕΡγαζομένων Εθνικής

 

Μέχρι και έγκυο ενοικιαζόμενη απέλυσε η Εθνική Τράπεζα

Τρεις συναδέλφισσές μας, που εργάζονταν στις διευθύνσεις της ΕΤΕ μέσω εταιρειών, απολύθηκαν τις προηγούμενες ημέρες με συνοπτικές διαδικασίες.

Τόσο ευαίσθητο είναι το κοινωνικό πρόσωπο της τράπεζας, που δεν δίστασε να απολύσει μέχρι και έγκυο συναδέλφισσα! Συγκεκριμένα,  η Mellon δεν ανανέωσε στη νέα εργαζόμενη τη δίμηνη σύμβασή της αμέσως μόλις εκείνη ανακοίνωσε την εγκυμοσύνη της, παρότι εργαζόταν στο τηλεφωνικό κέντρο του Μοσχάτου για 2 συνεχόμενα έτη με ανανεούμενες συμβάσεις.  Η διαδικασία πάντα η ίδια, να πετάει ο ένας το μπαλάκι στον άλλον: η εταιρεία επικαλέστηκε ότι η τράπεζα δεν την θέλει την εργαζόμενη, η τράπεζα νίπτει τας χείρας της.

Η ICAP απέλυσε δύο συναδέλφισσες, που εργάζονταν στην ΕΤΕ με σύμβαση αορίστου χρόνου για 7 και 10 χρόνια αντίστοιχα. Η μία ενοικιαζόμενη συναδέλφισσα απολύθηκε γιατί επέστρεψε άλλη εργαζόμενη από άδεια λοχείας, και «δεν υπήρχε καμιά άλλη θέση στην τράπεζα», ενώ η δεύτερη, γιατί «δεν έκανε ποιοτική εργασία».

Η ICAP μάλιστα «προσφέρει» τη δυνατότητα να εργαστούν στην τράπεζα είτε μέσω άλλης εταιρείας «παροχής προσωπικού» ( AXION, FIRST DATA κ.λπ.), είτε στη Vodafone, με μισθό 550 ευρώ.. Αλήθεια, η Διευθύντρια Προσωπικού της ICAP OUTSOURCING θα δεχόταν να απολυθεί μετά από 10 έτη στην τράπεζα και να επαναπροσληφθεί σε άλλη εταιρεία με τα 2/3 του μισθού της ή και λιγότερα;

Την ίδια στιγμή, νέοι εργαζόμενοι προσλαμβάνονται διαρκώς μέσω άλλων εταιρειών, οπότε το επιχείρημα «τελειώνουν τα έργα, δεν υπάρχουν θέσεις κλπ» μόνο ψέματα μπορεί να χαρακτηριστεί.

Όσο συνεχίζεται το δουλεμπορικό καθεστώς της ενοικιαζόμενης εργασίας, με συμβάσεις ομηρίας, μισθούς πείνας και τρομοκρατίας, όσο υπάρχει το απαράδεκτο εργασιακό καθεστώς των συμβάσεων ορισμένου χρόνου ώστε οι εργαζόμενοι να μην έχουν καθόλου δικαιώματα, τόσο θα πληθαίνουν αυτά τα φαινόμενα που αφορούν όλους μας. Η δε τράπεζα χρησιμοποιεί αυτή τη φτηνή ελαστική εργασιακή σχέση, προσφέροντας θέσεις εργασίας των 400- 500 ευρώ μέχρι και ως ρουσφέτι σε πολιτικούς, διευθυντές, αλλά και συναδέλφους / συνδικαλιστές της ΕΤΕ.

Να σταματήσουν τώρα οι προσλήψεις μέσω εταιρειών για εργασία στην τράπεζα. Οι ενοικιαζόμενοι συνάδελφοι καλύπτουν πάγιες ανάγκες εδώ και χρόνια. Να ενταχθούν στον κανονισμό εργασίας, στις συλλογικές συμβάσεις, στα ασφαλιστικά ταμεία, καθώς η πλειοψηφία εργάζεται εδώ και πολλά έτη δίπλα μας. Να εγγραφούν στο ΣΥΕΤΕ τώρα όλοι οι εργαζόμενοι με ελαστικές εργασιακές σχέσεις και οι συνάδελφοι ενοικιαζόμενοι, για να διεκδικήσουμε όλοι μαζί τα δικαιώματά τους, να απεργούν μαζί μας και όλοι μαζί να παλέψουμε για την κατάργηση του καθεστώτος της ενοικιαζόμενης εργασίας.

Καλούμε τους συναδέλφους ενοικιαζόμενους να νικήσουν το φόβο, να μη περιμένει καθένας πότε θα έρθει η σειρά του, να διαλέξουμε όλοι μαζί το συλλογικό και όχι τον ατομικό δρόμο. Να οργανωθούν και να παλέψουν για τα δικαιώματά τους, αξιοποιώντας τη δύναμη που έχουν να εργάζονται τόσα χρόνια σε σημαντικές δομές της τράπεζας. 

09-11-2016

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: e-mail:protasiprooptikis@gmail.com, Ιστοσελίδα:www.protasiprooptikis.blogspot.com

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής για την εθελουσία

«Και να θυμάσαι:
Αν εθελούσια δε γονατίσεις,
ούτε νεκρό δεν μπορούν να σε γονατίσουν»

Η ανακοίνωση των όρων του προγράμματος εθελούσιας εξόδου αποτέλεσε αναμφίβολα μια ψυχρολουσία για όσους συναδέλφους προσδοκούσαν ένα μεγάλο «πακέτο». Το γεγονός ότι αντίστοιχα προγράμματα του μακρινού πλέον παρελθόντος αφορούσαν κατά βάση εργαζόμενους με θεμελιωμένα συνταξιοδοτικά δικαιώματα, είχε δημιουργήσει μια παραπλανητική αίσθηση ότι η εθελούσια είναι κάτι ευνοϊκό για το οποίο θα πρέπει να αδημονούμε.

Η αλήθεια είναι ότι, σ’ αυτές τις περιπτώσεις, η εθελούσια ήταν απλώς σχετικά ανώδυνη. Δεν ήταν ποτέ χρυσή ευκαιρία. Η σημερινή συγκυρία όμως είναι εντελώς διαφορετική και δεν αφήνει πολλά περιθώρια για αυταπάτες. Είναι ξεκάθαρο πως πλέον δε μιλάμε για μια «γέφυρα προς τη σύνταξη» αλλά για μια «γέφυρα προς την ανεργία».

Σε ό,τι μας αφορά, δεν μπορούμε να πούμε ότι εκπλαγήκαμε κιόλας. H Διοίκηση της Τράπεζας προχωρά στο πρόγραμμα εθελούσιας προκειμένου να περικόψει το «μισθολογικό κόστος» για πολύ συγκεκριμένους και απολύτως δικούς της λόγους. Το «μισθολογικό κόστος» στη διάλεκτο της εργοδοσίας είμαστε εμείς (όταν είναι να πληρωθούμε, γιατί όταν δουλεύουμε απλήρωτες υπερωρίες ή και Σαββατοκύριακα είμαστε «κοινωνικοί εταίροι»…), άρα εξ ορισμού η εθελούσια δεν μπορεί να είναι προς όφελός μας.

Στο πλαίσιο αυτό και παρά το γεγονός ότι η τελική απόφαση για συμμετοχή ή όχι στο πρόγραμμα εθελούσιας είναι καθαρά προσωπική, υπάρχουν κάποια βασικά δεδομένα που δε γίνεται να αγνοηθούν.

Για το σύνολο των εργαζομένων:

• Οι εθελούσιες και η παύση καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών πλήττουν τα ήδη ρημαγμένα ασφαλιστικά μας ταμεία.
• Η αποχώρηση ενός σημαντικού αριθμού εργαζομένων θα καταστήσει κατά πολύ δυσμενέστερη την εργασιακή καθημερινότητα αυτών που θα παραμείνουν.
• Η –όποια, μερική πάντα- αναπλήρωση των κενών που θα προκύψουν θα γίνει με επέκταση των δουλεμπορικών («ελαστικών» όπως λένε πιο κομψά οι τεχνοκράτες) μορφών απασχόλησης.

Για εκείνους που σκέφτονται να αποχωρήσουν:

• Δεδομένου ότι η πρόσφατη αντιασφαλιστική ανατροπή των Κατρούγκαλου-Πετρόπουλου δεν πρόκειται να είναι η τελευταία (όπως δεν ήταν και καμία από όλες τις προηγούμενες που κάθε φορά «έλυναν το ασφαλιστικό μια για πάντα»), εάν κάποιος αποφασίσει να αποχωρήσει χωρίς να έχει κατοχυρώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα, η θέση του είναι ιδιαίτερα επισφαλής απέναντι σε ενδεχόμενες νέες ρυθμίσεις που θα τον εντάξουν σε διαφορετικά ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης.
• Κανένας συνάδελφος δεν πρέπει να κοινοποιεί το ενδιαφέρον του για αποχώρηση αν δεν είναι αποφασισμένος να φύγει, διότι αυτομάτως καταγράφεται στους υπό αποχώρηση και ενδεχομένως να του ασκηθούν πιέσεις σε δεύτερο στάδιο.

«ΕΓΩ ΚΙ Η ΕΘΕΛΟΥΣΙΑ» Ή «ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ»;

Η στάση της ηγεσίας του ΣΥΤΑ απέναντι στα γεγονότα ήταν η απολύτως αναμενόμενη. Μας είχε προϊδεάσει άλλωστε με την ανακοίνωση Νο 100/03-10-2016:

Εθελούσια έξοδος και Επιχειρησιακή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας […] αποτελούν κατά σειρά δύο άλλα πεδία που η Τράπεζα και οι κοινωνικοί εταίροι πρέπει να κινηθούν […] ώστε και η επιχείρηση να στηριχθεί, και οι μέτοχοι και οι πελάτες να ωφεληθούνε, αλλά και οι εργαζόμενοι να μην νοιώσουν εκδιωχθέντες ή ξένοι στην οικογένειά τους.

Πέρα από το ότι στο παραπάνω απόσπασμα οι εργαζόμενοι μπαίνουν, για μια ακόμα φορά, σε τελευταία μοίρα από το ίδιο το σωματείο που υποτίθεται ότι τους εκπροσωπεί, αυτό που ενοχλεί περισσότερο είναι η ουσία αυτής της δήλωσης: Αποπνέει ηττοπάθεια και μοιρολατρία, με τους εργαζόμενους σε ρόλο ικέτη να εκλιπαρούν για μια ήπια μεταχείριση. Κάτι ανάλογο με το  να ζητάς από ένα βιαστή να δείξει λίγη τρυφερότητα.

Το γλυκό ήρθε κι έδεσε με την ανακοίνωση Νο 102/17-10-2016 σύμφωνα με την οποία:

Χαιρετίζουμε την εξαγγελία, καθότι αποτελεί αφενός δικαίωμα επιστροφής μέρους της υπεραξίας που κάθε εργαζόμενος παρήγαγε αφετέρου υποχρέωση προσφοράς της εργοδοσίας επιπρόσθετων των συμβατικών ανταμοιβών προς αυτόν για το συν τω χρόνω επιτελεσθέν έργο του

Σύμφωνα με ένα χαοτικό σκεπτικό που αδυνατούμε να παρακολουθήσουμε, η αποζημίωση της εθελούσιας συνιστά ανάκτηση της κλεμμένης υπεραξίας από την πλευρά των εργαζόμενων… Μήπως μας οδηγεί κι ένα βήμα πιο κοντά στο σοσιαλισμό; Γνωρίζουμε ότι οι αρχισυνδικαλιστές μας δεν είναι δα και τίποτα επιστήμονες, όπως μανιωδώς επιμένουν να αυτοπροβάλλονται, αυτές οι ασυναρτησίες όμως δεν είναι προϊόν γνωστικής  ανεπάρκειας. Είναι η αμήχανη προσπάθεια εξωραϊσμού μιας επιθετικής πρακτικής της εργοδοσίας για την οποία ήταν εξαρχής δεδομένο ότι δεν επρόκειτο να φέρουν το παραμικρό πρόσκομμα.

Η διοίκηση του ΣΥΤΑ δε διαπραγματεύεται απολύτως τίποτα με την εργοδοσία. Στόχος της είναι απλά να μας σερβιριστούν τα δυσάρεστα με τέτοιο τρόπο ώστε να προκληθούν οι λιγότεροι δυνατοί κραδασμοί. Ενόψει δε της νέας Επιχειρησιακής Σύμβασης είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ανασυρθεί η φιλολογία περί «εξορθολογισμού (sic) του μισθολογικού κόστους», «λελογισμένων μειώσεων», «εξομάλυνσης ανισοτήτων» (προς τα κάτω φυσικά) κ.ο.κ.

Το προεδρείο του ΣΥΤΑ, αντί να μένει στη φοβερά εμπνευσμένη… προτροπή προς τους εργαζόμενους σε ατομική βάση «να αξιολογήσουν ενδελεχώς και να αποφασίσουν σύμφωνα με το ατομικό τους συμφέρον», οφείλει να μιλήσει ξεκάθαρα για την εθελούσια και να πει ευθέως αυτά που υπονοεί στην τελευταία του ανακοίνωση. Στην οποία εμφανίζει ένα σκεπτικισμό απέναντι στο πρόγραμμα της εθελούσιας. Το πρόβλημα που έχει όμως είναι ότι, αν το πει αυτό ανοιχτά, θα πρέπει να προτείνει και μια αντίδραση των εργαζομένων σε συλλογικό επίπεδο σ’ αυτήν. Θέλοντας να αποφύγει κάθε σύγκρουση, αρνείται να μπει στη συζήτηση και μένει σε προσωπικές προτροπές, νίπτοντας τα χείρας του, πετώντας την ευθύνη στους εργαζόμενους για ό,τι μέλλει γενέσθαι.

Ο ρόλος ενός συλλόγου εργαζομένων σε κρίσιμες φάσεις σαν αυτή, είναι να βγει μπροστά και να απαιτήσει. Να συσπειρώσει τους εργαζόμενους καλώντας τους, μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις τους, να συναποφασίσουν για την αντίδρασή τους. Και η διοίκηση του ΣΥΤΑ μόνο αυτό δεν κάνει.

Είναι σαφές ότι η εποχή των «έντιμων συμβιβασμών» και των αναίμακτων «αμοιβαία επωφελών» λύσεων έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί και οι προσδοκίες για επαναφορά του συστήματος σε μια προηγούμενη χρονική περίοδο είναι καταδικασμένες να διαψευσθούν. Το «κοινωνικό συμβόλαιο» πάνω στο οποίο βασιζόταν, έχει ήδη προ πολλού ακυρωθεί και οι θεατρινισμοί της ημιθανούς συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας που προσπαθεί να διεκδικήσει ένα ρόλο σε μια συνθήκη όπου δεν προβλέπεται κάτι γι’ αυτή, δεν πρόκειται να το αναβιώσουν. Όσο πιο γρήγορα το πάρουμε απόφαση τόσο πιο γρήγορα θα αναδιοργανώσουμε τις δυνάμεις μας για τις δύσκολες μάχες που έχουμε μπροστά μας.

Σχετικά με τις διαφημίσεις

Η πρόταση που κατέθεσε η Πρόταση Προοπτικής στο ΔΣ ΣΥΕΤΕ 18-19 Οκτώβρη

ΠΡΟΤΑΣΗ ΣΤΟ ΔΣ ΣΥΕΤΕ 18– 19 ΟΚΤΩΒΡΗ

Για να πάνε τα πράγματα αλλιώς

Για την αντεπίθεση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Το επόμενο διάστημα  οι εργαζόμενοι, η νεολαία, ο λαός συνολικά θα βρεθούμε αντιμέτωποι με ένα νέο γύρο επιδρομής στα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, για την κατεδάφισή τους, στα πλαίσια του νέου κύκλου επειγουσών, βίαιων και αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων που έχει δρομολογήσει η κυβέρνηση κατά εντολή κεφαλαίου ΕΕ ΔΝΤ. 

Η σχεδιασμένη αυτή επιδρομή στο όνομα της δεύτερης αξιολόγησης  έρχεται να προστεθεί στο ήδη γκρίζο κοινωνικό τοπίο που έχει διαμορφωθεί από την 6χρονη εφαρμογή των αντεργατικών – αντιλαϊκών μνημονιακών νόμων. Αυτή την περίοδο οι δραματικές συνέπειες από την εφαρμογή των μέτρων και αυτών που ψηφίστηκαν πρόσφατα (ασφαλιστικό – φορολογικό – δάνεια -εκποίηση δημόσιας περιουσίας και επιχειρήσεων και μια σειρά άλλα) συνειδητοποιούνται και βιώνονται όλο και πιο άμεσα στην καθημερινή ζωή από την πλειοψηφία των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Η δραματική  κατάσταση σε υγεία, παιδεία, πρόνοια, κοινωνικές δομές κλπ., με τις χιλιάδες ελλείψεις επιδεινώνεται συνεχώς. Οι απολύσεις από τα χιλιάδες κλεισίματα μικρομεσαίων επιχειρήσεων και επαγγελματιών, η εκτίναξη της ανεργίας, η περαιτέρω φτωχοποίηση από τη φοροεπιδρομή, την ακρίβεια, τις νέες μειώσεις μισθών- μεροκάματων και συντάξεων, η απληρωσιά, κ.α.,  οξύνουν παραπέρα το κοινωνικό ζήτημα. Το βιώνουμε στα σπίτια μας με τις οικογένειές μας, το βιώνουμε στα Καταστήματα με την εμπειρία που μας φέρνει ο κόσμος.

 

Όλα τα στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας αποδεικνύουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία της εργατικής τάξης, και ιδιαίτερα η νεολαία, ζει με μισθούς πείνας (πχ 1 στους 3 εργαζόμενους λαμβάνει μισθό κάτω από 400 ευρώ). 

Με το πολυνομοσχέδιο τέρας η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προχώρησε στο μεγαλύτερο ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας στη σύγχρονη ιστορία (ΕΥΔΑΠ, ΔΕΗ, λιμάνια, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, Κτιριακές Υποδομές, συγκοινωνίες, Ελληνικό). Μέσα σε λίγους μήνες όλος ο δημόσιος πλούτος μεταφέρθηκε στο υπερταμείο ξεπουλήματος και κατευθείαν στο Μινώταυρο του «δημόσιου» χρέους, για έναν ολόκληρο αιώνα.

Με την δεύτερη αξιολόγηση η κυβέρνηση, η ΕΕ και το ΔΝΤ προχωράνε στην ουσιαστική κατάργηση και του δικαιώματος στην απεργία, στις ομαδικές απολύσεις και στην επέκταση της ελαστικής εργασίας. Μεθοδεύεται αντίστοιχος με της Γαλλίας, αλλά πολύ ευρύτερος σε βάθος και έκταση αλλαγών, εργασιακός νόμος σχετικά με τις συλλογικές συμβάσεις, τις μαζικές απολύσεις και το χτύπημα της δράσης των συνδικάτων. Πρόκειται για κορυφαία βαθιά αντεργατική μεταρρύθμιση για την αναδόμηση του καθεστώτος, όπως αναφέραμε στην ανακοίνωσή μας το Σεπτέμβριο.

Ο νόμος για τα εργασιακά θα καταργεί τα ελάχιστα εναπομείναντα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα στη ζούγκλα του ιδιωτικού τομέα, αλλά και για τους εργαζόμενους στο δημόσιο στη συνέχεια. Θα περιλαμβάνει βασικά κομβικά ζητήματα του πυρήνα της εργασίας και των σχέσεών της όπως την παραπέρα μείωση των βασικών (και κατ΄ επέκταση σταδιακά όλων) των μισθών (με πολλούς τρόπους), πολύ κάτω από την αξία της εργατικής δύναμης, απογειώνοντας παραπέρα τη σχέση μισθών – κερδών προς όφελος του κεφαλαίου. Αλλά και την πλήρη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, την κατάργηση των συνδικαλιστικών διατάξεων ακόμα και του ν. 1264/1982 και την αντικατάστασή τους από αντιδραστικότερες διατάξεις, με κύριες το χτύπημα στο δικαίωμα της απεργίας και τη θέσπιση της δυνατότητας ανταπεργίας (λοκ άουτ) των εργοδοτών. Επίσης θα προχωρά και θα κατοχυρώνει νομοθετικά όλες τις μορφές γενικευμένης ελαστικής εργασίας, με τη θέσπιση όλων των «νέων» μορφών «μικρό-εργασίας» που ισχύουν στον πυρήνα του ολοκληρωτικού καπιταλισμού και σε μια σειρά χώρες.

Όλα αυτά επιβεβαιώνονται και στην ανακοίνωση της επιτροπής εμπειρογνωμόνων, όσο κι αν θέλει να ρίξει στάχτη στα μάτια των εργαζόμενων ότι δήθεν δεν προτείνει νέα μέτρα, που επικεντρώνει και σε δύο νέα σημεία που μας αφορούν: ακόμα κατώτερο μισθό για τους νέους εργαζόμενους κάτω των 25 ετών (μαθητεία τα 2 πρώτα χρόνια και μισθός σε 80-90% του κανονικού), και δυνατότητα στην επιχείρηση για μείωση ωραρίου εναλλακτικά αντί για απολύσεις, κάτι που θα οδηγήσει όλους τους εργαζομενους στον ιδιωιτκό τομέα σε μια εργασιακή ζούγκλα προς όφελος του εργοδότη.

Πολύ σοβαρό είναι και το μέτωπο των κόκκινων δανείων, με τους τραπεζίτες τοκογλύφους σε συνεργασία με την κυβέρνηση να δρομολογούν την πώληση των δανείων και τους πλειστηριασμούς και της πρώτης κατοικίας για να βελτιώσουν την κερδοφορία των τραπεζών, χωρίς καμία ευνοική μεταχείριση σε ανέργους, εργαζόμενους που έχουν υποστεί τρομερές μειώσεις μισθών, συνταξιούχους. Όλο το νομικό πλαίσιο που έχει στηθεί είναι κομμένο στα μέτρα των τραπεζών (κώδικας δεοντολογίας, νέος ν. Κατσέλη, αλλαγές δικαστικού κώδικα κλπ), θέτει σε τρομερό κίνδυνο τη λαϊκή κατοικία, το λαϊκό εισόδημα με τις κατασχέσεις, με συνέπεια ο λαός που ανακεφαλαιοποίησε τις τράπεζες με δεκάδες δις όλα αυτά τα χρόνια τώρα να χάσει και το σπίτι του ή και το εισόδημά του. Ήδη ξεκίνησαν οι πλειστηριασμοί μικρών σπιτιών, και η ταξική επιλογή των τραπεζών είναι φανερή: δανείζουν τον Μαρινόπουλο με 1,5% επιτόκιο για εκατομμύρια, διαγράφουν δάνεια επιχειρηματικών, ενώ οι όροι των δανείων για τους φτωχούς είναι ληστρικοί για στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια. Γι αυτό τα ψέμματα της κυβέρνησης δεν κάμπτουν το λαϊκό κίνημα που ήδη έχει πρώτες νίκες. Γι αυτό, δρομολογούν και την ασυλία σε στελέχη ΤΧΣ και εταιρειών διαχείρισης δανείων, που θα συμμετάσχουν στο μεγάλο πάρτι.

Ο κλάδος των τραπεζών στο μάτι του κυκλώνα

Οι εξελίξεις στις τράπεζες είναι πολύ σοβαρές όσον αφορά τις εργασιακές σχέσεις των εργαζομένων. Η κλαδική σύμβαση ευνόησε τις εξελίξεις, αφού δεν διασφαλίστηκαν οι θέσεις εργασίας, δεν υπήρξαν αυξήσεις μισθών, δεν λύθηκαν ασφαλιστικά ζητήματα. Όλες οι τράπεζες δρομολογούν μειώσεις θέσεων εργασίας, με προγράμματα δήθεν εθελούσιας, δίνοντας κίνητρα για αποχώρηση σε όλους τους εργαζόμενους, ενώ ελάχιστοι έχουν ώριμα συνταξιοδοτικά δικαιώματα. Μέσα στο 2016 έχουν αποχωρήσει πάνω από 2000 και σχεδιάζουν να διώξουν  άλλους τόσους . Φορτώνουν όλα τα βάρη στα ασφαλιστικά ταμεία, πολλά από τα οποία κινδυνεύουν με χρεοκοπία. Ταυτόχρονα, επιδιώκουν μείωση εργατικού κόστους με ελαστικές σχέσεις εργασίας, ενώ από την άλλη πλευρά προσλαμβάνονται μεγαλοστελέχη με παχυλούς μισθούς και τα golden boys ζουν και βασιλεύουν σε όλες τις τράπεζες.

Τα ίδια και χειρότερα συμβαίνουν στην Εθνική Τράπεζα. Η εργοδοσία επιδιώκει να μειώσει το εργατικό κόστος, ενώ ξοδεύονται εκατομμύρια λειτουργικού κόστους σε έργα και αναθέσεις. Ο κανονισμός εργασίας παραβιάζεται εδώ και χρόνια (παρότι ο ΣΥΕΤΕ τώρα το ανακάλυψε) καθημερινά με προσλήψεις με αδιαφανή κριτήρια σε διευθύνσεις, τοποθετήσεις συμβούλων σε θέσεις ευθύνης, ενώ μεγαλοστελέχη έρχονται από την αγορά με μισθούς προκλητικούς, με τρανταχτό παράδειγμα την κα Μαραγκουδάκη.  Η Διοίκηση θέλει να διώξει 1000 εργαζόμενους πάση θυσία με μικρό κόστος, με ελάχιστους να βγαίνουν στη σύνταξη, με πιέσεις και κλίμα τρομοκρατίας. Τα ασφαλιστικά ταμεία κινδυνεύουν, ειδικά το Ταμείο Αυτασφάλειας και ο Λογαριασμός Επικούρησης. Ήδη ανακοινώθηκε το κλείσιμο 39 Καταστημάτων με συνέπειες στο προσωπικό των Καταστημάτων αυτών, με το Σύλλογο να σιωπά και να μη φέρει καμιά αντίρρηση. Οι ελαστικές σχέσεις εργασίας αγγίζουν το 20% του προσωπικού, με συνέπεια, αν πετύχει η εθελουσία, η αναλογία να είναι ακόμα μεγαλύτερη. Και στον κανονισμό εξειδικευμένου προσωπικού, δρομολογείται δυσμενής μεταχείριση συναδέλφων από Probank, Fbb, Ethnodata και αχαλίνωτο διευθυντικό δικαίωμα, με τη συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων να θίγεται. Πρέπει να απορριφθεί και να ξανατεθεί συνολικά.

Συνέπειες αρνητικές ζουν και οι συνταξιούχοι της ΕΤΕ, με συνεχείς μειώσεις συντάξεων, με αύξηση φορολόγησης, με κίνδυνο μείωσης της επικουρικής σύνταξης το 2017, με καθυστέρηση στην πληρωμή εφάπαξ και αναμονή της δικαίωσης των συναδέλφων από την άθλια απόφαση του ΤΑΠΕΤΕ το 2013. 

Τι κάνουμε μπροστά σε αυτή την κατάσταση

Κυβέρνηση, Ευρωπαϊκή Ένωση, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προχωράνε σε αυτή την φριχτή πολιτική γιατί όλοι μαζί εξυπηρετούν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου και των μονοπωλιακών ομίλων ξένων και ντόπιων, που έχουν ήδη πάρει θέση για να εντείνουν την εκμετάλλευση και να κατασπαράξουν τον δημόσιο πλούτο.  Για αυτό σήμερα  προωθούνται αυτές οι τομές που αφορούν τον πυρήνα της εκμετάλλευσης στη νέα εποχή. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αλλά και όλα τα κόμματα που ψήφισαν το 3^ο μνημόνιο,  είναι βασικός πυλώνας σήμερα στην εφαρμογή όλων αυτών των αντιλαϊκών αντεργατικών πολιτικών και αναδιαρθρώσεων.

Ο αγώνας για να μπλοκαριστούν οι συνεχιζόμενες αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις, να ανατραπούν τα όσα επιβλήθηκαν, για την αντεπίθεση ενός νικηφόρου κινήματος εργατικών λαϊκών αναγκών και δικαιωμάτων, αποτελεί κόμβο, που μπορεί και πρέπει να γίνει σημείο στροφής των εξελίξεων. 

Οι εργαζόμενοι στις τράπεζες μπορούμε και πρέπει να πιάσουμε το νήμα από την αρχή, κόντρα στην απογοήτευση, την ανάθεση και να εκφραστεί η βουβή αγανάκτηση και οργή.

Να περάσουμε στην αντεπίθεση – Όχι άλλη αναμονή-ανοχή

Ο μόνος δρόμος για να εμποδιστεί και να ανατραπεί η ευρωμνημονιακή κόλαση, δεν είναι άλλος από αυτόν του πραγματικού ανυποχώρητου αγώνα των εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, συνολικά του λαού και της νεολαίας.  Δεν μπορούμε να πάμε με μια από τα ίδια.

Αναγκαία προϋπόθεση για αυτό είναι ένα νέο ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, στο περιεχόμενο και τις μορφές του, στις κατευθύνσεις και τους στόχους του, στις δομές και την συγκρότησή του. Είναι ανάγκη για ένα κίνημα που

• θα ενοποιεί τον κόσμο της εργασίας, με διακλαδική λογική, με αναβαθμισμένους πολιτικο-συνδικαλιστικούς στόχους. 
 

 
• θα θέτει επιθετικά τα ζητήματα και την απάντηση από εργατική και συνολική σκοπιά.

• δεν θα υποτάσσεται στη λογική του μη χείρον βέλτιστον, στη λογική των μνημονίων.

• δεν θα δίνει τη μάχη από τη σκοπιά της υπεράσπισης του παλιού, ή της εξαίρεσης των κλάδων από ορισμένα μόνο από τα ακραία μέτρα.

• θα πάρει οριστικά διαζύγιο από τον αστικοποιημένο – εργοδοτικό  συνδικαλισμό και όλες τις μορφές έκφρασής του.

• θα στηρίζεται με κοινή δράση, συντονισμό, μαχητικές μορφές αγώνα, πάνω στα αγωνιστικά πρωτοβάθμια σωματεία και επιτροπές αγώνα σε χώρους δουλειάς, αγωνιστικές συλλογικότητες, διαδικασίες βάσης και συνελεύσεων και στον κάθε εργαζόμενο που θέλει να παλέψει για να σταματήσει  και να ανατραπεί αυτή η πολιτική.

Η δική μας πρόταση για τη συνέχεια, κλιμάκωση και προοπτική των αγωνιστικών κινητοποιήσεων στην επόμενη περίοδο.

Η δική μας οπτική φέρνει μπροστά την διεκδίκηση της μόνιμης-σταθερής δουλειάς με δικαιώματα, τη μείωση του χρόνου εργασίας, την αύξηση των μισθών και όλων των αποδοχών για να ζήσουν οι εργαζόμενοι, τη δουλειά για τους ανέργους και όχι μια λογική για αντίσταση στις πιο βάρβαρες πλευρές, αγώνας για κάποια ψίχουλα, για φρένο στην ακραία φτώχεια, για υπεράσπιση κάποιων «κεκτημένων», μη χάσουμε και τα λίγα που έχουμε. Αυτή η λογική μας έχει φέρει ως εδώ. 

Το περιεχόμενο που προβάλλουμε είναι στον αντίποδα της λογικής ενός κινήματος απλής διαμαρτυρίας και διαπραγμάτευσης των θέσεων των εργαζομένων με ηττοπάθεια. Ένα τέτοιο κίνημα δεν μπορεί να μην προβάλει μια συνολική λογική διεξόδου και σύγκρουσης με τα ευρωμνημόνια που αυξάνουν την εκμετάλλευση της εργασίας, προωθούν τη συρρίκνωση,  μέχρι σημείου εξαφάνισης, κάθε κοινωνικής παροχής.

Την κατάργηση όλων των μνημονιακών νόμων. Την σύγκρουση και έξοδο από την φυλακή της ΕΕ και των δημοσιονομικών ευρωσυμφώνων, τον απεγκλωβισμό από την θηλειά του χρέους και τη διαγραφή του, την εθνικοποίηση των  τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο κ.α.

Δεν περιμένουμε πότε θα «νομοθετήσει» εκ νέου η κυβέρνηση. Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στους πουλημένους εργοδοτικούς συνδικαλιστές της ΓΣΕΕ-ΟΤΟΕ.

Συγκροτούμε τώρα το ΑΜΕΣΟ ΠΛΑΙΣΙΟ των αγωνιστικών μας κινητοποιήσεων και καλούμε τους συναδέλφους να το πάμε μέχρι τέλους.

Δε συμβιβαζόμαστε στη συνεχή φτωχοποίηση, δεν θα περιμένουμε να έρθει η σειρά μας. 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ και ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

Κάλυψη των απωλειών στο εισόδημα. Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις με  συλλογικές συμβάσεις για όλους,  επαναφορά των δώρων. Μείωση της φορολογίας των εργαζομένων. 

Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Κατάργηση όλων των μορφών ευέλικτης – ελαστικής-μαύρης εργασίας και εντατικοποίησης. Ενιαίες σχέσεις εργασίας, ενιαίες αμοιβές και ενιαίος χρόνος εργασίας. Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας για όλους με πλήρη δικαιώματα.

Άμεση κατάργηση των προκλητικών διακρίσεων σε βάρος της νεολαίας μέχρι 25 χρονών. Ανατροπή του εργασιακού μεσαίωνα.

Να διαγραφούν τώρα όλα τα χρέη του φτωχόκοσμου και των ανέργων στο κράτος και στις αιματοβαμμένες Τράπεζες! Κανένα σπίτι λαϊκής οικογένειας στα χέρια τραπεζίτη.

Κατάργηση των νόμων που διαλύουν την κοινωνική ασφάλιση. Αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν, υποχρεωτική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και κοινωνική ασφάλιση για όλους. Δημόσιος φορέας παραγωγής φαρμάκων για την κάλυψη των υγειονομικών αναγκών του λαού. Να πληρώσουν οι εργοδότες τα οφειλόμενα και τα κλεμμένα στα ταμεία. 

Μαζικές προσλήψεις στις τράπεζες. Οχι στις εθελούσιες απολύσεις. Μείωση του χρόνου εργασίας με 6ωρο τώρα. Για να μειωθεί η ανεργία και να σωθούν τα ταμεία. 

Υπεράσπιση και διεύρυνση της δημόσιας περιουσίας. Αγώνας ενάντια στην ιδιωτικοποίηση – εμπορευματοποίηση δημόσιων υπηρεσιών και αγαθών (νερό, ρεύμα, συγκοινωνίες, πρόνοια). Άμεση επαναφορά στο δημόσιο όσων επιχειρήσεων ιδιωτικοποιήθηκαν. Κατάργηση του Υπερταμείου ιδιωτικοποιήσεων και αυστηρή τιμωρία σε όσους εμπλακούν στην πώληση έστω και ενός ευρώ από την λαϊκή περιουσία.

Κάτω τα χέρια από την απεργία και το δικαίωμα στο συνδικαλισμό.

Αγωνιζόμαστε για τη διεύρυνση των δημοκρατικών συνδικαλιστικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, όλου του λαού και της νεολαίας.

Ανάγκη τώρα για ανασυγκρότηση του συνδικαλισμού σε όλα τα επίπεδα

Ο ΣΥΕΤΕ επιτέλους να αλλάξει ρότα για να εκφράσει τα δικαιώματά μας. Στη μάχη του ασφαλιστικού ήταν απόντες, ενώ ο κλάδος θίχτηκε, το ίδιο διαφαίνεται και στη μάχη των εργασιακών, με άρνηση για οποιαδήποτε αγωνιστική κινητοποίηση μη διαταραχτούν οι σχέσεις με τη Διοίκηση. 

Η οικονομική του κατάσταση είναι εξαιρετικά κακή εξαιτίας των αποφάσεων της πλειοψηφίας ΔΗΣΥΕ-ΔΑΚΕ-ΔΑΣ, που συνεχίζουν την ίδια πορεία. Έχουμε εδώ και χρόνια υποβάλει προτάσεις για τα οικονομικά του Συλλόγου και τις επαναφέρουμε. 

Οι πανηγυρισμοί για την επιχειρησιακή σύμβαση, που δεν διασφάλισε ούτε από απολύσεις και μειώσεις μισθών, είναι προκλητικοί όταν η τράπεζα έχει εξαπολύσει επίθεση σε όλα τα επίπεδα. Το προεδρείο των 4 παρατάξεων, με αντιδημοκρατική λειτουργία και αποκλεισμό της κίνησής μας ακόμη και από τους συναδέλφους, με κλειστές συναντήσεις με τη Διοίκηση, λειτουργεί ενάντια στα συμφέροντα των εργαζομένων στην τράπεζα. 

Απαιτείται κινητοποίηση των ίδιων των εργαζόμενων, σύσταση επιτροπών που έχουν σχεδόν διαλυθεί, σύγκληση γενικών συνελεύσεων, για να οικοδομήσουμε το Σύλλογο που έχουμε ανάγκη. Ενάντια σε σωματείο παραμάγαζο της εργοδοσίας και παρακολουθητή του κυβερνητικού εργοδοτικού συνδικαλισμού, να πάρουμε στα χέρια μας την υπόθεση των δικαιωμάτων μας και συλλογικά να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας.

Συγκεκριμένα

Με βάση το παραπάνω γενικό πλαίσιο στόχων και διεκδικήσεων για το άμεσα επόμενο διάστημα καταθέτουμε στο ΔΣ 18-19 Οκτωβρίου το αγωνιστικό πρόγραμμα δράσης που χρειαζόμαστε. Ήδη, στην κινητοποίηση δεκάδων συνδικαλιστικών οργανώσεων στις 17 Οκτώβρη, ημέρα άφιξης της Τρόικας, δεν συμμετείχαν ΣΥΕΤΕ-ΟΤΟΕ.

1.      Οργανώνουμε μεγάλη καμπάνια ενάντια στη μείωση θέσεων εργασίας στις τράπεζες, τη δρομολόγηση των μαζικών απολύσεων και τις ελαστικές σχέσεις εργασίας . Με αιτήματα  μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Καμία διάκριση κατά των νέων εργαζόμενων.

2.    Καλούμε όλα τα σωματεία των τραπεζών και την ΟΤΟΕ μαζί με όλη την κοινωνία να αναλάβουν  ενεργό δράση για τους πλειστηριασμούς και  να οργανώσουν δράσεις για τα χρέη των εργαζομένων σε τράπεζες οργανισμούς κ.λ.π. Ως εργαζόμενοι στις τράπεζες, ανοίγουμε μέτωπο στους εργοδότες και στεκόμαστε στο πλευρό της κοινωνίας, όχι στην απομόνωση που μας οδηγούν ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟΙ με ανοχή από το ΜΕΤΑ.

3.    Προχωρούμε σε συνελεύσεις σε κάθε νομό ως τέλη Οκτώβρη. Συστήνονται ΕΑΚ στα καταστήματα και στις διευθύνσεις.

4.    Συντονιζόμαστε με τους συνταξιούχους με κοινές δράσεις για τα ασφαλιστικά μας ταμεία και ενάντια στους νόμους που εφαρμόζονται.

5.    Καλούμε όλους τους συναδέλφους στις 20/10 στο αντιφασιστικό αντιπολεμικό αντιιμπεριαλιστικό συλλαλητήριο, όπου καλούν δεκάδες συνδικαλιστικές και κοινωνικές οργανώσεις.

6.    Αποφασίζουμε δυναμική ενέργεια σε κάποιο χώρο ειδικής βαρύτητας αρχές Νοέμβρη.

7.    Προτείνουμε προκήρυξη προειδοποιητικής ΑΠΕΡΓΙΑΣ για τις 10 Νοεμβρίου , ενάντια στο νόμο για εργασιακά, με απεύθυνση σε σωματεία, εργατικά κέντρα, ομοσπονδίες ώστε να πάρει χαρακτηριστικά γενικής προειδοποιητικής απεργίας,  πολύμορφη  κλιμάκωση στη συνέχεια.

8.    Εργατικός εορτασμός του Πολυτεχνείου με συμμετοχή και του δικού μας σωματείου και πλατύ κάλεσμα στους συναδέλφους ενάντια σε παλιές και σημερινές χούντες.

9.    Νέα συνεδρίαση του ΔΣ του Συλλόγου για κλιμάκωση, συντονισμό με αγωνιζόμενους κλάδους.

10. Συμμετοχή σε συντονισμούς ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις (νερό, Ελληνικό, ΔΕΗ κλπ).

ΟΚΤΩΒΡΗΣ 2016

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: e-mail:protasiprooptikis@gmail.com, Ιστοσελίδα:www.protasiprooptikis.blogspot.com

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής

ΡΕΚΒΙΕΜ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ;

Για τους παλιότερους από εμάς που προλάβαμε εποχές στις οποίες την ύπαρξη της Τράπεζας γνώριζαν κατά βάση μόνο οι εργαζόμενοί της και οι οικογένειές τους, η ανάδειξή της επί μία εβδομάδα, όχι απλά σε πρώτο, αλλά σχεδόν αποκλειστικό θέμα των δελτίων ειδήσεων αποτέλεσε οπωσδήποτε ένα σοκ. Το αμερικανικό δόγμα, σύμφωνα με το οποίο δεν υπάρχει κακή δημοσιότητα, δε θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την πραγματικότητα…

ΗΘΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ…

Κατά την εξέλιξη του διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες, η Τράπεζα Αττικής έγινε στόχος μιας ανηλεούς επίθεσης που σε καμιά περίπτωση δεν αφορούσε την ΟΥΣΙΑ της κατάστασής της, ούτε βέβαια είχε να κάνει με καμιά προσπάθεια «εξυγίανσης» του τραπεζικού συστήματος στο σύνολό του. Τριγωνικές συναλλαγές, κόκκινα δάνεια, εγγυήσεις με πληρεξούσια, παρεμβάσεις κυβερνήσεων, εξυπηρέτηση εργολάβων και ΜΜΕ, όλα αποδόθηκαν στην Αττικής, λες και όλες οι υπόλοιπες (συστημικές όμως, κατά συνέπεια αλώβητες ως συνδεδεμένες ΑΡΡΗΚΤΑ με μεγάλα συμφέροντα…) δεν είχαν ιδέα από όλα αυτά…

Σημείο εκκίνησης για την επίθεση αυτή ήταν η περίφημη «εγγυητική Καλογρίτσα», παραμονές του διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, η Τράπεζα βρέθηκε στη δίνη ενός άγριου πολέμου επιχειρηματικών συμφερόντων νυν και υποψήφιων καναλαρχών. Πολύ γρήγορα, στην όλη επιχείρηση μετατροπής της σε πολιορκητικό κριό εναντίον του Καλογρίτσα, ενεπλάκησαν και τα κόμματα της αντιπολίτευσης και η κυβέρνηση, για απολύτως δικούς τους λόγους και άσχετους από τα τεκταινόμενα στην Τράπεζα Αττικής.

ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΙ;

Η Τράπεζα, όλο αυτό το διάστημα, απαξιωνόταν μέρα με τη μέρα. Κάποιοι ΦΡΟΝΤΙΖΑΝ να γίνει αυτό. Την ίδια στιγμή που έχυναν κροκοδείλια δάκρυα για τους άνεργους των ΜΜΕ που έμεναν χωρίς άδεια, δεν έδιναν δεκάρα για τους εργαζόμενους της Αττικής που οδηγούσαν στην καταστροφή. Όχι ότι για τους άνεργους των ΜΜΕ ενδιαφέρονταν στην πραγματικότητα… Επιχείρημα ήταν κι αυτοί σε έναν πόλεμο επιχειρηματιών που δε δίσταζαν να χρησιμοποιούν αυτούς που χρόνια δεν πλήρωναν, κακοπλήρωναν, απέλυαν, κ.α., για να προασπίσουν τα δικά τους συμφέροντα.

Στα δελτία ειδήσεων άρχισε ένας τρομολαγνικός βομβαρδισμός αποκαλύψεων και «αποκαλύψεων», πρωτοστατούντων «σοβαρών» μεγαλοδημοσιογράφων, γνωστών υπηρετών των αφεντικών τους και του κεφαλαίου γενικότερα. Μέρες πριν κατατεθεί το πόρισμα των ελεγκτικών μηχανισμών, κάποιοι είχαν ήδη διορίσει επίτροπο, σπάσει την τράπεζα σε καλή και κακή, ενώ καλούσαν τους μηχανικούς να διαδηλώσουν έξω από το ΤΣΜΕΔΕ και το κοινό να αποσύρει τις καταθέσεις του… Οι ίδιοι τηλεοπτικοί σταρ που στο όνομα της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος αναλαμβάνουν εργολαβικά την υπεράσπιση όλων των μνημονιακών πολιτικών, απειλούσαν να το τινάξουν στον αέρα, αν δεν έπεφτε η Τράπεζα Αττικής, ως νέα Ιφιγένεια, για να πέσει ο Καλογρίτσας.

«ΟΣΜΗ ΣΚΑΝΔΑΛΟΥ» - ΜΟΝΤΕΛΟ ‘89

Τη σκυτάλη πήραν τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Πέρα από την εξυπηρέτηση της πολιτικής αντιπαράθεσης καθεαυτής, οποιαδήποτε αναφορά στο «τρίγωνο Καλογρίτσας-Τράπεζα Αττικής-Τηλεοπτικές άδειες» (ή «Καλογρίτσας-ΣΥΡΙΖΑ BANK-ΣΥΡΙΖΑ TV»…) τους διασφάλιζε άφθονη προβολή από τα δελτία. Οι καναλάρχες έδιναν πρόθυμα βήμα σε όσους ταυτίζονταν μαζί τους…

Αν και είχε ήδη προετοιμαστεί το έδαφος, με τις αναφορές σε πρόσωπα όπως ο Μαντζουράνης, κ.α., την επίσημη κήρυξη πολέμου έκανε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη συνέντευξή του στη ΔΕΘ, όπου δε δίστασε να προβεί σε παραλληλισμό –αν μη τι άλλο ανακριβή- με την τράπεζα Κρήτης, θέλοντας να προκαλέσει συνειρμούς «βρώμικου ‘89». Το μοντέλο του σκανδάλου Κοσκωτά εφαρμόστηκε μέχρι κεραίας σε μια πολιτική αντιπαράθεση που κάποιοι ΗΘΕΛΑΝ να γίνει. Ταίριαζε άλλωστε. «Αριστερά» στην κυβέρνηση, δεξιά στην αντιπολίτευση, κι ένα «ηθικό πλεονέκτημα» που η πρώτη το χε και το χασε και η δεύτερη έπρεπε να το κερδίσει για τον εαυτό της. Το μόνο που έλειπε ήταν μια τράπεζα. Κι ο Μητσοτάκης, έδωσε το σήμα. Μετά, λοιπά κόμματα και ΜΜΕ ανέλαβαν τα υπόλοιπα. Μέχρι και το… ΠΑΣΟΚ έφτασε να καταγγέλλει κομματική παρέμβαση στην τράπεζα Αττικής… Μετά από αυτό θα μπορούσε ενδεχομένως ακόμα και η Χρυσή Αυγή να καταγγείλει το ρατσισμό και την ξενοφοβία…

Η επίθεση στην Τράπεζα Αττικής έγινε από πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους που, ΟΥΤΩΣ Η ΑΛΛΩΣ, δεν ενθουσιάζονται ιδιαίτερα με την ύπαρξή της, καθώς απορρίπτουν με βδελυγμία κάθε υποψία δημόσιου χαρακτήρα στο τραπεζικό σύστημα. Χτυπώντας τη Τράπεζα θα τέλειωναν και με τον όποιο δημόσιο χαρακτήρα, ενώ σε δεύτερο χρόνο θα μπορούσαν και να την πάρουν έναντι πινακίου φακής.

Όσο για την κυβέρνηση, που στο παρελθόν αντιμετώπιζε θετικά την αυτόνομη συνέχεια της Τράπεζας, θέλοντας πάνω της να στηρίξει τα πλάνα της για μια αναπτυξιακή τράπεζα που θα αποτελούσε το βασικό πόλο στο περίφημο «παράλληλο τραπεζικό σύστημα», άφησε το όλο έργο να εξελιχθεί. Κι όταν τα πράγματα έφτασαν στο όριο τα ξέχασε όλα. Δεν είχε κανένα πρόβλημα να κλείσει την ιστορία των τηλεοπτικών αδειών με το μικρότερο για αυτήν κόστος, ακόμα κι αν αυτό πρόκειται να συμπαρασύρει μερικές εκατοντάδες εργαζομένων στην Τράπεζα. Τι –εκλογικό- κόστος μπορεί να έχουν άλλωστε κυβέρνηση και κόμματα από εμάς; Εκτιμούν άλλωστε ότι ανήκουμε σε έναν κλάδο που δεν μπορεί ή δε θέλει να σηκώσει το ανάστημά του…

ΤΟ ΒΟΣΚΟΤΟΠΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ

Εν μέσω αδειοδότησης καναλιών, παραδοσιακός ιδιοκτήτης ΜΜΕ παραδεχόταν σε επιτροπή της Βουλής ότι λάμβανε δάνεια δεκάδων εκατομμυρίων με μοναδική εγγύηση την υπογραφή του και δεν κουνήθηκε φύλλο. Τα δάνεια «αέρα» δεν αποτελούσαν είδηση άλλωστε στον κόσμο των ΜΜΕ και των επιχειρηματιών. Είναι γνωστό ότι τηλεοπτικός σταθμός δανειοδοτούνταν στο παρελθόν με εξασφάλιση τα δικαιώματα προβολής για τα Στρουμφάκια και τα οποία αποτιμήθηκαν στο 1 εκατομμύριο ευρώ ανά επεισόδιο, χωρίς να δούμε τα ειρωνικά σχόλια που θα αναμένονταν.

Στο επίκεντρο της επίθεσης ενάντια στην Αττικής βρέθηκε το διαβόητο βοσκοτόπι. Εμείς δε γνωρίζουμε τι έχει συμβεί στην πραγματικότητα, κι είμαστε πιθανώς οι τελευταίοι που θα μάθουμε, ωστόσο θα πρέπει μάλλον να εμπιστευτούμε στο σημείο αυτό μεγαλοδημοσιογράφο που, έχοντας αναλάβει εργολαβικά την επίθεση στην Τράπεζα, ανέφερε, χωρίς φυσικά να δώσει την πρέπουσα σημασία, ότι αυτό εκτιμήθηκε στα 100 εκατομμύρια από εταιρεία real estate ΣΥΣΤΗΜΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ…

Δεν αναφέρουμε τα παραπάνω σε μια λογική συμψηφισμού αμαρτημάτων. Δεδομένου ωστόσο του πλήρους ελέγχου όλων των συναλλαγών από τις εποπτικές αρχές, αν πραγματικά πρόκειται ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του, τότε πολύ απλά η Τράπεζα Αττικής είναι τόσο βρώμικη ή καθαρή όσο κι η Τράπεζα της Ελλάδος (κι αυτό είναι ίσως το μόνο στο οποίο έχει δίκιο ο Σπίρτζης και ο ΣΥΡΙΖΑ γενικότερα…). Όλοι μας ξέρουμε πώς δουλεύαμε όλο το προηγούμενο διάστημα με την εποπτεία της. Ας μας πουν λοιπόν πώς τους ξέφυγε, αν τους ξέφυγε, μια τέτοια «λεπτομέρεια».

ΑΥΤΟΙ ΠΑΝΕ ΓΙΑ ΆΛΛΑ. ΕΜΕΙΣ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;

Δεν είμαστε φιλικά διακείμενοι σε καμιά κυβέρνηση, κανένα αφεντικό, τραπεζίτη, εργολάβο, εφοπλιστή, καναλάρχη. Δεν μπορούμε όμως να μην επισημάνουμε την ξέχειλη ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ κάποιων που όπως, στο ανέκδοτο, ενώ τρώνε ένα πιάτο με ακαθαρσίες φωνάζουν επειδή βρήκαν μέσα μια τρίχα.

Προχθές φάνηκε να βρίσκεται η συμβιβαστική λύση και να πηγαίνουμε παρακάτω. Όπως συμβαίνει στα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών κι αφού χυθεί αίμα διαμορφώνονται νέες ισορροπίες, τα αντίπαλα στρατόπεδα μετρούν κέρδη και απώλειες κι ετοιμάζονται για τους επόμενους γύρους. Συμμαχίες, αντιπαλότητες και λυκοφιλίες αναδιαμορφώνονται και κάθε πλευρά προσαρμόζεται στο νέο σκηνικό.

Το δρόμο δείχνει η δίκη για την υπόθεση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου (μεταξύ των κατηγορουμένων παρεμπιπτόντως περιλαμβάνεται και ιδιοκτήτης ΜΜΕ) που διεξάγεται αυτές τις μέρες χωρίς να τραβά καθόλου τα φώτα της δημοσιότητας. Άπαντες φαίνεται να απαλλάσσονται όπως άλλωστε είχαμε προβλέψει από το ξεκίνημά της (οι εισαγγελικές διώξεις δεν είναι παρά μία θορυβώδης προσπάθεια του συστήματος να καλλωπίσει τη βιτρίνα του […] τα τελικά αποτελέσματα τέτοιων διώξεων είναι αντιστρόφως ανάλογα της υπερπροβολής που λαμβάνουν στο πρώτο τους στάδιο, ανακοίνωση 13-02-2014). Και σ’ αυτή την περίπτωση, την πλήρωσαν ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ…

Όλα καλά λοιπόν; Προφανώς και όχι, καθώς στη δική μας περίπτωση το αίμα που θα σφραγίσει τη νέα ισορροπία δυνάμεων είναι αυτό των ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ της Τράπεζας Αττικής, για τους οποίους, στη συνέντευξη τύπου, η νέα Διοίκηση προανήγγειλε πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου και περικοπές αποδοχών. Θα χρησιμοποιηθούν παρελκυστικές προτροπές για «να πετύχει η εθελούσια», που πέρα από το ότι εμπεριέχουν μια κάθε άλλο παρά συναδελφική λογική που θέλει κάποιους να θυσιάζονται για να σωθούν οι υπόλοιποι, είναι ούτως ή άλλως απατηλές. Η προοπτική της μείωσης του μισθού συμπιέζει και την αποζημίωση της εθελούσιας και αντίστροφα. Οι εργαζόμενοι λοιπόν της Τράπεζας Αττικής θα πληρώσουν για να ισορροπήσουν αντιπολίτευση και κυβέρνηση, νυν και μελλοντικοί καναλάρχες. ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ συναινούν σ’ αυτό. Μηδενός εξαιρουμένου. Εμείς τι κάνουμε;

Η πλειοψηφία του ΔΣ του ΣΥΤΑ, συνεχίζει να μιλάει με το σύνηθες «τεχνοκρατικό» ύφος, λες και όλα βαίνουν καλώς, λες και ο ρόλος του σωματείου είναι να αναμασάει «επιχειρήματα» που ούτε οι Διοικήσεις, στην πιο ρηχή και κοινότοπη εκδοχή τους, δεν τα λένε. Δε λέμε, ήταν αναμφίβολα σημαντικό το ότι μετά από την πίεση του μαζικού κινήματος…, ο πρόεδρος του ΣΥΤΑ ανέκτησε τη θέση του στο Δ.Σ. της Τράπεζας, έτοιμος να δηλώσει παρών-κυριολεκτικά και μεταφορικά- στις κρίσιμες αποφάσεις που αυτό πρόκειται να λάβει…

Ας σοβαρευτούμε. Ο ΣΥΤΑ ΟΦΕΙΛΕΙ να βγει επιτέλους επιθετικά για να ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΕΙ τους εργαζόμενους της Τράπεζας, οι οποίοι ΔΕ ΦΤΑΙΝΕ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ και δε θα πρέπει να θυσιαστούν στο βωμό συμφερόντων καναλαρχών, κομμάτων, κ.α. Το να ζητάει ειλικρίνεια στις διαβουλεύσεις, είναι εντελώς παρωχημένο. Ειλικρινώς χθες η Διοίκηση ανακοίνωσε μειώσεις και εθελούσια. Ειλικρινώς, ΔΕΝ ΟΦΕΙΛΕΙ και το σωματείο να απαντήσει;

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ από το προεδρείο του ΣΥΤΑ να καλέσει άμεσα έκτακτη ΓΣ για να αποφασίσουμε όλοι μαζί πώς θα προασπίσουμε τους μισθούς και τις θέσεις εργασίας μας.

ΔΕ ΘΑ ΘΥΣΙΑΣΤΟΥΜΕ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΤΟΥΣ

Από την πλευρά μας, σταθήκαμε έμπρακτα στο πλευρό κάθε απολυμένου, κάθε εργαζόμενου στο δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα, σε ΜΜΕ, κατασκευαστικές, ή όπου αλλού, που δουλεύει απλήρωτος επί μήνες ή που ο μισθός του μειώνεται, κάθε συνταξιούχου που βλέπει τη σύνταξή του να μετατρέπεται σε «επίδομα» απορίας. Και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε. Τα κανάλια που τόσο κόπτονται το τελευταίο διάστημα για τα εργασιακά δικαιώματα, θα θυμηθούν να δώσουν μάχη για να μη γίνουν οι εργαζόμενοι της Τράπεζας Αττικής θύμα στον πόλεμο των αφεντικών τους; Ρητορικό το ερώτημα…

Ανακοίνωση της Πρότασης Προοπτικής Εθνικής για τη μάχη στα εργασιακά

Πρόταση Προοπτικής - Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση Εργαζομένων Εθνικής 

 

ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗ ΜΑΧΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ

ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες

Οι εργαζόμενοι, η νεολαία, ο λαός συνολικά, για άλλη μια φορά θα βρεθούμε αντιμέτωποι με ένα νέο γύρο επιδρομής στα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα στο πλαίσιο της αντιδραστικής επίθεσης που έχει εξαπολύσει το κεφάλαιο στους εργαζόμενους για να ξεπεράσει την κρίση του καπιταλισμού. Μέσα στους επόμενους μήνες, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει δεσμευθεί σε ΕΕ & ΔΝΤ να προωθήσει τις νέες βαθιές αντεργατικές αλλαγές, που ψήφισαν όλοι μαζί στο 3ο μνημόνιο η κυβέρνηση, τα υπόλοιπα κόμματα ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΠΟΤΑΜΙ και όλο το μαύρο μέτωπο, για λογαριασμό των εργοδοτών.

Δεν τους φτάνουν αυτά που ήδη έχουν ψηφιστεί και εφαρμόζονται. Ήδη βιώνουμε τις δραματικές συνέπειες από την εφαρμογή των μέτρων που ψηφίστηκαν πρόσφατα (ασφαλιστικό –φορολογικό – κόκκινα δάνεια-ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας), με απολύσεις, εκτίναξη της ανεργίας, φοροεπιδρομή, ακρίβεια, τις νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων, απλήρωτη και ελαστική εργασία. Τα στοιχεία αποδεικνύουν τις συνθήκες σύγχρονης δουλείας: εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι έχουν μισθούς πείνας 100 – 500 ευρώ, εργάζονται ανασφάλιστοι, πληρώνονται με έναντι ή παραμένουν απλήρωτοι, η νεολαία στενάζει και μεταναστεύει. Οι συνταξιούχοι, παρότι εργάστηκαν για δεκάδες χρόνια καταβάλλοντας εισφορές, καλούνται να πληρώσουν το μάρμαρο και πετιούνται στο περιθώριο με συνεχείς περικοπές. Η συνταγή του ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΗ μας έφερε νέα αύξηση του χρέους, στα 328 δις.

Όλα αυτά για να αυξήσουν οι κεφαλαιοκράτες τα κέρδη τους. Οι νέες αντιδραστικές αλλαγές στα εργασιακά έχουν σαν βασικό στόχο τη δραστική μείωση του εργατικού κόστους, την ακύρωση όλων των κατακτήσεων και την αντιδραστική αναμόρφωση όλων των δικαιωμάτων – ελευθεριών, τον περιορισμό της δυνατότητας του αγώνα, της συλλογικής οργάνωσης και της διεκδίκησης. Τους είναι βαρίδια ακόμα κι αυτά τα ελάχιστα που υπάρχουν: μισθός, δώρα, μικρό όριο απολύσεων, δικαίωμα στην απεργία κλπ.

Μας ράβουν νέο κουστούμι…

Μας το λένε ΣΕΒ, κανάλια, τραπεζίτες, όλα τα παπαγαλάκια του συστήματος: για χάρη της επιχειρηματικότητας, των αγορών, πρέπει να είμαστε ανταγωνιστικοί, δηλαδή “φτηνοί” και χωρίς δικαιώματα. ΕΕ και ΔΝΤ επιτάσσουν να επεκταθεί η εργασιακή ζούγκλα παντού και να μην υπάρχουν εργασιακά δικαιώματα, ούτε συνδικαλισμός και οργάνωση των εργαζόμενων, πρέπει να εναρμονιστούμε με όλες αυτές τις “βέλτιστες πρακτικές” της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, που σημαίνουν τα χείριστα για την εργατική τάξη. Οι παπατζήδες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με πρώτο τον υπουργό Εργασίας, συζητάνε και παζαρεύουν μέτρα που αφορούν κυρίως τους τραπεζοϋπαλλήλους, για να περάσουν ως το Νοέμβρη:

·       κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού και στον ιδιωτικό τομέα

·      μειώσεις στον κατώτατο μισθό, αποδοχές χαμηλότερες από τις Συμβάσεις Εργασίας (Γενική, κλαδική, οποιαδήποτε!) μέσα από τις ατομικές συμβάσεις εργασίες (ΑΣΕ), δικαίωμα του εργοδότη για παράκαμψη των ΣΣΕ. Κατάργηση της μετενέργειας όλων των ΣΣΕ.

·      θέσπιση και προώθηση της γενικευμένης ευελιξίας στις εργασιακές σχέσεις, δηλαδή παραπέρα νομική κατοχύρωση-θεσμοθέτηση όλων των «νέων» μορφών φτηνής και απροστάτευτης εργασίας.

·      αύξηση του ορίου των ομαδικών απολύσεων, ή απελευθέρωση χωρίς κανένα ποσοτικό και ποσοστιαίο όριο με κατάργηση του όποιου «διοικητικού βέτο», δηλαδή λόγο στο εκάστοτε Υπουργείο Εργασίας να εγκρίνει ή όχι μια ομαδική απόλυση

·       νομοθετική κατάργηση όλων των προσαυξήσεων – επιδομάτων – προϋπηρεσιών.

·      αλλαγή ακόμα και του συνδικαλιστικού νόμου Ν. 1264/82 για τον τρόπο και χρόνο κήρυξης απεργίας, μείωση και κατάργηση προστατευτικών διατάξεων για τη συνδικαλιστική δράση

·       επαναφορά της εργοδοτικής ανταπεργίας (Λοκ Άουτ).

Οι τραπεζίτες πρωταγωνιστούν στην αντιλαϊκή - αντεργατική επιδρομή..

Μεγάλο κομμάτι αποτελεί και η αναδιάρθρωση του τραπεζικού συστήματος. Οι τράπεζες βρίσκονται ακόμη σε ιδιωτικά χέρια, με τα λεφτά του ελληνικού λαού, στο μεγαλύτερο σκάνδαλο των τελευταίων ετών υπέρ του κεφαλαίου. Αφού θησαύρισαν με κέρδη δις την περίοδο των παχιών αγελάδων, μετά τις χρεοκόπησαν λαμβάνοντας από το 2008 πάνω από 250 δις με διάφορες μορφές (ζεστό χρήμα, εγγυήσεις, ομόλογα κλπ), επιβαρύνοντας το ελληνικό χρέος και φορτώνοντας τα βάρη στον ελληνικό λαό με τα βάρβαρα μέτρα. Οι ίδιοι, συνεχίζουν να διοικούν τις τράπεζες, χαρίζοντας με προνομιακούς προκλητικούς όρους δάνεια σε κεφαλαιοκράτες (καναλάρχες, εφοπλιστές, Μέγαρο Μουσικής, Μαρινόπουλος κλπ), τη στιγμή που έχουν επιδοθεί σε οδοστρωτήρα απέναντι στους φτωχούς δανειολήπτες: κατασχέσεις, πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας, ληστρικοί όροι δανείων κλπ. Κάποιοι ενοχλούνται από τον “αφελληνισμό” του τραπεζικού συστήματος, λες και είναι διαφορετικοί οι Έλληνες τραπεζίτες (Σάλλας, Κωστόπουλος, Ρέστης, Λαυρεντιάδης κλπ), μην αρθρώνοντας λέξη για το σκάνδαλο των πανστρατιών υπέρ των ιδιωτών. Αυτοί που φόρτωσαν τον κόσμο με δάνεια και κάρτες για να βγάλουν εύκολο κέρδος, χωρίς εξασφαλίσεις πολλές φορές, σήμερα απορρίπτουν δάνεια εξευτελιστικών ποσών, ενώ κυνηγούν με μανία ανέργους και μικροσυνταξιούχους, με την πλήρη ανοχή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Τα ξένα και ντόπια κοράκια, τα λεγόμενα funds και νέες εταιρείες που φτιάχνουν πρώην τραπεζίτες και γιάπηδες, θα ολοκληρώσουν το έργο με φαστ τρακ διαδικασίες. Ήδη η θυγατρική της Εθνικής στη Βουλγαρία ξεκίνησε με πώληση πακέτου καταναλωτικών δανείων, που μάλιστα πρόσφατα κατέστη ληξιπρόθεσμο.

Όπως αντιμετωπίζουν τους φτωχούς δανειολήπτες, έτσι βλέπουν πλέον και το προσωπικό οι τραπεζίτες. Μπορεί η διοίκηση του ΤΧΣ να απολαμβάνει πλέον αυξημένες απολαβές σε 220.000 € ετησίως, τα μεγαλοστελέχη να λαμβάνουν ακόμα προκλητικούς μισθούς και να παίρνουν μεταγραφές εύκολα από τράπεζα σε τράπεζα, μπορεί να γίνεται πάρτι εργολάβων και εταιριών, όμως για μας έμειναν οι μειώσεις μισθών, η εντατικοποίηση κι οι απλήρωτες υπερωρίες, οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις και οι μισθοί πείνας για πολλούς συναδέλφους. Ούτε ρήτρα μη απολύσεων δεν δέχθηκαν οι τράπεζες. Οι εργαζόμενοι είμαστε το κόστος που πρέπει να περικοπεί, και οι θέσεις εργασίας που θέλουν πάση θυσία να μειώσουν. Με εθελούσιες “απολύσεις”, αφού τα ως τώρα προγράμματα δεν βγάζουν κυρίως στη σύνταξη, αλλά στην ανεργία και στην ανασφάλεια, κι έτσι οι τραπεζίτες κάνουν απόσβεση των χρημάτων τους σε 1-2 χρόνια το πολύ (βλ. Eurobank, Πειραιώς κλπ). Με κλείσιμο καταστημάτων (43 θα κλείσει η Εθνική, όπως μάθαμε από την ηγεσία του ΣΥΕΤΕ). Με καταστρατήγηση κανονισμών και της εργατικής νομοθεσίας..

Να πιάσουμε το νήμα των αγώνων ξανά …

Να μην περιμένουμε να έρθει η σειρά μας ή πότε θα ψηφιστούν τα νέα μέτρα. Να μη μείνουμε αμέτοχοι, και να συνειδητοποιούμε όταν είναι αργά ότι οι νέοι νόμοι αφορούν κι εμάς. Να μην κλειστούμε στο καβούκι μας, με δικαιολογίες ότι φταίνε οι άλλοι. Να βγούμε μπροστά, να πάρουμε θέση, ταξική και αγωνιστική. Να  οικοδομήσουμε το συνδικαλισμό που φοβούνται, με αγώνες δυναμικούς και ενωτικούς, αυτούς που θέλουν και νομοθετικά να απαγορεύσουν. Με αιτήματα που να εμπνέουν και να ενώνουν όλους μας με βάση τις ανάγκες μας, και όχι το «ρεαλισμό» που τελικά οδηγεί σε υποχώρηση και ήττες. Να πάμε κόντρα στο σημερινό σάπιο συνδικαλιστικό σύστημα.

Γιατί  κυβέρνηση, δανειστές και κεφάλαιο τρίβουν τα χέρια τους με την προθυμία του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού να βάλει πλάτη κι αυτή τη φορά. Η ΓΣΕΕ και οι παρατάξεις που έχουν την πλειοψηφία, ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ, έσπευσαν να συντάξουν “εθνικό κοινό μέτωπο” με ΣΕΒ, εργοδότες και κυβέρνηση, δηλαδή τους εκμεταλλευτές μας! Ποιος έχει εμπιστοσύνη στους ξεπουλημένους συνδικαλιστές, που θέλουν να είναι κοινωνικοί εταίροι και να παζαρεύουν με τους εχθρούς της εργατικής τάξης, ενώ κλείνουν την πόρτα των συνδικάτων στους ελαστικά εργαζόμενους και σε αγωνιζόμενους εργάτες; Αυτόν τον δρόμο της ήττας και της υποταγής ακολουθεί πιστά η ΟΤΟΕ και ο ΣΥΕΤΕ, συμφωνώντας με τους εργοδότες σε συμβάσεις με χαμένους τους εργαζόμενους, σιωπώντας στα σκάνδαλα των τραπεζιτών και στηρίζοντας “καθένας το μαγαζί του”, προσφέροντας εργασιακή ειρήνη χωρίς τον παραμικρό αγώνα, μην αντιδρώντας ούτε καν σε απολύσεις συναδέλφων.

Στο νέο γύρο αγώνων που απαιτούνται, να προβάλλουμε και να παλέψουμε από τη σκοπιά των αναγκών και συμφερόντων όλων μας, των εργαζομένων, της νεολαίας, των ανέργων, των συνταξιούχων. Να παλέψουμε γι αυτά που έχουμε ανάγκη για να ζήσουμε με αξιοπρέπεια:

v  Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Δουλειά με δικαιώματα. Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις. Να μην γίνουμε δούλοι του σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα.

v  Μείωση του χρόνου εργασίας τώρα. Για να ανοίξουν νέες θέσεις εργασίας, να δουλέψουν οι άνεργοι, να πάρουμε πίσω από τον κλεμμένο πλούτο που παράγουμε.

v  Αυξήσεις μισθών τώρα. Για να ζούμε αξιοπρεπώς από τη δουλειά μας, να καλύψουμε τις ανάγκες μας. Με συλλογικές συμβάσεις. Κατοχύρωση κεκτημένων και άμεση επαναφορά όλων όσων μας άρπαξαν.

v  Αυξήσεις στις συντάξεις, φέρτε τα κλεμμένα πίσω στα ταμεία. Να καταργηθούν οι αντιασφαλιστικοί νόμοι που μας στέλνουν να εργαζόμαστε ως τα 67 και με συντάξεις επιδόματα κηδείας.

v  Παύση πληρωμών στο χρέος και άμεση μονομερής διαγραφή του. Λεφτά για συντάξεις και δημόσια αγαθά. Έξω από την ΕΕ και το ευρώ, να περάσουν σε δημόσια ιδιοκτησία οι τράπεζες με εργατικό κοινωνικό έλεγχο.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες. H Πρόταση Προοπτικής συμμετείχε στην εργατική διαδήλωση της ΔΕΘ μαζί με χιλιάδες εργαζόμενους και αγωνιστές ταξικών σωματείων και συνομίλησε με αρκετούς συναδέλφους σε καταστήματα της Θεσσαλονίκης. Σας καλούμε να βαδίσουμε μαζί στο δρόμο του αγώνα. Σε κάθε κατάστημα, σε κάθε χώρο δουλειάς, να ανασυγκροτήσουμε από τα κάτω επιτροπές, να συντονιστούμε με αγωνιζόμενους κλάδους, να δώσουμε τη μάχη που μπορούμε και αξίζει να δώσουμε! 

Σεπτέμβρης 2016

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: e-mail:protasiprooptikis@gmail.com, Ιστοσελίδα:www.protasiprooptikis.blogspot.com