Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2019

Ανακοίνωση της Πρότασης Προοπτικής για την κλαδική σύμβαση

 
 
ΝΙΚΗ!
Η Πρόταση Προοπτικής όπως παρατήρησαν πολλοί συνάδελφοι δεν έβγαλε ούτε ανακοίνωση ούτε κάλεσμα για την προγραμματισμένη απεργία της ΟΤΟΕ στις 20/3. Ο λόγος είναι ένας και απλούστατος. Είχαμε απεριόριστη εμπιστοσύνη στους συναδέλφους της πλειοψηφίας ότι θα τα καταφέρουν να υπογράψουν κλαδική σύμβαση χωρίς να χρειαστεί να κουνηθεί κανένας μας από την καρέκλα του. Αυτό κάνουν άλλωστε τα τελευταία χρόνια  τόσο επιτυχημένα και δεν υπήρχε κανένας λόγος να χάσουμε την εμπιστοσύνη μας τώρα.               
Για να αποδώσουμε λοιπόν τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, θέλουμε από τη μεριά μας να συγχαρούμε θερμά την ηγεσία της ΟΤΟΕ για τη σύμβαση που πέτυχε. Μια σύμβαση που δεν πέτυχε σχεδόν κανέναν από τους στόχους που είχε θέσει η ίδια η ΟΤΟΕ πριν την έναρξη της «διαπραγμάτευσης» αλλά παρ’ όλα αυτά, μέσα σε ένα τόσο δύσκολο κλίμα, όταν όλα γύρω μας γκρεμίζονται κτλ κτλ κατάφερε να την υπογράψει. Και πώς? Με τη γνωστή της μέθοδο.
Η ΟΤΟΕ, βράχος στην τακτική του «αγώνα» πίσω από κλειστές πόρτες σε γραφεία και διαδρόμους, χωρίς να κουράσει τους συναδέλφους, χωρίς να τους εκθέσει στα μάτια των αφεντικών αναγκάζοντάς τους να κάνουν απεργίες και άλλα τέτοια αναχρονιστικά (όπως έχει πει και ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ κ.Παναγόπουλος) πέτυχε μια σύμβαση τόσο καλή που δεν χρειάστηκε καν να δοθεί εγγράφως έτσι ώστε να υπερψηφιστεί από το Γενικό Συμβούλιο. Και στους συναδέλφους που αυτό το είδαμε με άσχημο τρόπο και αποχωρήσαμε από τη συνεδρίαση του ΓΣ, έχουμε να πούμε με δόση αυτοκριτικής, «όχι και τόση αχαριστία ρε παιδιά».       
Αλλά ας πάρουμε αναλυτικά τα σημαντικότερα σημεία της σύμβασης.
Προστασία της απασχόλησης: Οι συνάδελφοι της πλειοψηφίας (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟΙ) μιλούν για βελτιωμένη ρήτρα, πράγμα που εμείς με την απειρία μας δεν μπορούμε να το διακρίνουμε, αφού οι τραπεζίτες μιλούν για διατήρηση της βούλησης. Στα ελληνικά που ξέρουμε διατήρηση δεν σημαίνει βελτίωση, βούληση δεν σημαίνει δέσμευση και σίγουρα δεν βλέπουμε κάπου τον «σαφή και κατηγορηματικό τρόπο» που διεκδικούσε η ΟΤΟΕ στις ανακοινώσεις της, αλλά σίγουρα κάποιο λάθος θα κάνουμε εμείς. Και δηλαδή, τι θα πει σαφήνεια? Δεν θα χαλάσουμε τις καρδιές μας, ξέρουμε πια να διαβάζουμε πίσω από τις γραμμές. Απλά, με αυτή τη βούληση στην προηγούμενη 3ετία δε χάθηκαν 10.000 θέσεις εργασίας στις 5 τράπεζες;
Σταδιακή αποκατάσταση των απωλειών: Μάλλον παράξενη η έναρξη της σταδιακής αποκατάστασης από 1/12/2019 κατά 0,5% μάλιστα για έναν ολόκληρο χρόνο, αλλά δεν είμαστε πλεονέκτες ούτε αχάριστοι. Η αύξηση είναι αύξηση, ακόμα κι όταν αντί για 2 ευρώ που πρότειναν οι τραπεζίτες, η ΟΤΟΕ πέτυχε 5 ευρώ τον 1ο χρόνο – δηλαδή όχι ακριβώς τον 1ο χρόνο... -  ,άλλα 5 ευρώ για τον 2ο χρόνο και άλλα 17 περίπου όταν λήγει η σύμβαση, ώστε να μην πέσουν έξω οι τράπεζες με τις τεράστιες αυτές αυξήσεις. Και προφανώς αφού ματαίωσαν την απεργία, όταν στην πρότασή τους αρχές Μάρτη έλεγαν «δεν πάμε πίσω από το 6% που έχουμε χάσει», οι συνάδελφοι της πλειοψηφίας θεωρούν ότι αυτή είναι η αύξηση που ανταποκρίνεται στις ανάγκες μας. Δεν ξέρουν αυτοί και ξέρουμε εμείς? Η ζωή είναι σκληρή στην μεταμνημονιακή Ελλάδα και καλά θα κάνουν οι συνάδελφοι να το πάρουν απόφαση. Στην τελική ολόκληρα κόμματα χρηματοδοτούνται με έναν εσπρέσσο το μήνα. Μην υποτιμάτε ούτε το ένα ευρώ συνάδελφοι. Ούτε θέλουμε μιζέριες για το επίδομα ισολογισμού, σιγά σιγά μέχρι το 2027 μπορεί να ανακτηθούν όλες οι απώλειες, μάζευε κι ας ειν και ρώγες.
Μείωση του ωραρίου συναλλαγών: Μάλλον αναγκαίο μέτρο μετά από τα απανωτά πρόστιμα που έχουν δεχτεί όλες οι τράπεζες από την επιθεώρηση εργασίας τα τελευταία χρόνια. Έτσι κι αλλιώς οι τράπεζες θέλουν να διώξουν τον κόσμο από τα καταστήματα, οπότε όλα μια χαρά. Win-Win που λένε. Τελικά πιο γρήγορα ήρθαν οι τραπεζίτες από τη ζωή στη δική μας θέση να επανέλθει το παλιό ωράριο, παρά οι φωτισμένοι συνδικαλιστές.. Βέβαια, το ωράριο εργασίας μας δεν αλλάζει καθόλου, αλλά ειπαμε…Να μην είμαστε και αχάριστοι.  
Στεγαστικά δάνεια συναδέλφων: Εδώ δυστυχώς τα πράγματα δυσκολευόμαστε να τα δούμε με τον ενθουσιασμό της πλειοψηφίας, αλλά θα κάνουμε μια φιλότιμη προσπάθεια. Συνέχιση του 2% για άλλα 3 χρόνια. Γιατί ας μην ξεχνάμε ότι και στην προηγούμενη κλαδική οι τραπεζίτες είχαν δεσμευτεί για ρύθμιση των δανείων των συναδέλφων, όρο που καταφανώς αθέτησαν, αλλά περασμένα ξεχασμένα. Αν δεν θέλουν τα αφεντικά να ρυθμίσουν τι μπορεί να κάνει και η ΟΤΟΕ δηλαδή? Εδώ η Εθνική κάνει μέχρι και συμψηφισμό απαιτήσεων σε συναδέλφους για 500 ευρώ και 3-4 δόσεις, από λογαριασμό με γονείς συνταξιούχους, στις λεπτομέρειες θα κολλήσουμε;
Ενημέρωση και συζήτηση για την ψηφιοποίηση των τραπεζικών εργασιών: Δεν καταλαβαίνουμε γιατί έπρεπε να κατοχυρωθεί σε σύμβαση μια συζήτηση-ενημέρωση και ειλικρινά ποια είναι η αξία της αφού οι εργαζόμενοι δεν θα μπορούν να ασκήσουν κάποιο βέτο ως προς τις τακτικές των τραπεζιτών, αλλά ίσως να είναι κάτι καλό. Ίσως και όχι. Σημασία έχει ότι μπήκαν στη σύμβαση οι λέξεις ψηφιοποίηση εργασιών για να μην μας περνάνε και για χωριάτες. Εύγε.
Πλαίσιο για την αξιολόγηση της απόδοσης: Συνάδελφοι η πραγματικότητα είναι σκληρή και αδυσώπητη. Δεν μπορούμε να μένουμε κολλημένοι σε σοβιετικού τύπου συστήματα όπως η μονιμότητα εργασίας. Επιτέλους η ΟΤΟΕ αναγνωρίζει την χρησιμοποίηση των ποσοτικών στόχων ως μέσο για την αξιολόγησή μας. Στην τελική τόσα χρόνια έτσι μας αξιολογούν οι τραπεζίτες, ως πότε πια θα κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Παρ’ όλα αυτά θα θέλαμε να πάρουμε κι εμείς λίγη από τη δόξα αυτού του σκέλους, γιατί για χρόνια προειδοποιούσαμε πως αν δέχεσαι τα bonus θα αναγκαστείς να δεχτείς και τους στόχους. Τότε οι πλειοψηφίες κραύγαζαν πως δεν συνδέεται το ένα με το άλλο. Χαιρόμαστε που εγκαταλείπουν επιτέλους τους λαϊκισμούς και εναρμονίζονται με τις «βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές».
Από κει και πέρα υπάρχουν και διάφορες παροχές σε θεσμικά που δεν χρειάζονται σχόλιο καθώς είναι θετικά, όμως κι εδώ υπάρχουν ψιλά γράμματα. Οι δύο επιπλέον γονικές άδειες ισχύουν από το Νοέμβρη και αφού θα έχουν εξαντληθεί όλες οι άλλες άδειες, σαν κάτι επείγον βρε παιδιά της τελευταίας στιγμής, αν και πολλοί δεν εξαντλούν ούτε τις κανονικές άδειες σε όλες σχεδόν τις τράπεζες... Βέβαια, θα έχουμε περισσότερο τέννις και πινγκ πονγκ, καθώς κι εδώ υπήρξε θρίαμβος.
Το καλύτερο βέβαια είναι αυτό που δεν γράφεται και κρίμα που η ΟΤΟΕ αποσιωπά έτσι τέτοιες επιτυχίες. Υπήρξε προφορική συμφωνία για να μην επεκταθεί κι άλλο η εξωτερίκευση εργασιών σε όλους τους κλάδους που καλύπτονται πάγιες ανάγκες. Ε, τώρα τα πιάσαμε τα λεφτά μας, επειδή οι τραπεζίτες δεν τηρούν ούτε αυτά που καταγράφονται στις συμβάσεις, σημαίνει αυτό ότι δεν θα τηρήσουν τη συμφωνία κυρίων;;
Το σημαντικό συναδέλφισσες και συνάδελφοι είναι ότι για άλλη μια φορά η ΟΤΟΕ κατάφερε να υπογράψει κλαδική σύμβαση. Μπορεί να έμειναν απ’ έξω οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις, οι αποσχίσεις κλάδων, το outsourcing, τα μαζικά κλεισίματα καταστημάτων, να μην ρυθμίστηκαν τα δάνειά μας, να μην πήραμε ούτε το 1/10 των απωλειών, αλλά έχουμε σύμβαση. Αυτήν μας δώσανε, αυτήν πήραμε. Και αυτό είναι πάντα κάτι θετικό (για την ΟΤΟΕ). Φυσικά οι τραπεζίτες υπογράφουν εύκολα αυτές τις συμβάσεις που δεν τηρούνται και γίνονται κουρελόχαρτα. Γιατί μετά την αθέτηση της προηγούμενης κλαδικής ως προς την ρύθμιση των δανείων των συναδέλφων και την επανεξέταση της αποκατάστασης των απωλειών στο τέλος του 2018, θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας πως μπορεί να υπεγράφησαν κάποια πράγματα αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα τηρηθούν κιόλας.
Αλλά μην ανησυχείτε συνάδελφοι. Η ΟΤΟΕ είναι εδώ. Για εσας. Χωρίς εσάς βέβαια. Δεν σας ήθελαν να απεργήσετε, να κάνετε συνέλευση, να πάρετε απόφαση για τον αγώνα, να έχετε λόγο για το πλαίσιο. Ποιοι είσαστε εσείς άλλωστε; Γι αυτό υπάρχει η ανάθεση.
ΧΟΡΤΑΣΑΜΕ ΑΠΟ ΠΡΟΘΥΜΟΥΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ
ΑΣ ΓΙΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ 6 ΑΠΡΙΛΗ

Παρασκευή, 15 Μαρτίου 2019

Πρωτοβουλία Εργαζομένων: Για το νέο κανονισμό εργασίας στην Τράπεζα Αττικής

 

Για το νέο κανονισμό εργασίας


«Το ΔΣ του Συλλόγου […] ενέκρινε [τον Κανονισμό] σε συνέχεια διαλόγου και κατάθεσης επί μέρους προσεγγίσεων».

Ευφημισμός, οπωσδήποτε, η διατύπωση για τη συνεδρίαση του Δ.Σ. του ΣΥΤΑ με θέμα το νέο κανονισμό εργασίας που κύλησε χωρίς εκπλήξεις. Από την αρχή της συνεδρίασης έγινε σαφές πως ό,τι κι αν λεγόταν εκεί μέσα δε θα είχε καμία σημασία, στο προτεινόμενο κείμενο κανονισμού δεν επρόκειτο να αλλάξει ούτε ένα σημείο στίξης και η όλη διαδικασία θα είχε καθαρά τελετουργικό χαρακτήρα. Άλλωστε την επόμενη ακριβώς ήμερα θα λάμβανε και ανάλογη τυπική έγκριση από το ΔΣ της Τράπεζας. Άρα οποιαδήποτε δυνατότητα να κατατεθούν και να συζητηθούν απόψεις ακόμα και μετά τη συνεδρίαση, όταν θα μπορούσαν όλοι να επεξεργαστούν το κείμενο του κανονισμού, είχε αποκλειστεί.
Με αυτά τα δεδομένα, την τελετή άνοιξε ο πρόεδρος του ΣΥΤΑ που αρχικά παρέλαβε το βραβείο σκηνοθεσίας ευχαριστώντας τους συντελεστές της παραγωγής. Η υποτιθέμενη «πρωτομιλία» του ήταν μια ανάγνωση του κανονισμού ώστε να βοηθηθούν και κάποιοι σύμβουλοι της ΔΗΣΚ που αποφεύγουν κείμενα μεγαλύτερα από ανάρτηση στο twitter.
Στη συνέχεια, στο βαθμό που αυτό ήταν δυνατό με μία πρώτη ανάγνωση, επισημάναμε (κάποια από) τα εμφανώς προβληματικά σημεία σε διατάξεις του νέου κανονισμού, επί των οποίων ο πρόεδρος έδωσε σαφείς, αναλυτικές και τεκμηριωμένες επεξηγήσεις όπως «δεν υπάρχει πρόβλημα» και «όλα θα πάνε καλά». Η γενική γραμματέας του ΣΥΤΑ ακόμα ψάχνει να βρει τα προβλεπόμενα κοινωνικά κριτήρια στις μετακινήσεις για να μας αποστομώσει.
Ακολούθησε η δευτερομιλία του προέδρου, με την οποία απένειμε συγχαρητήρια στον εαυτό του για το νέο, σύγχρονο, δημοκρατικό και λειτουργικό κανονισμό εργασίας και πλέον όλα ήταν έτοιμα για τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας. Ηρωικές μορφές, οι σύμβουλοι της πλειοψηφίας που περίμεναν καρτερικά στα παρτέρια τους πότε θα έρθει η στιγμή να σηκώσουν το χέρι τους παραμένοντας σιωπηλοί προς αποφυγή ατυχημάτων. Την κρίσιμη στιγμή πάντως τα χέρια σηκώθηκαν συγχρονισμένα και η χορογραφία εκτελέστηκε με αρτιότητα. Ο πρόεδρος κήρυξε τη λήξη της συνεδρίασης και η αυλαία έπεσε.
«Σε σχέση με τον ΚΕΠ του 2004 δεν παρατηρούνται ουσιώδεις αποκλίσεις, ενώ συγκριτικά με τους ΚΕΠ των άλλων Τραπεζών η εικόνα είναι μικτή».
Η σκοπιμότητα της επιλογής μιας fast track διαδικασίας ήταν αντιληπτή εξαρχής. Είναι σαφές ότι οι μεταβολές με το νέο κανονισμό δεν είναι ευνοϊκές για εμάς. Η όποια εργασιακή σταθερότητα και ασφάλεια πλήττεται, καθώς η εργοδοσία επιδιώκει το εντελώς αντίθετο: εργασιακή ρευστότητα και ανασφάλεια. Τόσο για άμεση χρήση -στα πλαίσια της πρόθεσής της για περαιτέρω υποκατάσταση του υπάρχοντος δυναμικού-, όσο και για μελλοντική –έχοντας πλέον τη δυνατότητα να ανακυκλώνει διαρκώς εργαζόμενους διαφορετικών ταχυτήτων, κάτι που για όλους εμάς σημαίνει συνεχή πίεση για εξίσωση προς τα κάτω. Βασικές όψεις της δυσμενούς μεταβολής του εργασιακού τοπίου είναι:
ΣΚΟΠΟΣ
Από το προοίμιο κιόλας του κειμένου υπάρχει μια σαφής διαφορά στη διατύπωση: από το «η νομοθεσία είναι επικρατέστερη, όχι όμως και στα σημεία όπου ο Κανονισμός παρέχει μεγαλύτερη προστασία ή ευνοϊκότερη ρύθμιση» στο «η νομοθεσία είναι επικρατέστερη από τον Κανονισμό όταν παρέχει μεγαλύτερη προστασία ή ευνοϊκότερη ρύθμιση». Ακόμα κι αν άμεσα παράγει τα ίδια έννομα αποτελέσματα, έχει σημασία καθώς δίνει το στίγμα. Στον προηγούμενο κανονισμό η εργατική νομοθεσία ήταν η μίνιμουμ βάση πάνω στην οποία επέρχονταν επιμέρους βελτιωτικές παρεμβάσεις. Τώρα αυτό δεν είναι δεδομένο, πολλά κεκτημένα δικαιώματα έχουν κουτσουρευτεί και πλέον οι ελπίδες μας εναπόκειται στη νομοθεσία για να παρέμβει βελτιωτικά, σε ένα περιβάλλον όπου τα εργασιακά δικαιώματα όλο και περικόπτονται…
ΥΠΑΓΟΜΕΝΟΙ
Μια βασική έλλειψη (βλέποντάς το από εργατική σκοπιά) του προηγούμενου Κανονισμού ήταν η εξαίρεση από αυτόν των εργαζόμενων στην τράπεζα μέσω τρίτων, με ένα πιθανό ελαφρυντικό το γεγονός ότι, την εποχή που συντάχθηκε, το εύρος του φαινομένου ήταν ακόμα σχετικά περιορισμένο. Τώρα που το δουλεμπορικό καθεστώς της ενοικιαζόμενης εργασίας είναι γενικευμένο, είναι πασιφανές ότι η ύπαρξη εργαζομένων πολλών ταχυτήτων λειτουργεί σαν μοχλός για τη διαρκή υποβάθμιση των εργασιακών σχέσεων συνολικά. Οι εκπρόσωποί μας ευλογούν στην πράξη τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις που -στα λόγια και μόνο- καταγγέλλουν. Για εμάς σταθερός προσανατολισμός είναι ο αγώνας ενάντια στους τεχνητούς διαχωρισμούς των εργαζόμενων.
ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ
Είναι αντιφατικό μεν, συνηθισμένο δε, αυτοί που τυπικά ομνύουν στην αξιοκρατία και την αριστεία να αποφεύγουν τη μόνη κατά τεκμήριο αξιοκρατική διαδικασία: το δημόσιο διαγωνισμό. Με τον οποίο διασφαλίζεται ότι επιλέγονται οι καλύτεροι για να υπηρετήσουν επακριβώς καταγεγραμμένες και προσδιορισμένες ανάγκες σε θέσεις που προκηρύσσονται ανοιχτά. Αντί αυτού πλέον έχουμε μια ΜΗ διαδικασία: το σχετικό άρθρο παραπέμπει στην «εκάστοτε προβλεπόμενη στην Τράπεζα διαδικασία», ενώ αυτή θα έπρεπε να ρυθμίζεται από τον ίδιο τον Κανονισμό. Όσο κι αν από τους χειροκροτητές αυτό βαφτίζεται απλοποίηση και εκσυγχρονισμός, η αλήθεια είναι ότι πλέον η αδιαφάνεια, που ήδη επικρατεί, επιτείνεται. Πέρα από τα προφανή (π.χ. παράθυρο για εξατομικευμένες προσλήψεις για εξυπηρέτηση ξένων προς τις πραγματικές εργασιακές ανάγκες προτεραιοτήτων), αποτελεί μέρος ενός συνολικότερου πλαισίου που δίνει πολύ μεγαλύτερη άνεση στη διαχείριση του προσωπικού από τη Διοίκηση, η οποία θέλει να προσλαμβάνει, να τοποθετεί, να μετακινεί και να απολύει όσο πιο εύκολα γίνεται.
Άλλωστε το «φύγε εσύ έλα εσύ» το έχουμε ζήσει για τα καλά εδώ και αρκετά χρόνια. Εργαζόμενοι 40, 45 ετών, που βρίσκονται στην πιο παραγωγική τους περίοδο, θεωρούνται «πλεονάζοντες» στο όνομα της μείωσης του λειτουργικού κόστους, ώστε να μπορούν να χρυσοπληρώνονται εξωτερικοί συνεργάτες και γυρολόγοι «της αγοράς» που έρχονται για να φτιάξουν βιογραφικό ή για μια τελευταία αρπαχτή (ανάλογα και με την ηλικία τους).
ΔΟΚΙΜΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
Με την κατάργηση του διαγωνισμού ως διαδικασία πρόσληψης, καθίσταται αμφιλεγόμενη και η έννοια του δόκιμου προσωπικού, του οποίου ο ρόλος συνδεόταν απευθείας με τη διαδικασία αυτή. Χωρίς μια σαφή διαδικασία ένταξης δεν υπάρχει κριτήριο για το πότε κάποιος προσλαμβάνεται ως δόκιμος. Στα πλαίσια της γενικευμένης χρήσης του θεσμού της μαθητείας ως εργαλείο εκμετάλλευσης εργατικής δύναμης με όρους δυσμενέστερους των προβλεπόμενων, οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν είναι πολλοί.
ΚΛΑΔΟΙ
Η κατάργηση κλάδων προσωπικού είναι άμεσα συνυφασμένη με την εξωτερίκευση τραπεζικών εργασιών, τόσο ως συνέπεια, όσο και ως υποβοήθηση για την περαιτέρω διεύρυνσή της. Όταν η έννοια του «πληροφορικάριου τραπεζοϋπάλληλου» καταργείται πρέπει να αρχίσουμε να ανησυχούμε. Ο πρώτος κλάδος που καταργήθηκε ΣΥΝΟΛΙΚΑ σε φορείς του δημοσίου το 2013, τέθηκε σε διαθεσιμότητα και επρόκειτο να απολυθεί (αν δε γίνονταν ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ κινητοποιήσεις) ήταν ο κλάδος της πληροφορικής. Γιατί; Για να δοθεί σε εργολάβους. Το Προεδρείο του ΣΥΤΑ αναφέρεται στον κίνδυνο εκχώρησης εργασιών και απόσχισης κλάδων, στην πραγματικότητα όμως ανοίγει διάπλατα το δρόμο. Να του επισημάνουμε ωστόσο ότι η μεταφορά σε άλλο κλάδο δε σημαίνει εξασφάλιση: η κατάργηση κλάδων με τη μεταφορά του προσωπικού σε άλλους, οδηγεί στη δημιουργία δεξαμενών απολύσεων και υποχρεωτικών μετακινήσεων ακόμα και εκτός νομού, μια και οι εναπομείναντες κλάδοι μεγαλώνουν, βαφτίζονται «υπερπλήρεις» και το προσωπικό «πλεονάζον». Υπάρχει λόγος να πανηγυρίζουμε λοιπόν;
Κι ενώ οι γενικές συνέπειες είναι μόνιμες, οι ειδικές διευθετήσεις των μεταβατικών διατάξεων είναι ακριβώς αυτό: μεταβατικές και με αποτελέσματα προσωρινά. Η κάλυψη μέσω της αναγνώρισης κάποιων θέσεων ως προσωποπαγών είναι δίκοπο μαχαίρι, μια και ταυτόχρονα αναγνωρίζονται ως θέσεις χωρίς αντικείμενο, ιδιαίτερα ευάλωτες στα πλαίσια των εξελισσόμενων πλάνων αναδιάρθρωσης και μετασχηματισμού των τραπεζών.
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
Το μαστίγιο λειτουργεί αποδοτικότερα όταν εναλλάσσεται πού και πού με το καρότο κι αυτό στην προκείμενη περίπτωση είναι η αξιολόγηση. Οι άδικες και μεροληπτικές κρίσεις, στις οποίες η οσφυοκαμψία και η ευελιξία υπερισχύουν των πραγματικών προσόντων και της προϋπηρεσίας, δεν πρόκειται να πάψουν, είναι δομικό στοιχείο αυτού του συστήματος. Έχοντας δε και το προηγούμενο της επιχείρησης εφαρμογής της στο δημόσιο για να «δικαιολογηθούν» απολύσεις, υποβαθμίσεις, μετακινήσεις και μειώσεις μισθών, καταλαβαίνουμε πως η αξιολόγηση δε θα γίνει με σκοπό την ανταμοιβή των διακριθέντων, αλλά τη δημιουργία μιας δεξαμενής δυνητικών διαθεσιμοτήτων και απολύσεων. Ιδιαίτερα αν συνδεθεί ο μισθός με την επίτευξη ατομικών στόχων. Ας σημειωθεί ότι, ενώ πριν οι ενστάσεις εξετάζονταν από το Συμβούλιο Εργασιακών Σχέσεων, τώρα πάνε σε «αρμόδιο όργανο που θα καθορίσει […] η Τράπεζα», στο οποίο ναι μεν θα συμμετέχει εκπρόσωπος του Συλλόγου, δε διευκρινίζεται όμως εάν θα έχει δικαίωμα ψήφου.
ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ
Στο πεδίο αυτό δε μιλάμε βάσει ερμηνειών και εκτιμήσεων αλλά βάσει γεγονότων. Τα σχετικά άρθρα έχουν συνταχθεί έτσι ώστε να καλύψουν αναδρομικά όλες τις προηγούμενες καταχρηστικές εργοδοτικές πρακτικές σε κάποιες από τις οποίες υπήρξαν αντιδράσεις, συλλογικές ή ατομικές, αγωνιστικές ή νομικές.
Την αρμοδιότητα είχε πριν το Συμβούλιο Εργασιακών Σχέσεων (που καταργείται και στο οποίο είχαμε δύο εκπροσώπους, οι οποίοι δεν ήταν δεδομένο ότι θα ήταν εσαεί φίλα προσκείμενοι στην εργοδοσία). Εξ ορισμού η μεταφορά της από ένα συλλογικό όργανο σε ένα πρόσωπο (όποιο κι αν είναι αυτό) εξ ορισμού αφαιρεί μια δικλείδα (σχετικής τουλάχιστον) αμεροληψίας και διαβούλευσης  και ενισχύει τον αυταρχισμό και την αυθαιρεσία. Η απάλειψη ακόμα και στοιχειωδών κοινωνικών κριτηρίων (το ενοχλητικό για κάποιους «κατά τη διενέργεια μεταθέσεων πρέπει να σταθμίζεται, εκτός από το συμφέρον της Τράπεζας, και η οικογενειακή κατάσταση όπως και η κατάσταση υγείας του υπαλλήλου, η ιεραρχική του θέση και η δυνατότητα εξέλιξης του») είναι ενδεικτική, την απαιτούσε άλλωστε η θεσμικά εκπεφρασμένη άποψη ότι τα παιδιά δε χρειάζονται και τους δύο γονείς (από μεγαλοψυχία πάντως δίνουν και τρεις ημέρες άδεια ετησίως για να τους συναντούν που και που). Κι ενώ υποτίθεται ότι πριν από μια μετακίνηση σε θέση εκτός νομού εξετάζεται η δυνατότητα κάλυψής της από εργαζόμενους που έχουν υποβάλει σχετική αίτηση, αναρωτιόμαστε πώς θα υπάρξουν τέτοιες αιτήσεις όταν ταυτόχρονα καταργούνται τα όποια οικονομικά κίνητρα για όσους πιθανά ενδιαφέρονταν. Όσο για την αποζημίωση των υποχρεωτικά μετατιθέμενων εκτός νομού:
  • Καταργείται το στεγαστικό επίδομα
  • Τα έξοδα εγκατάστασης που προηγουμένως καθορίζονταν με σαφήνεια (αποδοχές ενός μήνα) πλέον επαφίενται στην απόλυτη κρίση της Τράπεζας («καταβάλλονται έξοδα… η φύση κι η διάρκεια καταβολής …ορίζεται από την Τράπεζα λαμβανομένων υπόψη των ειδικότερων συνθηκών της κάθε μεταθέσεως»).
Όπως έδειξε και η περσινή εμπειρία με τις εκδικητικές μεταθέσεις της Πράξης 46/10.04.2018, η Διοίκηση ενίοτε χρησιμοποιεί τις μεταθέσεις όχι με σκοπό την κάλυψη (αντίθετα, ακόμα και σε βάρος) των πραγματικών αναγκών, αλλά ως μέσο πίεσης, εκφοβισμού και πειθάρχησης. Αυτό μπορεί πλέον να το κάνει με μεγαλύτερη ευχέρεια. Με μεταθέσεις ανά την επικράτεια χωρίς πλέον κανένα χρονικό όριο και αποσπάσεις για την κάλυψη «προσωρινών και/ή επειγουσών και/η άμεσων και/η εξαιρετικών αναγκών» που ξεχειλώνουν στο 12μηνο (περισσότερο πια κι από τη στρατιωτική θητεία).
Γνωρίζοντας ότι το θέμα «καίει», το προεδρείο του ΣΥΤΑ στην ερμηνευτική του ανακοίνωση Νο 130 νιώθει υποχρεωμένο να επισημάνει την αγωνιστική του επαγρύπνηση σε περιπτώσεις κατάχρησης του διευθυντικού δικαιώματος. Αν μιλούσαμε σε θεωρητικό μόνο επίπεδο θα αντιτείναμε ότι είναι πολύ πιο δύσκολο να στοιχειοθετήσεις καταχρηστικότητα στην άσκηση ενός δικαιώματος που έχεις καταστήσει πρακτικά απεριόριστο και με την υπογραφή σου. Επειδή όμως υπάρχουν και τα γεγονότα, την «επαγρύπνηση» αυτή τη βίωσαν περισσότερο από όλους οι ίδιοι οι εργαζόμενοι που βρέθηκαν στο στόχαστρο τα τελευταία δύο χρόνια, τόσο αυτοί που αναγκάστηκαν να υποκύψουν στον εκβιασμό και αποχώρησαν όσο κι εκείνοι που έμειναν και συνεχίζουν να το παλεύουν. Το προεδρείο του ΣΥΤΑ με τη στάση του το μόνο που δημιούργησε σε όλους μας ήταν ένα αίσθημα ανασφάλειας και απόλυτης υπαγωγής μας στις ορέξεις της εργοδοσίας.
ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Εδώ οι συντάκτες προφανώς δεν είχαν και πολλά να ρυθμίσουν και το σχετικό άρθρο είναι σχεδόν πλήρης αντιγραφή του αντίστοιχου προηγούμενου με μια μικρή ωστόσο προσθήκη: «σε ώρες που δεν εμποδίζονται οι εργασίες». Που δεν μπορεί να είναι τυχαία. Η σκοπιμότητά της είναι προφανής κι αυτό που μένει να αποδειχθεί είναι το πιθανό εύρος εφαρμογής της, με τυχόν «περίεργες» ερμηνείες. Συνδικαλισμός εξ ορισμού είναι η οργάνωση και η δράση των εργαζόμενων στους χώρους δουλειάς τους κι όχι χόμπι του σαββατοκύριακου.
ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΕΣ ΠΟΙΝΕΣ
Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Τα ανώτερα χρηματικά πρόστιμα αυξάνονται κατά 1.500% (από το 1/5 των μηνιαίων αποδοχών σε αποδοχές 3 μηνών), ενώ διπλασιάζεται και η ανώτατη διάρκεια της ποινής προσωρινής παύσης (από 3 σε 6 μήνες). Το σκεπτικό με το οποίο η σκλήρυνση των ποινών συνιστά, σύμφωνα με την ανακοίνωση Νο 130 του ΣΥΤΑ, εκδημοκρατισμό και εχέγγυο αντικειμενικότητας, αδυνατούμε να το παρακολουθήσουμε. Μία, εύλογη τουλάχιστον, εκτίμηση είναι ότι είναι πιθανό να αυξηθεί η δραστηριότητα των πειθαρχικών, πιθανά και με την εκκαθάριση παλιότερων εκκρεμοτήτων. Κι αν οι περισσότεροι μπορεί να υποθέτουμε ότι τα πειθαρχικά δεν αφορούν εμάς αλλά κάποιους «κακούς», τα πράγματα μπορεί να μην είναι ακριβώς έτσι. Πρόσφατα σε μεγάλη τράπεζα κλήθηκαν σε απολογία ενώπιον του πειθαρχικού 45 συνάδελφοι για αδυναμία εξυπηρέτησης των δανείων τους.
ΛΥΣΗ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Ο θεμιτός και δίκαιος στόχος του κάθε συναδέλφου να εργαστεί έως τη σύνταξη στην τράπεζα δε θα είναι πια εφικτός αφού απαλείφθηκε η ενοχλητική διάταξη του προηγούμενου κανονισμού «η εργασιακή σχέση του μόνιμου προσωπικού λύνεται αυτοδικαίως, ως σύμβαση ορισμένου χρόνου την 31 Δεκεμβρίου του έτους κατά το οποίο ο εργαζόμενος συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας του εφόσον πληροί τις προϋποθέσεις άμεσης συνταξιοδότησης με πλήρη σύνταξη από οποιαδήποτε φορέα κοινωνικής ασφάλισης». Στην ανακοίνωση Νο 130 το προεδρείο του ΣΥΤΑ καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια να χρυσώσει το χάπι για την πλέον επώδυνη για τους εργαζόμενους μεταβολή του κανονισμού. Ξεκινά με μια μισή αλήθεια: η ΠΥΣ 6/2012 μετέτρεψε όλες τις συμβάσεις εργασίας σε αορίστου χρόνου σε αντίθεση με τα όσα προβλέπονταν από τις ήδη υφιστάμενες συμβάσεις και κανονισμούς. Δεν ήταν και εξακολουθεί να μην είναι, ωστόσο, δεσμευτική για το περιεχόμενο των συμβάσεων και των κανονισμών που θα υπογράφονταν μετά από την εφαρμογή της. Νομικό κώλυμα για την ύπαρξη μιας ανάλογα προστατευτικής ρήτρας στο νέο κανονισμό δεν υπήρχε. Δεν υπήρχε όμως ούτε και ανάλογη βούληση από πλευράς των εκπροσώπων μας.
Στα πλαίσια αυτά, η διατήρηση (έστω και κουτσουρεμένου) του επιδόματος αποχώρησης μετά τη 15ετία αναμένεται να γίνει εργαλείο για μια διαρκή «εθελούσια». Το να παρουσιάζεται σαν θετικό για τον εργαζόμενο που το παίρνει ακόμα κι αν αποχωρήσει χωρίς τη συγκατάθεση της Τράπεζας δε στηρίζεται στα πραγματικά δεδομένα. Με δύο μαζικά προγράμματα εθελούσιας τα τελευταία 2,5 χρόνια, είναι βέβαιο ότι όσοι παραμείναμε το επιλέξαμε επειδή θέλουμε να κάνουμε την ίδια δουλειά και αύριο.

«Το συνδικαλιστικό κίνημα να βρίσκεται σε μόνιμη επιφυλακή, αγωνιστική ετοιμότητα, συνειδητοποιημένη και μαζική δράση».
Ο νέος κανονισμός είναι κομμένος και ραμμένος στα μέτρα της εργοδοσίας, κάτι απολύτως αναμενόμενο καθώς εκείνη ουσιαστικά τον επέβαλλε χωρίς καμιά αντίδραση από το συνομιλητή της (ή «κοινωνικό εταίρο»), την πλειοψηφία του ΔΣ. Η συλλογική δράση είναι το μόνο που μας καθιστά ικανούς να αντιμετωπίσουμε εργοδοσίες, κυβερνήσεις κι άλλες φαινομενικά υπέρτερες δυνάμεις. Όταν απαξιώνεται και μπαίνει στο περιθώριο, τότε οι συσχετισμοί είναι εκ προοιμίου άνισοι και αυτό ακριβώς αποτυπώνεται σε αυτή την ετεροβαρή συμφωνία.
Η προσπάθεια για αλλαγή των συσχετισμών αυτών και για αποτελεσματική υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας, όμως, είναι συνεχής και καθημερινή και δε σταματάει κάτω από οποιοδήποτε κανονιστικό πλαίσιο. Δεν έχουμε ούτε τη διάθεση αλλά ούτε και την πολυτέλεια να μεμψιμοιρούμε, άλλωστε ούτε και η πραγματικότητα το επιτρέπει.
Μπροστά μας τώρα είναι η μάχη για την κλαδική σύμβαση. Είναι δεδομένο ότι τίποτα δεν πρόκειται να μας χαριστεί από τους «κοινωνικούς εταίρους» (ούτε βέβαια κι από την «αριστερή κυβέρνηση»). Εμείς είμαστε που θα πρέπει να βάλουμε μπροστά τις ανάγκες μας και να τις κάνουμε διεκδικήσεις. Την Τετάρτη 20 του μήνα αλλά και κάθε μέρα και με όποιο κανονισμό παλεύουμε για: Ρήτρα μη απολύσεων. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Αύξηση των μισθών και μείωση του χρόνου εργασίας.

Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2019

Kάλεσμα αγώνα για τις 8-3-2019, Διεθνή Ημέρα της Γυναίκας

 


Η 8 Μάρτη δεν είναι γιορτή, είναι αγώνας και πάλη ταξική!

Στις 8 Μάρτη 2019, εκατομμύρια γυναίκες σε όλο τον κόσμο θα προχωρήσουν σε διεθνή απεργία, διεκδικώντας ίσα δικαιώματα και να μπει φραγμός στην καταπίεση. Δεν ξεχνάμε τους σημαντικούς αγώνες που ξέσπασαν στις 8 Μάρτη 1857, όταν στη Ν. Υόρκη εκατοντάδες εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας τόλμησαν και βγήκαν για πρώτη φορά δυναμικά σε διαδηλώσεις, οργανώνοντας απεργία με αίτημα τη μείωση του χρόνου εργασίας και ίση μισθολογική μεταχείριση με τους άνδρες.

Σε όλο τον κόσμο, και στη χώρα μας, οι γυναίκες βιώνουν την πιο σκληρή πλευρά της εκμετάλλευσης και αντεργατικής επίθεσης, αφού είναι στην κορυφή της ανεργίας και των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, η μητρότητα πλήττεται βάναυσα μέχρι και με απολύσεις εγκύων, οι γυναίκες πρόσφυγες και μετανάστριες αντιμετωπίζουν τεράστιες δυσκολίες και βαναυσότητα, ενώ εντείνεται η ενδοοικογενειακή και σεξουαλική βία

Στις τράπεζες, οι συναδέλφισσές μας που εργάζονται με το σύγχρονο δουλεμπόριο της ενοικιαζόμενης εργασίας, αντιμετωπίζουν απολύσεις και μισθούς πείνας, δεν έχουν δικαίωμα σωρευτικής άδειας, ενώ οι καθαρίστριες εργάζονται μέσω εργολάβων για 200 ευρώ το μήνα. 
 
Τα δικαιώματα των γυναικών, η στήριξη της μητρότητας και η πάλη για ισότητα ενάντια σε κάθε είδους διάκριση λόγω φύλου, πρέπει να μπουν μπροστά στα αιτήματα του εργατικού κινήματος. Οι γυναίκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων πρέπει να οργανωθούν και να είναι πρωτοπόρες στον αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση και την καπιταλιστική βαρβαρότητα.


Σε αυτό το πλαίσιο, καλούμε στη συμμετοχή στη 2ωρη παναττική στάση εργασίας (12.45 ως λήξη ωραρίου στις τράπεζες) που προκήρυξε η ΓΣΕΕ στις 8 Μάρτη, μαζί με δεκάδες άλλα σωματεία και οργανώσεις, και στη συγκέντρωση στις 2 στην πλ. Κλαυθμώνος.
  • Κατάργηση των μισθολογικών ανισοτήτων λόγω φύλου. Αξιοπρεπείς μισθούς για όλους.
  • Υπεράσπιση της εγκυμοσύνης και της μητρότητας, ώστε να μην γίνονται αιτία μη πρόσληψης γυναικών, απόλυσης . Συλλογικές συμβάσεις για όλους στις τράπεζες.
  • Άδειες ανατροφής παιδιών και στους δύο γονείς σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
  • Ίσες ευκαιρίες πρόσβασης στην εκπαίδευση και την υγεία.
  • Πάλη ενάντια σε κάθε αντίληψη περί κατωτερότητας της γυναίκα, σε κάθε επίπεδο της κοινωνικής ζωής, την εργασία, την εκπαίδευση, την οικογένεια τη σχέση των φύλων. Υπεράσπιση και διεύρυνση κάθε δομής κοινωνικού κράτους που απελευθερώνει τη γυναίκα από βάρη και δεσμά στην εργασία και στην οικογένεια.
  • Όχι στην εμπορευματοποίηση και τη θεαματοποίηση των γυναικών με το πλασάρισμα του γυναικείου κορμιού σαν εμπόρευμα. Πάλη ενάντια στα κυκλώματα trafficking και σωματεμπορίας.
  • Καμία διάκριση με βάση τη φυλή, τη θρησκεία το σεξουαλικό προσανατολισμό, την αναπηρία (ΑμεΑ) ανεξαρτήτως φύλου.
ΟΛΟΙ – ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, 8 ΜΑΡΤΗ, 12.45 – 14.45
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 13.30 ΠΛ. ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ
& ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ – ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ 18.00 ΠΛ. ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ
7-3-2019

Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2019

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής για τον Κανονισμό Εργασίας

“Δεν εφαρμόζουμε τον Κανονισμό επειδή σκοπεύουμε να τον αλλάξουμε»


…ήταν η τοποθέτηση πρωτοκλασάτου στελέχους της ΔΗΣΚ όταν κατέθετε ως μάρτυρας σε δικαστήριο συναδέλφισας (εναντίον της δυστυχώς) που κινήθηκε ένδικα για να αποτρέψει τη μετακίνησή της στην άλλη άκρη της Ελλάδας  στα πλαίσια της διαβόητης Πράξης Δ/ντος 46/10.04.2018.
Ενώ ένα τέτοιο επιχείρημα θα συγκέντρωνε άνετα 6 θετικές ψήφους στο διοικητικό συμβούλιο του ΣΥΤΑ, σε διαδικασίες όπου τηρούνται στοιχειώδη προσχήματα και δεν βιάζεται κατά συρροή η κοινή λογική δεν θα μπορούσε να σταθεί (η συναδέλφισσα φυσικά και δικαιώθηκε, όπως και πιστεύαμε ότι έπρεπε).
 Ο Κανονισμός Εργασίας ήταν πρόσκομμα στα σχέδια της εργοδοσίας να ισοπεδώσει τις εργασιακές σχέσεις για να «παίξει μπάλα» σε ανοιχτό γήπεδο και η πρεμούρα της για την αλλαγή του ήταν αναμενόμενη. Το ότι η ηγεσία του ΣΥΤΑ υπήρξε πρόθυμο στήριγμα στα σχέδιά της όλο αυτό τον καιρό δεν είναι και μυστικό. Οι μεθοδεύσεις που χρησιμοποιήθηκαν για την απόσπαση συναίνεσης στην περσινή συνέλευση είναι κι αυτές γνωστές. Η αδιαφάνεια στην όλη εξέλιξη των (όποιων) διαπραγματεύσεων και διεργασιών έλαβαν χώρα σε αυτό το διάστημα, επίσης τυπική για το συγκεκριμένο προεδρείο. Όμως πάντοτε υπάρχουν και χειρότερα και χθες τα είδαμε κι αυτά.
Σήμερα συγκαλείται συνεδρίαση του Δ.Σ. του Συλλόγου με θέμα «Έγκριση νέου Κανονισμού Εργασίας Προσωπικού και παροχή εξουσιοδότησης για την υπογραφή αυτού και κάθε σχετικού εγγράφου». Σε όλες τις εκφάνσεις της οργανωμένης ζωής ένα μέλος θεσμικού οργάνου καλείται να δώσει έγκριση σε κάτι που προηγουμένως έχει λάβει γνώση, έχει διαβάσει, αξιολογήσει, συζητήσει, συμβουλευτεί. Τον κανονισμό που καλούμαστε να εγκρίνουμε –τον «Καταστατικό Χάρτη – Οδηγό» Δικαιωμάτων και Υποχρεώσεων των εργαζομένων που θα καθορίσει το πλαίσιο στο οποίο θα δουλεύουμε για το υπόλοιπο λίγο πολύ του εργασιακού μας βίου – δεν τον έχουμε λάβει σε κείμενο. Τα άρθρα που τροποποιούνται σε σχέση με τον υφιστάμενο και το περιεχόμενο αυτών των αλλαγών περιμένουμε να τα ακούσουμε για πρώτη φορά στη σημερινή συνεδρίαση.
Μια που δουλεύουμε και σε τράπεζα κάποιες αναλογίες είναι αναπόφευκτες. Θα μπορούσε ποτέ κανείς να εγκρίνει μια πιστοδότηση  σε μια εισήγηση άγνωστου περιεχομένου ενόψει μιας προφορικής παρουσίασής της; Επειδή στην προκείμενη περίπτωση κάτι τέτοιο καλούμαστε να διαπράξουμε. Απιστία σε βάρος των εργαζομένων.
Εδώ ούτως ή άλλως δεν υφίσταται και καμία εισήγηση προς εξέταση. Η έγκριση ανακοινώνεται ως προαποφασισμένη και εν αναμονή μόνο των προβλεπόμενων –δεδομένων στο ΔΣ- υπογραφών. Αντί σχεδίου κανονισμού, το μόνο που έχουμε λάβει (μαζί με όσους συναδέλφους είχαν την αντοχή να διαβάσουν τη χθεσινή ανακοίνωση Νο 128) είναι ένα απόσπασμα από την περσινή ομιλία του προέδρου του ΣΥΤΑ σε playback.
Η απόλυτη αδιαφάνεια μαρτυρά πολλά κι από μόνη της για το (έστω κι άγνωστο ακόμα) περιεχόμενο του νέου κανονισμού. Ο μόνος τρόπος για να περιοριστούν οι κραδασμοί  είναι η επιβολή του ως τετελεσμένο.  Ως ένα (ακόμα) αναγκαίο κακό και πάντα στο όνομα της αυτόνομης πορείας της Τράπεζας, με τους εργαζόμενους να αντιμετωπίζονται σαν να είναι το εμπόδιο σε αυτή.
Επειδή η παρωδία συνεδρίασης που στήνεται δεν αντιστοιχεί στη σοβαρότητα του ζητήματος, ξεκαθαρίζουμε ότι για μας η μόνη έντιμη επιλογή είναι η κοινοποίηση σε όλους τους συναδέλφους του περιεχομένου του νέου κανονισμού και η έγκρισή του μετά από εκτενή συζήτηση από γενική συνέλευση.
Εν λευκώ έγκριση/εξουσιοδότηση δε δίνουμε. Δεν την απαιτεί ούτε τη δικαιούται καμιά κυβέρνηση, στη βάση της εκλογής της (με ψευδείς ή μη υποσχέσεις) σε ένα σύστημα πολύ λιγότερο αμεσοδημοκρατικό από το συνδικαλιστικό. Το συνδικαλιστικό σύστημα προβλέπει την αναγκαιότητα διεξαγωγής ΓΣ, όχι προ 10 μηνών, τώρα, εδώ που είμαστε, προβλέπει εγκρίσεις από το σύνολο των συναδέλφων. Δε θα καταργήσουμε τη συμμετοχή των εργαζόμενων υποβαθμίζοντάς τους σε ψηφοφόρους και μόνο. Τουλάχιστον όχι εμείς.
Δεν πρόκειται να το κάνουμε για μια συνδικαλιστική καρικατούρα κυβέρνησης. Που καταρχήν προεκλογικά ποτέ δεν έθεσε ζήτημα αλλαγής κανονισμού παρά μόνο ένταξης σε αυτόν όλων των συναδέλφων (οπότε ας κοπούν καλύτερα τα βαρύγδουπα περί «υλοποίησης προγραμματισμού  δράσης»). Που βάφτισε μια θολή έκθεση ιδεών «πλαίσιο» για να πετύχει την υπερψήφιση της (παρεμπιπτόντως κι επειδή είπαμε δουλεύουμε σε τράπεζα οι 91 ψήφοι στις 131 είναι 69,46%) από την περσινή ΓΣ για να το επισείει τώρα σε μια λογική «ας προσέχατε».
 Αν όντως ο νέος κανονισμός διασφαλίζει τις θέσεις εργασίας, σέβεται, αναγνωρίζει κι  ανταμείβει το ρόλο των εργαζομένων, δεν είναι αυτοί σε θέση να το κρίνουν και πιθανά να τα επιβεβαιώσουν και οι ίδιοι λαμβάνοντας γνώση του; Το μόνο επιχείρημα είναι ότι αφού κέρδισαν τις εκλογές, έχουν εκ των προτέρων δίκιο; Μάλλον υπάρχει πρόβλημα και μάλιστα μεγάλο…
Δε συναινούμε με κανέναν τρόπο στην κλειστή διαδικασία που επιλέχτηκε από το Προεδρείο του ΣΥΤΑ. Το ζήτημα αφορά όλους τους εργαζόμενους. Οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί τους έχουν καθήκον να διασφαλίζουν τα δικαιώματά τους, την έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωσή τους και να φροντίζουν πάνω απ’ όλα να γίνεται σοβαρή συζήτηση για τα σημαντικά ζητήματα που αφορούν την εργασιακή τους καθημερινότητα, φροντίζοντας η τελική απόφαση να λαμβάνεται από ΓΣ μετά την κατάθεσή όλων των προτάσεων και ενστάσεων και την ενδελεχή συζήτησή τους.
Ούτε καν έστω, λόγω της σοβαρότητας του ζητήματος η συνεδρίαση δεν έγινε απόγευμα ώστε να μπορούν και οι εργαζόμενοι να παρακολουθήσουν τη διαδικασία για να ενημερωθούν. Περιττή πολυτέλεια όταν ο στόχος είναι να περάσει ο Κανονισμός όπως διαμορφώθηκε από άλλους για μας.
Ο αυταρχισμός στο εσωτερικό δεν είναι παρά η άλλη όψη της υποταγής στην εργοδοσία.  Όταν ταυτίζει κανείς πλήρως τα συμφέροντά του με αυτή, τότε δεν έχει κοινό τόπο με τους εργαζόμενους. Συνδικαλισμό τέτοιου τύπου δεν κάνουμε, εξαρτήσεις και δεσμεύσεις δεν έχουμε, ο θεσμικός και ουσιαστικός μας ρόλος είναι ο έλεγχος του προεδρείου και όχι η εκ των προτέρων αποδοχή των προτεραιοτήτων και των σκοπιμοτήτων του.

Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2019

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής

Νέα επεισόδια στο δυσώδη πόλεμο της πολιτικής, οικονομικής και δικαστικής διαπλοκής


Εδώ και κάποιες ημέρες η Τράπεζα βρίσκεται για μια ακόμη φορά στο επίκεντρο της δημοσιότητας με αρνητικό τρόπο. Αρχικά με τη δημοσιοποίηση της άσκησης ποινικών διώξεων σε διοικητικά στελέχη αλλά και σε εργαζόμενους για δανειοδοτήσεις της περιόδου 2011-15 και στη συνέχεια εν είδη ρελάνς με τις αποκαλύψεις (εντός ή εκτός εισαγωγικών) για χορήγηση καταναλωτικού δανείου σε εν ενεργεία υπουργό. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση, μέσα από τα ελεγχόμενα από αυτές ΜΜΕ, χρησιμοποιούν όλα τα όπλα που διαθέτουν για να πλήξουν τα αντίπαλο στρατόπεδο. Στον πόλεμο αυτό δε χρειάζονται ούτε ατράνταχτα στοιχεία ούτε αδιάσειστες αποδείξεις. Αρκεί να δημιουργηθεί ένα πολιτικό «τζέρτζελο» για να προσφέρει υλικό επαρκές για προεκλογική χρήση. Προεκλογική περίοδος και σκανδαλολογία ανέκαθεν συμβάδιζαν. Ιδιαίτερα όταν επί της ουσίας της ακολουθούμενης πολιτικής δεν υπάρχει διαφωνία ανάμεσα στα αστικά κόμματα, τότε η σκανδαλολογία γίνεται το βασικό εργαλείο για την πολιτική αντιπαράθεση

Όσον αφορά τα καθ’ ημάς είναι προφανές ότι οι εξελίξεις αυτές δεν έρχονται ως κεραυνός εν αιθρία αλλά σαν εκκαθάριση εκκρεμοτήτων που έχουν παραμείνει ανοιχτές από την περίοδο του ανελέητου πολέμου για την απόκτηση του ελέγχου της Τράπεζας το Σεπτέμβρη του 2016. Μπορεί τότε τα αντιμαχόμενα στρατόπεδα να έφτασαν σε ένα συμβιβασμό  αλλά ο ανταγωνισμός μεταξύ τους φυσικά δεν έπαψε ποτέ να υφίσταται. Τώρα ήρθε η ώρα να λύσουν τους λογαριασμούς τους. Σε αυτού του είδους τα ξεκαθαρίσματα εννοείται ότι δεν υπάρχει κανενός είδους φραγμός,  όπως η δεοντολογία ή το τραπεζικό απόρρητο. Είναι κοινό μυστικό ότι όλα είναι κατευθυνόμενα εκ των έσω. Υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε οι διοικούντες να αναλάβουν τις ευθύνες τους, πιθανά δε να επιληφθεί και ο εσωτερικός έλεγχος. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει καθώς οι διαρροές προέρχονται από τα ανώτατα κλιμάκια και η ρουφιανιά έχει πλέον αναχθεί σε «εταιρική κουλτούρα».

Εξίσου προφανές είναι ότι όλος ο θόρυβος καμία σχέση δεν έχει με την ουσία του ζητήματος. Όπως συμβαίνει πάντοτε σε αυτές τις περιπτώσεις κάποιοι αποδιοπομπαίοι τράγοι είναι απαραίτητοι για τον εξωραϊσμό του συστήματος συνολικά. Κι όπως η φυλάκιση κάποιου ξοφλημένου πολιτικού γίνεται το «πλυντήριο» του πολιτικού προσωπικού έτσι και η εμφάνιση της Attica Bank ως εστία «ασυδοσίας και διαφθοράς» έρχεται σε αντιπαραβολή με την «υγιή κι εύρυθμη» λειτουργία των συστημικών τραπεζών (για τις ποίες απλά χρειάστηκε ο ελληνικός λαός να πληρώσει μερικές δεκάδες δις μέσω των ανακεφαλαιοποιήσεων από το ΤΧΣ για να καλύψει τις δικές τους μαύρες τρύπες).

Δεν θα πέσουμε στην παγίδα του συστήματος, που μιλά για «έντιμους» και «ανέντιμους» πολιτικούς, για «έντιμους» και «διαπλεκόμενους» καπιταλιστές, για «μιζαδόρικη» και «υγιή» επιχειρηματικότητα και τα παρόμοια, κρύβοντας την πραγματικότητα της ληστρικής ουσίας του ίδιου του καπιταλισμού και του στυγνού ταξικού διαχωρισμού που επιφέρει.
Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στην «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη. Ο δικαστικός μηχανισμός είναι στο έπακρο πολιτικοποιημένος και σε περιόδους πολιτικών κρίσεων διασπάται σε τμήματα που στρατεύονται στο πλευρό του ενός ή του άλλου πολιτικού στρατοπέδου.

Το έργο το έχουμε δει καλά όλα αυτά τα χρόνια. Με όλες τις διοικήσεις όλων των τραπεζών διαχρονικά, με τα golden boys μεγαλοστελέχη που εμφανίζονται ως μεσσίες κατηγορώντας τους προηγούμενους αλλά στο τέλος φεύγουν νύχτα, έχοντας λύσει το οικονομικό τους πρόβλημα, λαμβάνοντας πέρα από τους προκλητικούς για την κοινωνία μισθούς τους και πλήθος άλλων παροχών. Για αυτούς δεν μας καίγεται καρφί καθώς μαζί τους δεν έχουμε τίποτα κοινό.

 Εμάς μας ενδιαφέρει ο απλός εργαζόμενος που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή και προσπαθεί να πείσει τους πελάτες να φέρουν μια κατάθεση ή να πουλήσει ένα ασφαλιστήριο μέσα σε ένα αρνητικό κλίμα. Μας ενδιαφέρει ο συνάδελφος στο διπλανό γραφείο, που καλή τη πίστη ή κάτω από ένα ιδιότυπο καθεστώς τρομοκρατίας με την απειλή της δυσμενούς μετάθεσης, της υποβάθμισης ή της περιθωριοποίησης, υπέγραψε κάποτε μια εισήγηση δανείου και τώρα βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα. Μας ενδιαφέρει ο εργαζόμενος που μετά από χρόνια σε ένα ιδιότυπο καθεστώς ενοικιαζόμενης σκλαβιάς, εντάχθηκε στην οικογένεια της Τράπεζας μας και έχει στηρίξει τις ελπίδες και τα όνειρα του στο μέλλον της.

Γιατί μην αμφιβάλλει κανείς ότι και πάλι εμείς θα είμαστε που θα κληθούμε να πληρώσουμε το λογαριασμό.  Με τις πλάτες της ηγεσίας του ΣΥΤΑ  – που έχοντας ως πρώτο μέλημα την αναπαραγωγή του εαυτού της δεν πρόκειται ποτέ να αντιπαρατεθεί επί της ουσίας με καμία διοίκηση – οι (άμεσες ή έμμεσες) απολύσεις, οι μειώσεις μισθών, η απώλεια των ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας, η καταστρατήγηση (ου μην και κατάργηση) του κανονισμού εργασίας θα επιβληθούν και πάλι ως αναγκαίες για την «εξυγίανση» της Τράπεζας.

Εμείς από την πλευρά μας δεν πρόκειται να συναινέσουμε στο να γίνουμε και πάλι πρόβατα επί σφαγή.

Όχι στα πολιτικά παιχνίδια στην πλάτη των εργαζόμενων της Attica Bank
Κάτω τα χέρια από τις δουλειές μας, το μισθό μας, τη ζωή μας.

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2019

Ανακοίνωση της Πρότασης Προοπτικής για όσα συμβαίνουν στην ΕΤΕ



ΕΤΕ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΡΟΥΝ ΟΛΑ!
Το σχέδιο αναδιάρθρωσης προχωρά με γοργούς ρυθμούς στην Εθνική Τράπεζα, μέσα σε κλίμα τρομοκρατίας των εργαζομένων και ανοχής-απάθειας από το συνδικαλιστικό κίνημα.  Γι αυτό και πολλοί συνάδελφοι, μέσα σε κλίμα φόβου και ανασφάλειας, εξακολουθούν να φεύγουν με την ατομική άτυπη εθελούσια, σε μια παντελώς αδιάφανη διαδικασία. Μέσα σε λίγους μήνες αποχώρησαν πάνω από 650 εργαζόμενοι, που απέχουν πολλά χρόνια από τη σύνταξη, και με μεγάλο ποσοστό να είναι από το δίκτυο καταστημάτων που δέχεται σφοδρή επίθεση. Από την άλλη, το ΔΣ της Τράπεζας φαίνεται να έχει πάρει απόφαση για αποχώρηση άλλων 1000 εργαζομένων μέσα στο 2019.
ü  Δεκάδες καταστήματα κλείνουν, στην επαρχία στέλνουν συναδέλφους με συνεχείς αποσπάσεις με τη λογική «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» πολλά χιλιόμετρα μακριά, και αναγκάζονται να τρώνε 3 ώρες τη μέρα σε μετακίνηση, με τα οδοιπορικά να έρχονται μετά από μήνες. Άλλοι ωθούνται στην έξοδο (Τζια) «με το έτσι θέλω». Παράλληλα, μειώνονται δραστικά οι οργανικές θέσεις στα καταστήματα με το πελατοκεντρικό, αφού η Διοίκηση εφαρμόζει κατά το δοκούν το πόσα στελέχη «δύναται» να έχει ένα κατάστημα. Μάλιστα, έκοψαν επιδόματα σε συναδέλφους (πχ β΄ υπογραφής μετά από μετάθεση) και chief teller σε συναδέλφους που ασκούσαν και καθήκοντα premium, οι οποίοι και δεν πήραν την προώθηση βάσει της εγκυκλίου και χάνουν το επίδομα c.t.! Έτσι επιβεβαιώνεται και πόσο σημαντική είναι η διεκδίκηση αυξήσεων στον βασικό μισθό, αντί των επιδομάτων που αλλάζουν από τη μια στιγμή στην άλλη.
ü  Οι 45 προσλήψεις σε καταστήματα της επαρχίας που είχαν αποφασιστεί με στοιχεία μετά την εθελούσια του 2016, πάγωσαν κι αυτές όπως ενημέρωσε η Διοίκηση! Αντί να γίνουν περισσότερες προσλήψεις, λόγω της συνεχούς «αιμορραγίας» προσωπικού, ακυρώνουν κι αυτές τις ελάχιστες.
ü  Συνάδελφοι με σοβαρά προβλήματα υγείας αντιμετωπίζονται με απίστευτο κυνισμό από στελέχη του Ανθρώπινου Δυναμικού, ενώ υπάρχει δυνατότητα για μετακίνηση σε χώρους που να μην επιβαρύνεται η υγεία τους. Αντίστοιχα, ο Γενικός Διευθυντής Δικτύου φαίνεται να είναι «επιλεκτικά» αυστηρός στις μετακινήσεις από δίκτυο προς διευθύνσεις, ακόμα και σε μετάταξη μέσω διαγωνισμού, εκτός αν πρόκειται για ρουσφέτια προς μεγάλες παρατάξεις.
ü  Η πίεση για τη στοχοθεσία στα καταστήματα έχει απογειωθεί. Συνάδελφοι προτρέπονται να πουλάνε τραπεζοασφαλιστικά προϊόντα μέχρι και με ψέματα προς τους πελάτες (πχ υποχρεωτική ασφάλιση καρτών, ασφάλεια δανείων κ.λπ.). Διευθυντές κυκλοφορούν πίνακες με κουτάκια, με στοιχεία ατομικής αξιολόγησης με βάση τους στόχους. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι έχει ξεκινήσει στη Διοίκηση αναπροσαρμογή του συστήματος αξιολόγησης στη λογική των ατομικών στόχων. Περιφερειακοί διευθυντές περνούν από τα καταστήματα και εκτοξεύουν απειλές στους συναδέλφους.
ü  Η τράπεζα κάλεσε σε απολογία (πειθαρχικό) 45 συναδέλφους που χρωστούν στα δάνεια, σε μια πρωτοφανή ενέργεια τρομοκράτησης. Η ίδια που έκοψε το μισθό των εργαζομένων, εγκαλεί συναδέλφους με μεγάλες οικογενειακές ανάγκες επειδή δεν έχουν να πληρώσουν τη δόση! Μάλιστα, για να εκβιάσουν συνάδελφο με συνδικαλιστική δράση μέχρι πρόσφατα, τον έβγαλαν από το ταμείο.
ü  Νέα Γενική Διευθύντρια Ανθρώπινου Δυναμικού έρχεται από την αγορά, όπως ανακοίνωσε ο ίδιος ο Δ/νων Σύμβουλος. Παράλληλα, δημιουργούνται νέες υποδιευθύνσεις όπου επικεφαλής τίθενται νεοφερμένοι μεγαλοσύμβουλοι, που συνεχίζουν να κατακλύζουν την τράπεζα κάνοντας τον Κανονισμό Εργασίας κουρελόχαρτο.
ü  ΤΥΠΕΤ και Ταμείο Αυτασφάλειας κινδυνεύουν με κατάρρευση, λόγω των επιλογών της τράπεζας. Παράλληλα, η κυβέρνηση ανακοίνωσε δια στόματος Πετρόπουλου ότι θα κάνει νόμο που θα εντάξει τους συνταξιούχους στο ΕΤΕΑΕΠ για την επικούρηση, σε συμφωνία με την τράπεζα,  κι ότι για τους εργαζόμενους ακόμη δεν έχει καταλήξει. Αντί να εντάξει όλους τους εργαζόμενους και τους μετά το 2005 στο ΛΕΠΕΤΕ, διαρρέει ότι θα βγάλει από το ΛΕΠΕΤΕ και τους πριν το 2005! Δηλαδή, πάει να «νομιμοποιήσει» την κλοπή των εισφορών μας, ενώ εκκρεμούν και δικαστικές ενέργειες συνταξιούχων για την κατάργηση του ΛΕΠΕΤΕ. Η κίνησή μας ζήτησε έκτακτη συνεδρίαση ΔΣ του ΣΥΕΤΕ, χωρίς ανταπόκριση από την πλειοψηφία.
ü  Τελικά, λεφτά υπάρχουν για ειδικούς συνεργάτες από την αγορά, παχυλές συμβάσεις με εταιρείες σε όλους τους κλάδους (τεχνικές υπηρεσίες,  πληροφορική κ.λπ.), ανακαινίσεις καταστημάτων που κλείνουν λίγο μετά και καταβολή ενοικίων στην Πανγαία. Τι σύμβαση έχει υπογραφεί τελικά με την τελευταία, ώστε να καταβάλλονται ενοίκια από την τράπεζα ακόμη και για κλειστά καταστήματα και χώρους;;;  Κατά τα άλλα, η περικοπή στα ημερολόγια γραφείου (τεράστιο έξοδο!) τους έλειπε, που τα χρησιμοποιούμε για τη δουλειά μας, με γελοία μηνύματα προς το προσωπικό να τα προμηθευτούμε οι ίδιοι.

Να μην τους αφήσουμε! Οργάνωση και δράση στους χώρους δουλειάς η απάντησή μας!

Το σχέδιο της Διοίκησης της ΕΤΕ εντάσσεται στις κινήσεις που γίνονται ταυτόχρονα σε όλες τις τράπεζες. Όλες μειώνουν δραστικά το προσωπικό, κλείνουν μαζικά καταστήματα, είχαν ξεκινήσει με την απόσχιση κλάδων πέρυσι στις καθαρίστριες και τους φύλακες και σχεδιάζουν να το κάνουν και σε άλλες διευθύνσεις.  Ήδη στη Eurobank ξεκίνησε σχέδιο απόσχισης του τμήματος κόκκινων δανείων και μεταφορά του προσωπικού της τράπεζας στην εταιρεία FPS με δανεισμό για 2 χρόνια – και άγνωστο τι θα γίνει μετά – ενώ ανακοινώθηκε και στην υπηρεσία ακινήτων ότι οι εργαζόμενοι θα μεταφερθούν σε εταιρεία με αλλαγή συμβάσεων. Στην Τράπεζα Πειραιώς, Γενικοί Διευθυντές ανακοίνωσαν στους εργαζομένους των υπηρεσιών που διαχειρίζονται τα κόκκινα δάνεια (περίπου 1200 πανελλαδικά) ότι μαζί με τα πακέτα των κόκκινων δανείων θα μεταφερθεί στο σουηδικό fund και το προσωπικό. Βέβαια, οι εργαζόμενοι της Πειραιώς έδωσαν άμεση συγκλονιστική αγωνιστική απάντηση στις 4/2 με στάση εργασίας και πορεία 1000 εργαζομένων από τη Λ. Μεσογείων στα γραφεία της τράπεζας στην Αθήνα.
Η επίθεση των τραπεζιτών είναι εδώ και είναι ραγδαία! Έχουν συμμάχους το επίσημο συνδικαλιστικό κίνημα. Η ΟΤΟΕ τηρεί προκλητική σιωπή και κάνει σαν να μην υπάρχουν όλες αυτές οι σοβαρές κινήσεις στις τράπεζες, που απειλούν με μαζικές απολύσεις. Τι κλαδική σύμβαση θα διαπραγματευτεί και για ποιους, όταν οι τραπεζίτες αρχίζουν να πετάνε εκτός συμβάσεων τόσους εργαζόμενους; Κι όταν το καθεστώς της ενοικιαζόμενης εργασίας ζει και βασιλεύει;
Στην Εθνική, ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΔΑΣ που έχουν την πλειοψηφία στο ΣΥΕΤΕ έχουν αποδεχθεί όλα όσα κάνει η Διοίκηση και οι συνάδελφοι νιώθουν σαν να μην υπάρχει Σύλλογος. Στην τελευταία συνεδρίαση του ΔΣ, συνδικαλιστές της ΔΗΣΥΕ και της ΔΑΚΕ ομολογούσαν ότι οι συνάδελφοι αποχωρούν με εθελούσια επειδή φοβούνται και δεν αντέχουν αυτή την εργασιακή κόλαση, ωστόσο συμπλήρωναν ότι πρέπει να πουλάνε στα καταστήματα για να έχουν δουλειά! Δηλαδή, ό,τι μας λένε οι περιφερειακοί μας λένε και οι συνδικαλιστές της πλειοψηφίας. Παράλληλα, για συναδέλφους που μπορεί να χάνουν χρήματα λόγω αλλαγής θέσης ή χώρου δουλειάς, είπαν ότι δεν είναι βλαπτική μεταβολή αλλά αδιαμφισβήτητο δικαίωμα της εργοδότριας , σύμφωνα και με το γράμμα του νόμου, που τόσο πιστά ερμηνεύουν υπέρ της!
Ο Σύλλογος λειτουργεί πλέον εντελώς αντιδημοκρατικά, όλα συζητιούνται στο Προεδρείο των 4 παρατάξεων (ΔΗΣΥΕ – Ανοιχτή Γραμμή – ΔΑΣ – ΕΝΙΑΙΑ) και το ΔΣ συνεδριάζει κάθε 2 μήνες, στις συναντήσεις με τη Διοίκηση αποκλείεται μόνο η Πρόταση Προοπτικής προφανώς για να μην ενημερώσουμε τους εργαζόμενους, ενώ ακόμα δεν έχουν δοθεί οι αποσπάσεις στις παρατάξεις σύμφωνα με τις τελευταίες εκλογές – η κίνησή μας παρότι δικαιούται έναν αποσπασμένο συνάδελφο, ακόμη παραμένει η μόνη που έχει αποκλειστεί από αυτό το δικαίωμα.   Οι γραμματείες δεν έχουν συνεδριάσει ούτε μια φορά εδώ και 1 χρόνο και κινητοποιήθηκαν τώρα που έστειλαν αίτημα σύγκλησης οι συνάδελφοι της Πρότασης Προοπτικής. Κι όλα αυτά τη στιγμή που οι εργαζόμενοι χρειάζονται ένα σωματείο δίπλα τους, αγωνιστικό και δυναμικό. Τώρα που τα παζάρια έφαγαν τα ψωμιά τους και ήρθε η στιγμή της σύγκρουσης με τα συμφέροντα των τραπεζιτών που περνάνε πάνω από τα δικαιώματα των εργαζόμενων.
Συνάδελφοι, συναδέλφισσες. Ήρθε και στη δική μας πόρτα η κρίση και η κορύφωση της αντεργατικής επίθεσης. Να μη δεχτούμε να την πληρώσουμε εμείς. Δεν μοιραστήκαμε τα κέρδη τους, δεν θα φορτωθούμε εμείς τις ζημιές τους! Δεν αντέχουμε άλλο τη μείωση των θέσεων εργασίας, την απώλεια των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, την τρομοκρατία ότι θα γίνουν απολύσεις, τα ξεχειλωμένα ωράρια. Μονόδρομος είναι ο συλλογικός αγώνας και η οργάνωσή μας! Όχι στη μοιρολατρία, την ατομική στάση,  στην ανάθεση σε άλλους να αγωνιστούν για μας χωρίς εμάς. Να αντιδρούμε και να μη χαρίζουμε κανένα δικαίωμά μας! Εμείς πρέπει να  παίρνουμε αποφάσεις γι αυτά που μας αφορούν, το πλαίσιο της κλαδικής και επιχειρησιακής σύμβασης, τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα. Να οργανωθούμε σε κάθε κατάστημα, να ξαναφτιάξουμε τις ΕΑΚ που έχουν διαλυθεί, να καταγγέλλουμε κάθε αυταρχισμό! Ήδη πολλοί συνάδελφοι σε καταστήματα περιφρουρούν πλέον το ωράριό τους και επιτέλους φεύγουν στην ώρα τους.
 ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ! ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ ΚΛΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ!
Με αγωνιστική ταξική ενότητα, με καλά οργανωμένους δυναμικούς αγώνες, με ένα ανασυγκροτημένο συνδικαλιστικό κίνημα βάσης, μπορούμε όχι μόνο να αποκρούσουμε την επίθεση, αλλά και να πάρουμε πίσω όσα χάσαμε. Καλούμε τους συναδέλφους στη διαδήλωση σωματείων και εργατικών συλλογικοτήτων για τις συλλογικές συμβάσεις, 16 Φλεβάρη στις 11.30 στην πλατεία Κοραή.
ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ!

Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2019

Μεγάλη αγωνιστική κινητοποίηση στην Τράπεζα Πειραιώς

Μεγάλη συμμετοχή είχε η στάση εργασίας που προκηρύχτηκε σήμερα στις μονάδες RBU (διαχείρισης κόκκινων δανείων) από επιχειρησιακά σωματεία στην Πειραιώς, και στην Αττική. Στην Αθήνα, στο κτίριο της Μεσογείων συγκεντρώθηκαν εκατοντάδες εργαζόμενοι , κατεβαίνοντας μαζικά από το κτίριο. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε μεγάλη μαχητική διαδήλωση από τη Μεσογείων που πέρασε από κτίρια της τράπεζας (Ραψάνης, Μιχαλακοπούλου ) και την πλαισίωναν εργαζόμενοι συνεχώς. 

 "Ούτε στην Πειραιώς, ούτε πουθενά, αυτές οι απολύσεις θα μείνουν στα χαρτιά", "Πάρτε πίσω τις απολύσεις" ήταν μερικά από τα συνθήματα που φωνάχτηκαν από όλους τους εργαζόμενους.
Η δυναμική της πορείας ήταν τέτοια που οι συναδελφοι επέβαλαν να καταλήξει στο κτίριο της Διοίκησης στην οδό Αμερικής κ Πανεπιστηίου, όπου στελέχη της Τράπεζας υπό την πίεση των συγκεντρωμένων δέχθηκαν επίσκεψη από τα σωματεία. Στη συνάντηση, όπως ακούστηκε μετά από τους εκπροσώπους των 3 σωματείων, η Διοίκηση της Πειραιώς δεν διέψευσε τα σενάρια απόσχισης, ωστόσο δήλωσε ότι θα ενημερώσει επίσημα στη συνάντηση με όλα τα σωματεία την Πέμπτη. 

Η Αγωνιστική Συνεργασία στην ΟΤΟΕ, συμμετείχε στην κινητοποίηση, μοιράστηκε μαζικά η ανακοίνωση, ενώ διακινήθηκε και σε όλες τις τράπεζες. 
Συγκεντρώσεις έγιναν και σε άλλες πόλεις, στη Θεσσαλονίκη, στη Λάρισα κλπ.